Geri Dön

Son on yılda Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde takip edilen hepatoselüler kanser tanılı olguların demografik, klinik,laboratuvar özellikleri ile aldıkları tedavilerin incelenmesi ve literatürle karşılaştırılması

Analysis of demographic, clinic, laboratory specialties and treatments ofhepatocellular carcinoma patients who are followed at Akdeniz University Medicine Faculty at last ten years and comparison with literature

PDF İndir

  1. Tez No: 502343
  2. Yazar: EZGİ AVANAZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DİNÇ DİNÇER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Gastroenteroloji, Gastroenterology
  6. Anahtar Kelimeler: Hepatosellüler kanser, Child-Pugh skoru, BCLC evrelemesi, Demografi, Kanser hastaları, Karsinoma, Karsinoma-hepatoselüler, Neoplazm evreleri, Neoplazmlar, Tedavi, Hepatocellular carcinoma, Child-Pugh score, BCLC stage, Demography, Cancer patients, Carcinoma, Carcinoma-hepatocellular, Neoplasm staging, Neoplasms, Treatment
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Üçüncü basamak tedavi merkezi olan hastanemizde gerek dış merkezlerden gönderilen gerek bizde tanı alan HSK olgularının demografik, klinik, laboratuvar özellikleri ile aldıkları tedavilerin incelenmesini ve literatürler kıyaslanmasını amaçladık. Yöntem: 2006-2016 yılları arasında takip edilen toplam 261 hasta çalışmaya alınarak verileri retrospektif incelendi. Klinik ya da patolojik olarak tanı alan hastaların etiyolojik faktörleri belirlendi. HBV enfeksiyonu 130 hasta ile %50,2 oranında en sık neden olarak bulundu.228 hasta erkek (%87.3), 33 hasta (%12.7) kadın saptandı. Erkek/kadın oranı 7:1 idi. 261 HSK hastasının 83'ünde (%31.8) tanı sırasında önceki karaciğer hastalık durumu bilinirken geriye kalan 178 hastada (%68.2) ise HSK ile eş zamanlı saptandı. Siroz hastaların CPS evrelemesi 139 hasta ile A grubunda %62.9, 6 hasta ile B grubunda %29.9, 16 hasta ile C grubunda %7.2 oranında bulundu. BCLC evrelemesinde; 76 hasta ile (%29) en fazla BCLC evre C'de, 37 hastanın (%28.5) BCLC evre D'de tanı aldığı görüldü. BCLC evre 0'da bir hasta (%0.8), evre A ve B'de sırasıyla 9 (%6.9) ve 7 hasta (%5.4) saptandı. 64 hastada (%25) tanı anında metastaz saptandı. Tek değişkenli lojistik regresyon analizi ile metastaz varlığına etkiyen parametreler incelendiğinde ileri BCLC evrelemesi (p:0.01), üç ve üzeri tümör sayısı (p<0.001), serum AFP yüksekliği (p:0.002) anlamlı bulunurken cinsiyet ve yaş ile metastaz arasında ilişki bulunmadı. 66 HSK hastasının (%27.8) sAFP düzeyi laboratuvar alt sınırı olan 7 ng/dl'nin de altında iken, toplamda 97'sinin (%40,5) 20 ng/ml'nin altında olduğu saptandı. AFP değeri ile PVT ilişkisi lojistik regresyon analizi ile incelendiğinde serum AFP>200 ng/dl olan HSK'lı hastalarda PVT riskinin, serum AFP<20 ng/dl olan gruba göre 4.7 kat daha fazla olduğu görüldü. Hastalarımızın %66'sı (198 hasta) tedavi almış, %.24'ü (63 hasta) tedavi almamıştı. Küratif tedaviler olan KCTX ve KCR'nun sağ kalım açısından değerlendirmesinde anlamlı farklılık bulunmadı (p:0,09).BCLC evrelemesine göre TAKE tedavisi alan 15 hasta ile Y90 tedavisi alan 14 hasta sağ kalım açısından karşılaştırıldığında anlamlı farklılık saptanmadı (p:0.868). Tanı anı MILAN kriterlerine uyan 65 hastanın sadece 32'sine karaciğer transplantı yapıldığı görüldü. MILAN kriterlerine sahip olarak karaciğer transplantı yapılan HSK hastalarında 5 yıllık sağ kalım Avrupa (ELTR) ve Amerika'da (OPTN) %65-78 (140,141) olmasına rağmen bizde 33 hastanın verisinde %51 olarak saptandı. Çalışmamızda ortanca sağ kalım 11.9 ay bulundu. 261 hastanın 194'ü (%74.3) on yılda öldü. Hastaların bir yıllık sağkalımı %32, üç yıllık sağkalımı %20, beş yıllık sağkalımı %16 idi. Sonuç: Halen ülkemizde birçok HSK tanısının geç dönemde tanı aldığı, kronik karaciğer hastalıklarının tanısının zamanında konulamadığı görülmektedir. HSK sadece bir kanser değil aynı zamanda altta yatan siroz gibi komplike bir hastalığı da barındırdığından bu“ikisi bir arada”durum klinik yaklaşımın da komplike olmasını gerektirmektedir. Koordinasyonun sağlanması ve hastalar için en uygun tedaviyi belirlemek için bu multidisipliner yaklaşımı cerrahlar, medikal onkologlar, hepatologlar, radyologlar ve patologlar birlikte oluşturmalıdır. Ulusal kanser izlem programlarının da oluşturulması HSK yönetimi için elzemdir.

