Reflü nefropatisi olan çocuklarda serum Galektin-3 ve TGF-beta düzeyleri
Reflü nefropatisi olan çocuklarda serum Galektin-3 ve TGF-beta düzeyleri
- Tez No: 525955
- Danışmanlar: PROF. DR. HARİKA ALPAY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2017
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Nefroloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Vezikoüreteral reflü idrarın mesaneden üst üriner sisteme kaçışını ifade eden en sık görülen konjenital ürolojik anomalidir. Vezikoüreteral reflü tekrarlayan piyelonefritlere neden olarak renal parenkimal skara neden olabilir. Reflü nefropatisi olalarak adlandırılan bu kalıcı hasar halen kronik böbrek hastalığı etiyolojisinde önemli bir yere sahiptir. Reflü nefropatisi ve kronik böbrek hastalığı patogenezinde fibrozis rol almaktadır. Transforme edici büyüme faktörü-βeta'nın (TGF-β) en güçlü fibrozis uyarıcılardan olduğu bilinmektedir. Galektin-3 (Gal-3) ise güncel çalışmalarda fibrozis için yeni bir belirteç olarak düşünülmektedir. Bu bilgiler ışığında çalışmamızda renal parenkimal skarı olan hastalarda serum TGF-β ve Gal-3 düzeyleri bakılmıştır. Serum Gal-3 düzeylerinin renal parenkimal skar tanısındaki ve fizyopatalojisindeki yeri aydınlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmamız 4-18 yaş arası reflü nefropatisi tanısı olup kliniğimizde takip edilen 154 hastada yapıldı. Hastalar DMSA sintigrafisindeki bulgulara göre 3 gruba ayrıldı. Birinci grup 1 adet skarı olan 19 hastadan, 2. grup multipl skarı olup fonksiyon kaybı olmayan 9 hastadan, 3. grup renal hipodisplazi veya multipl skarı olup böbrek fonksiyonu %40'ın altında olan 126 hastadan oluştu. Hasta çocuk polikliniğimize başvuran benzer yaş grubunda kronik hastalığı olmayan 41 sağlıklı çocuk kontrol grubunu (4. grup) oluşturdu. Tüm çocukların kan örneklerinden Gal-3 ve TGF-β çalışıldı. Renal parenkimal skarı olan hastaların serum Gal-3 ortalama değeri 10,9±13,2 ng/ml, kontrol grubunun ortalama değeri 6,9±7,7 ng/ml olarak saptandı ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p:0,010). TGF-β ise hasta grubunda kontrol grubuna göre daha düşük saptandı (sırasıyla ortalama değerleri 133,8±242 pg/ml ve 201,8±230 pg/ml). Sonuç olarak, serum Gal-3 düzeyi reflü nefropatisi olan hastalarda yüksek saptanmış olup renal parenkimal skar tanısında ve fizyopatolojisini aydınlatmada faydalı olabileceği düşünüldü.
Özet (Çeviri)
Vesicoureteral reflux is the retrograde passage of urine from the bladder into the upper urinary tract and it is the most seen congential urological abnormality. Vesicoureteral reflux leads to recurrent pyelonephritis leading to development of renal parenchymal scarring. This permanent damage, called reflux nephropathy, still has an important place in the etiology of chronic kidney disease. Fibrosis is involved in the pathogenesis of reflux nephropathy and chronic kidney disease. TGF-β is known to be one of the strongest stimulants of fibrosis. In current studies, Galectin-3 is considered as a new biomarker for fibrosis. The objective of this study was to assess the serum levels of Gal-3 and TGF-β as a noninvasive marker of renal parenchymal scarring in children. We evaluated serum levels of Gal-3 and TGF-β in 154 children aged 4-18 years. Patients were divided into 3 groups according to the findings in the DMSA scintigraphy: group 1: 19 patient with 1 scarring, group 2: 9 patients with multiple scarring and normal kidney function, group 3: 126 patients with renal hypodisplasia or multipl scarring and kidney function below %40. 41 children of similar age group without choronic disease were inculuded in the control group (group 4). Gal-3 and TGF-β were studied in blood samples for all children. The mean serum Gal-3 level of the patients with renal parenchymal scarring was 10,9±13,2 ng/ml, and the mean of the control group was 6,9±7,7 ng/ml; which was statistically significant (p:0,010). The mean TGF-β value of the patients with renal parenchymal scarring were detected lower than control groups (133,8±242 pg/ml and 201,8±230 pg/ml respectively). As a result, serum Gal-3 level was found high in patients with reflux nephropathy and it was thought to be beneficial in the diagnosis of patients with renal parenchymal scarring.
Benzer Tezler
- Primer vezikoüreteral reflüsü olan çocuklarda reflü nefropatisinin plazma ve idrar urotensin-ıı düzeylerine etkisi
Effect of reflux nephropathy on plasma and urine urotensin-ii levels in children with primary vesicoureteral reflux
DERYA BABUŞ TAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZÜBEYDE GÜNDÜZ
- Vezikoüreteral reflüsü olan hastalarda oksidatif stres ürünleri ve antioksidan madde düzeyleri
Oxidative stress products and antioxidant levels in patients with vesicouretheral reflux
MUHAMMED İKBAL YETİŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Çocuk Cerrahisiİnönü ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET DEMİRCAN
- Reflü nefropatisi olan çocuklarda hipertansiyonun erken tanısının 24 saat yaşam içinde kan basıncı izlemi yöntemi ile araştırılması
Ambulatory blood pressure monitoring in children with reflux nephropathy
BANU ÇELİKEL ACAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. FATOŞ YALÇINKAYA
- Ateşli idrar yolu enfeksiyonu geçiren çocuklarda ultrason ve tc-99m dmsa sintigrafisinin vezikoüreteral reflüyü öngörmedeki yeriöngörmedeki yeri
Prediction of vesicoureteral reflux inchildren with febrile urinary tract infection by ultrasound and tc-99mdmsa scintigraphy
HALİME NAYIR BÜYÜKŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NİLGÜN ÇAKAR
- Vezikoüretral reflüsü olan hastaların izlem ve sonuçları
The follow up and out lome of patients with vesicouretheral reflux
ZEYNEP TELAFARLI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NEŞE ÖZKAYIN