Geri Dön

Uzun süreli hipertansiyonda farklı antihipertansif ilaçların beyaz cevher lezyonları üzerine olan etkileri

The effects of different antihypertensive agents on white matter lesions in long-lasting hypertension

  1. Tez No: 545837
  2. Yazar: RAŞİT TOLGA ÖZYİĞİT
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ALİ YAGIZ ÜRESİN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Kardiyoloji, Nöroloji, Eczacılık ve Farmakoloji, Cardiology, Neurology, Pharmacy and Pharmacology
  6. Anahtar Kelimeler: Hipertansiyon, beyaz cevher, demans, kognitif disfonksiyon, Antihipertansif ajanlar, Beyin, Beyin hastalıkları, Biliş, Biliş bozuklukları, Hypertension, white matter, dementia, cognitive dysfunction, Antihypertensive agents, Brain, Brain diseases, Cognition, Cognition disorders
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Hipertansiyon, önlenebilir kardiyovasküler risk faktörlerinin başında gelmektedir ve sıklığı gittikçe artan demans için de major bir risk faktörüdür. Günümüzde hipertansiyon tedavisinin demansdan korunmadaki yeri halen tartışmalıdır. Çalışmamızın amacı değişik antihipertansif ilaç gruplarının, kognitif fonksiyon ve demansın erken morfolojik bulgusu olan beyaz cevher lezyonları üzerine olan etkilerini incelemek ve ilaçların demansdan korunmada birbirlerine karşı üstünlükleri olup olmadığını araştırmaktı. Bu amaçla değişik nedenler ile kraniyal magnetik rezonans görüntüleme yapılmış ve en az 3 yıldır hipertansiyonu olduğu bilinen, son 1 yıldır da aynı ilacı kullanmakta olan 224 ardışık hasta çalışmamıza dahil edildi. Bu hastaların beyaz cevher lezyonları, Fazekas skorlaması kullanılarak, geriye dönük yeniden 2 bağımsız ve hasta bilgilerinden kör radyolog tarafından incelendi. Hastalar Fazekas skorlarına göre 4 ayrı gruba ayrıldı ve her bir gruptaki hastaların almakta olduğu antihipertansif ajanlar kullanım sıklığına göre birbirleriyle kıyaslandı. Çalışma sonunda anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü, anjiyotensin reseptör blokeri, beta bloker, kalsiyum kanal blokeri, alfa bloker ve diüretiklerin kullanım sıklıkları ile Fazekas skorları arasında anlamlı bir ilişki saptanmazken (sırası ile p=0,828, p= 0,753, p= 0,303, p= 0,099, p= 0,660, p= 0,671), ileri yaş ve yüksek vücut kitle indeksi ile yüksek Fazekas skorları arasında anlamlı bir ilişki bulundu (sırası ile p= 0,008, p= 0,027). Tansiyon değerleri, kullanılan antihipertansif sayısı ve biyokimyasal parametreler ile Fazekas skoru arasındaki ilişki anlamsızdı. Sonuç olarak antihipertansif ilaç kullanımının demans ve kognitif fonksiyonlar üzerine olan koruyucu etkisi halen tartışmalıdır. Çalışmamızın sonucunda ilaç gruplarının birbirlerine herhangi bir üstünlüğü bulunmamıştır. Konu ile ilgili prospektif, randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Hypertension is not just the most avoidable cardiovascular risk factor, but also a risk factor for the prevalent dementia disease. The impact of antihypertensive medication in the prevention of dementia is still controversial. The aim of this study was to investigate the effect of different antihypertensive agents on white matter lesions that occur in the early stages of dementia and to compare their possible protective effects. Two hundred and twenty-four consecutive long-lasting hypertensive patients who had been taking the same antihypertensive agent for at least 1 year and who had undergone cranial magnetic resonance imaging for various indications were enrolled. The white matter lesions of the patients were evaluated by two independent and blind radiologists using the Fazekas score retrospectively. The patients were divided into 4 different groups according to their Fazekas score. There were no significant differences between the use of angiotensin converting enzyme inhibitors, angiotensin receptor blockers, beta-blockers, calcium channel blockers, alpha-blockers and diuretics in all Fazekas groups (p value 0.828, 0.753, 0.303, 0.099, 0.660 and 0.671, respectively). Advanced age and higher body mass index were associated with higher Fazekas scores (p value 0.008 and 0.027, respectively). The blood pressure, the number of antihypertensive agent used and biochemical parameters were not associated with Fazekas score. As a conclusion, the protective effect of antihypertensive agents on dementia disease and cognitive dysfunction is still a debate. Our results suggest that there is no significant difference between the antihypertensive agent groups in terms of the effects on white matter lesions. With this regard, randomized and prospective, large scaled trials are still needed.

Benzer Tezler

  1. Uzun süreli antihipertansif ilaç kullanımının kemik yoğunluğuna etkisinin dental volumetrik tomografi ile değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of long-term use of antihypertensive drug on bone density with dental volumetric tomography

    RIDVAN GÜLER

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş HekimliğiDicle Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KAMİL SERKAN AĞAÇAYAK

  2. Dihidropiridin türevi kalsiyum kanal blokeri kullananlarda minimal eritem dozunun değerlendirilmesi

    Evaluation of minimal erythema dose in patients who use dihydropyridinic calcium channel blockers

    SERKAN DEMİRKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    DermatolojiAdnan Menderes Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EKİN ŞAVK

  3. Atenolol yüklenmiş poli(akrilik asit) bazlı hidrojel sistemlerinin kontrollü salımının incelenmesi ve karakterizasyonu

    Investigation and characterization of the controlled release of atenolol loaded poly(acrylic acid) based hydrojel systems

    SİNEM DEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Kimyaİstanbul Teknik Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞEGÜL GÖLCÜ

  4. Beta adrenerjik reseptör blokörlerinin izole tavşan korpus kavernozumundaki etkileri

    The effects of Beta adrenergic receptor blockers on isolated rabbit corpus cavernosum

    KAYA AYDIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞAHİN YILDIRIM

  5. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK