Aile içi disfonksiyon ile ailelerin disiplin davranışı arasındaki ilişki
Relationship Between Intra-Familial Dysfunction andParental Disciplinary Behaviours
- Tez No: 516974
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MELTEM AKÇABOY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Disfonksiyonel aile, Disiplin Yöntemleri, Duygusal ihmal/istismar, Fiziksel ihmal/istismar, Aile, Aile içi ilişkiler, Disiplin, Duygusal istismar, Çocuk ihmali, Çocuk istismarı, Çocuk istismarı-cinsel, Dysfunctional family, Disciplinary Methods, Emotional neglect/abuse, Physical neglect/abuse, Family, Family relations, Discipline, Emotional abuse, Child negligence, Child abuse, Child abuse-sexual
- Yıl: 2018
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Dr. Sami Ulus Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Zaimoğlu I. Aile İçi Disfonksiyon İle Ailelerin Disiplin Davranışı Arasındaki İlişki. T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı Ve Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi. Ankara 2018. GİRİŞ ve AMAÇ: Disiplin çocukların büyüme süreçlerinde gerekli ve gelişmeleri için önemli bir kavramdır. Sağlıklı büyüyen her çocuk ailesi tarafından konulacak yaşına, gelişim sürecine ve mizacına uygun disiplin kurallarına ihtiyaç duyar. Çocukların gelişimine uygun olmayan disiplin uygulaması yapan aileler zaman zaman örseleyici duygusal ya da fiziksel davranışlar sergileyebilmektedir. Bu davranışlar pek çok bağımsız faktörle birlikte, aile yapısını ve işleyişini bozan olay ve durumlara da bağlı olabilmektedir. Bu çalışma ailelerin disiplin anlayışını ve farklı disiplin yaklaşımlarının belirlenmesi, bu uygulamaların çocuk istismarı açısından değerlendirilmesi amacıyla planlanmıştır. Ayrıca aileler içinde yer alan aile yapısını bozması beklenen ve disfonksiyon olarak adlandırılan durumların ailelerin disiplin anlayışına etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. MATERYAL ve YÖNTEM: Araştırmaya Ocak 2018-Mayıs 2018 tarihleri arasında sağlıklı çocuk izlemi ya da akut hastalıkla başvuran, 1-18 yaş aralığında çocuğu olan gönüllü 400 ebeveyn (anne/baba) dahil edilmiştir. Katılımcılara demografik verileri içeren bir anket uygulanmış ve Orhon ve ark.tarafından Türkçeye uyarlanmış standardize edilmiş“disiplin uygulamaları soru formu ”ile fiziksel ve duygusal ihmal ve istismar kabul edilen disiplin uygulamaları sorulmuştur. Gruplanmış sorulara verilen yanıtlara göre katılımcılar duygusal ihmal ve istismar/fiziksel ihmal ve istismar riski olan bireyler olarak gruplanmıştır. BULGULAR: Elde edilen sonuçlara göre duygusal ihmal/istismar açısından soruları disiplin yöntemi olarak kabul ederek yanıtlayan ebeveyn sayısı 329 (%82,3) olarak saptandı. Fiziksel ihmal/istismar açısından soruları disiplin yöntemi olarak kabul ederek yanıtlayan ebeveyn sayısı 126 (%31,5) olarak saptandı. Fiziksel ihmal/istismar açısından riskli birey olarak saptanan ebeveynlerin tamamı duygusal ihmal/istismar açısından da riskli bireyler olarak saptandı (p<0,001). Hayatının ilk 18 10 yılında anne-babaları arasında en az 1 defa“İtip kakma, tokat atma veya ona bir şey fırlatma”davranışı yaşayan ebeveynlerin oranı hem fiziksel hem de duygusal ihmal/istismar davranış riski olan ebeveynlerde davranış riski olmayan ebeveynlere kıyasla anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,05). Fiziksel ihmal/istismar davranış riski olan ebeveynlerde davranış riski olmayan ebeveynlere kıyasla“Çocukken karşılaştığım fiziksel cezaların okuldaki davranışlarımı değiştirmekte etkili bir disiplin yöntemi olduğunu düşünüyorum”ifadesine katılan ebeveynlerin oranı anlamlı olarak yüksek saptandı (p=0,004). Aile içinde, annem ve/veya babam tarafından fiziksel olarak cezalandırılırdım“ ifadesine katılan ebeveynlerin oranı hem fiziksel ihmal/istismar davranış riski olan ebeveynlerde hem de duygusal ihmal/istismar davranış riski olan ebeveynlerde davranışı riski olmayan ebeveynlere kıyasla anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,05) Fiziksel ihmal/istismar davranış riski olan ebeveynlerde davranış riski olmayan ebeveynlere kıyasla ”Çocukken karşılaştığım fiziksel cezaların evdeki davranışlarımı değiştirmekte etkili bir disiplin yöntemi olduğunu düşünüyorum" ifadesine katılan ebeveynlerin oranı anlamlı olarak yüksek saptandı. (p=0,001) Çekirdek aile yapısı olanlarda duygusal ihmal/istismar açısından anlamlı artmış risk bulundu. (p=0,047) SONUÇ: Sonuç olarak; çocukluk döneminde disfonksiyonel aile yapısı olan ebeveynlerde çocuklarına uyguladıkları disiplin yöntemleri açısında duygusal ve fiziksel ihmal/istismar riski taşıdıkları saptanmıştır. Aileler duygusal ve fiziksel ihmal/istismar kabul edilen riskli davranışları disiplin yöntemi olarak kabul etme eğilimindedirler. Ailelere eğitim seviyelerinden bağımsız olarak çocukların gelişim basamakları, yaşa uygun disiplin uygulamaları açısından bilgilendirilme yapılmalıdır.