Geri Dön

Farklı dozlarda azot ve potasyumla beslemenin hıyarın hasat sonrası kalite değişimine etkileri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 50681
  2. Yazar: HAKAN ALTUNLU
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. AYŞE GÜL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Ziraat, Agriculture
  6. Anahtar Kelimeler: Hıyar, topraksız yetiştiricilik, besin solüsyonu, muhafaza, raf ömrü, Azot, Bahçe bitkileri, Potasyum, Nitrogen, Horticultural crops, Cucumber, Potassium, Shelf life
  7. Yıl: 1996
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

iv ÖZET FARKLI DOZLARDA AZOT VE POTASYUMLA BESLEMENİN HIYARIN HASAT SORASI KALİTE DE?İŞİMİNE ETKİLERİ ALTUNLU, Hakan Yüksek Lisans Tezi, Bahçe Bitkileri Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi; Doç. Dr. Ayşe GÜL Temmuz 1996, 72 sayfa. Bu çalışma perlitte hıyar yetiştiriciliğinde, kullanılan besin solüsyonunun azot ve potasyum içeriğinin meyve kalitesine ve raf ömrüne etkilerinin belirlenmesi amacıyla, 1.8-26.11.1996 tarihleri arasında E. Ü. Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümünün sera ve laboratuarlarında yürütülmüştür. Bu amaçla 100, 200 ve 300 ppm N ve K içeren 9 farklı besin solüsyonu kullanılmıştır. 16 Ekim tarihinde hasat edilen Alara Fİ çeşidinin meyveleri 2 kg'lık delikli polietilen ambalajlarda, 13° ± 1°C sıcaklık ve % 85 - 95 nem içeren inkübatörde muhafazaya alınmıştır. Depolama süresince 3'er gün ara ile ağırlık kaybı ve meyve rengi saptanmış; meyve kuru madde içeriği, toplam suda çözünebilir maddeler, meyve eti sertliği, titre edilebilir asillik, meyve suyunda pH, üşüme zararı ve görünüş değerlendirmeleri ise 16 Ekim, 23 Ekim, 30 Ekim ve 6 Kasım tarihlerinde yapılmıştır. Ağırlık kaybı muhafaza süresinin ilerlemesi ile artmıştır, fakat bu artış pazarlamayı engelleyecek düzeyde olmamıştır. Azot ve potasyum konsantrasyonu arttıkça ağırlık kaybı azalmıştır. Muhafaza süresice meyvede kuru madde miktarında bir azalma tesbit edilmiştir. 200 ppm N ve 300 ppm K kuru madde miktarını arttırmıştır. Muhafaza süresince toplam suda çözünebilir maddeler miktarı önce artmış sonra azalmıştır. Toplam suda çözünebilir maddeler miktarı 200 ppm N +200 -300 ppm K kullanımı ile artış göstermiştir. Muhafaza süresi boyunca pH ' da düşüş izlenmiştir. Titre edilebilir asitlik muhafazanın başında artış, sonunda ise azalış şeklinde değişmiştir. 200 ppm N +200 ppm K uygulaması en yüksek titre edilebilir asitlik değerinin alınmasını sağlamıştır. Meyve eti sertliği azot konsantrasyonunun artması ile azalmış, potasyum konsantrasyonunun artması ile artmıştır. Renk muhafaza süresinin ilerlemesi ile açılmıştır.En iyi renk korunumu 200-300 ppm N+ 300 ppm K uygulamasında tesbit edilmiştir. Üşüme zararı ; azot ve potasyumun 200 ppm 'e çıkarılması durumunda azalmıştır. Hıyar yetiştiriciliğinde, hasat sonrası dayanımı arttırmak için, kullanılacak besin solüsyonuna 200 ppm N ilavesinin yeterli, 200-300 ppm arasında K ilavesinin gerekli olduğu sonucuna varılmıştır.

Özet (Çeviri)

iv ÖZET FARKLI DOZLARDA AZOT VE POTASYUMLA BESLEMENİN HIYARIN HASAT SORASI KALİTE DE?İŞİMİNE ETKİLERİ ALTUNLU, Hakan Yüksek Lisans Tezi, Bahçe Bitkileri Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi; Doç. Dr. Ayşe GÜL Temmuz 1996, 72 sayfa. Bu çalışma perlitte hıyar yetiştiriciliğinde, kullanılan besin solüsyonunun azot ve potasyum içeriğinin meyve kalitesine ve raf ömrüne etkilerinin belirlenmesi amacıyla, 1.8-26.11.1996 tarihleri arasında E. Ü. Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümünün sera ve laboratuarlarında yürütülmüştür. Bu amaçla 100, 200 ve 300 ppm N ve K içeren 9 farklı besin solüsyonu kullanılmıştır. 16 Ekim tarihinde hasat edilen Alara Fİ çeşidinin meyveleri 2 kg'lık delikli polietilen ambalajlarda, 13° ± 1°C sıcaklık ve % 85 - 95 nem içeren inkübatörde muhafazaya alınmıştır. Depolama süresince 3'er gün ara ile ağırlık kaybı ve meyve rengi saptanmış; meyve kuru madde içeriği, toplam suda çözünebilir maddeler, meyve eti sertliği, titre edilebilir asillik, meyve suyunda pH, üşüme zararı ve görünüş değerlendirmeleri ise 16 Ekim, 23 Ekim, 30 Ekim ve 6 Kasım tarihlerinde yapılmıştır. Ağırlık kaybı muhafaza süresinin ilerlemesi ile artmıştır, fakat bu artış pazarlamayı engelleyecek düzeyde olmamıştır. Azot ve potasyum konsantrasyonu arttıkça ağırlık kaybı azalmıştır. Muhafaza süresice meyvede kuru madde miktarında bir azalma tesbit edilmiştir. 200 ppm N ve 300 ppm K kuru madde miktarını arttırmıştır. Muhafaza süresince toplam suda çözünebilir maddeler miktarı önce artmış sonra azalmıştır. Toplam suda çözünebilir maddeler miktarı 200 ppm N +200 -300 ppm K kullanımı ile artış göstermiştir. Muhafaza süresi boyunca pH ' da düşüş izlenmiştir. Titre edilebilir asitlik muhafazanın başında artış, sonunda ise azalış şeklinde değişmiştir. 200 ppm N +200 ppm K uygulaması en yüksek titre edilebilir asitlik değerinin alınmasını sağlamıştır. Meyve eti sertliği azot konsantrasyonunun artması ile azalmış, potasyum konsantrasyonunun artması ile artmıştır. Renk muhafaza süresinin ilerlemesi ile açılmıştır.

Geri Dön