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Zaimoglu I. Relationship Between Intra-Familial Dysfunction and Parental Disciplinary Behaviours. T.C. Sağlık Bilimleri University Dr. Sami Ulus Obstetrics and Gynaecology, Child's Health and Diseases Training and Research Hospital. Ankara 2018. INTRODUCTION and OBJECTIVE: Discipline is a concept which is necessary throughout children's growth process and important for their development. Each healthy-growing child needs disciplinary rules that are appropriate for his/her age, developmental process and humour. Parents who apply a disciplinary practice which is not appropriate for children's development may sometimes exhibit destructive emotional or physical behaviours. These behaviours may be associated with events and conditions impairing family structure and functioning, as well as with several other independent factors. This study was planned for determination of families' understanding of discipline and other disciplinary approaches, and for evaluation of these practices in regard to child abuse. Evaluation of effect of intra- familial conditions which are supposed to impair family structure and called as dysfunction on families' understanding of discipline is aimed. MATERIAL and METHOD: Voluntary 400 parents (mother/father) who had a child at 1-18 years of age and admitted for healthy child follow-up or an acute illness between the dates January 2018 and May 2018 were included in the study. A questionnaire that included demographical data was applied to the participants and the participants were asked about“disciplinary practices survey”which was adjusted into Turkish and standardized by Orhon et al. and about disciplinary practices that are considered to be physical and emotional neglect and abuse. The participants were group as individuals with risk of emotional neglect and abuse/physical neglect and abuse according to the answers given to the grouped questions. RESULTS: According to the results obtained, number of parents who replied the questions concerning emotional neglect/abuse by considering them as a disciplinary method was determined to be 329 (82.3%). Number of parents who replied the questions concerning physical neglect/abuse by considering them as a 12 disciplinary method was determined to be 126 (31.5%). All of the parents who were determined to be at risk in regard to physical neglect/abuse were determined to be at risk in regard to emotional neglect/abuse as well (p<0.001). Rate of parents who had a behaviour of“pushing him/her around, slapping in the face or throwing something to him/her”at least once within initial 18 years of his/her life was determined to be significantly higher in parents at risk of both physical and emotional neglect/abuse compared to the parents at no risk of behaviour (p<0.05). Rate of parents agreeing the expression“I think physical punishments I faced in when I was a child are an effective disciplinary method for changing my behaviours at school”was determined to be significantly higher in parents at risk of physical neglect/abuse compared to the parents at no risk of behaviour (p=0.004). Rate of parents agreeing the expression“I am physically punished by my mother and/or father in my family”was determined to be significantly higher both in parents at risk of physical neglect/abuse and in parents at risk of emotional neglect/abuse compared to the parents at no risk of behaviour (p<0.05). Rate of parents agreeing the expression“I think physical punishments I faced when I was a child are an effective method in changing my behaviours at home”was determined to be significantly higher in parents at risk of physical neglect/abuse behaviours compared to the parents at no risk of behaviour (p=0.001). In those having a nuclear family structure, a significantly increased risk in regard to emotional neglect/abuse was determined (p=0.047) CONCLUSION: In conclusion, it was determined that parents having a dysfunctional family structure carry a risk of emotional and physical neglect/abuse in regard to disciplinary methods they practice for their children. Parents have a tendency to consider risky behaviours that are considered to be emotional and physical neglect/abuse as a disciplinary method. Parents should be informed about children's developmental stages and age-appropriate disciplinary practices, regardless of educational level.
Benzer Tezler
- Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hematolojisi Bilim Dalında hemofagositik lenfohistiyositozis tanısı almış pediyatrik olguların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of pediatric patients diagnosed with hemophagositic lymphohistiocytosis in Ege University Faculty of Medicine Pediatric Hematology Department
LEYLA ALIYEVA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DENİZ YILMAZ KARAPINAR
- Ankara ilindeki üç ilköğretim okulu öğrencilerinin epilepsiye yaklaşımı ve hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri
Knowledge of epilepsy and attitudes towards the condition among three elementary schools students in Ankara
İKBAL OK BOZKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE SERDAROĞLU
- Field testing based model updating of railway bridges
Demir yolu köprü modelinin test ölçümlerine dayanılarak yenilenmesi
PAKNOUSH RAHMATİAN DOLAT ABADI
- Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlarında genetik yatkınlığın rolünün araştırılması
The investigation of genetic susceptibility to recurrent urinary tract infections
MELTEM AKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEVCAN A. BAKKALOĞLU EZGÜ
- Göçmen kökenli üç kuşak kadın yetişkinde kuşaklaraşırı travma geçişi ve psikopatoloji aktarımı
Transgenerational transmission of trauma and transfer of psychopathology across three generations of immigrant-origin women
BARIŞHAN ERDOĞAN
Doktora
Türkçe
2024
Psikolojiİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaSosyal Bilimler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERDİNÇ ÖZTÜRK