Özet (Çeviri)

Aim: In thıs study, we aimed to investigate demographic, clinic, laboratory specialties and treatments of HCC patients who are took diagnosis and/or followed in our hospital where is tertiary healthcare service and compare with literature. Method: A total of 261 patients who were followed-up between 2006 and 2016 were retrospectively analyzed. The etiologic factors of patients who diagnosed clinically or pathologically were determined. Results: HBV infection was the most common cause with 130 patients (50.2%). 228 patients were male (87.3%), and 33 patients (12.7%) were female. Male / female ratio was 7: 1. Of the 261 HSC patients, 83 (31.8%) were diagnosed with previous liver disease and 178 (68.2%) were concurrent with HCC. CPS staging of cirrhotic patients was 62.9% in group A (n:139), 29.9% in group B (n:6) and 7.2% in group C with 16 patients. In BCLC staging; A total of 76 patients (29%) were diagnosed at BCLC stage C, and 37 patients (28.5%) were diagnosed at BCLC stage D. One patient (0.8%) was found in BCLC stage 0, 9 (6.9%) and 7 patients (5.4%) in stage A and B, respectively. Metastasis was detected at the time of diagnosis in 64 patients (25%). When the parameters affecting the presence of metastasis were analyzed by univariate logistic regression analysis, advanced BCLC staging (p: 0.01), number of tumors over and above three (p <0.001) and serum AFP elevation (p: 0.002) were found to be significant but there was no relationship between sex and age with metastasis. In 66 HSC patients (27.8%), the sAFP level was below the laboratory lower limit of 7 ng / dl, while 97 (40.5%) were below 20 ng / ml in total. When sAFP value and PVT being were examined by logistic regression analysis, it was seen that in patients with HCC with sAFP> 200 ng / dl, the PVT risk was 4.7 times higher than the group with sAFP <20 ng / dL. 66% of our patients (198 patients) were treated and 24% (63 patients) were not treated. There was no significant difference between the curative treatments KCTX and KCR in terms of survival (p: 0,09). According to the BCLC staging, there was no significant difference in survival (p: 0.868) between 15 patients who received TAKE treatment and 14 patients who received Y90 treatment. At the time of diagnosis, only 32 of the 65 patients who met the MILAN criteria had liver transplants. Although the 5-year survival rate of HCC patients with MILAN criteria was 65-78% (140,141) in Europe (ELTR) and America (OPTN), we found 51% in 33 patients' data. Median survival was 11.9 months in our study. 194 (74.3%) of 261 patients died in ten years. Oneyear survival was 32%, three-year survival was 20%, and five-year survival was 16%. Conclusion: It is seen that many of the HCCs in our country are diagnosed in the late period and diagnosis of chronic liver diseases could not been in time. HCC not only contains a cancer but also a complicated disease such as underlying cirrhosis so, this“two-in-one”situation requires the clinical approach be complicated too. Surgeons, medical oncologists, hepatologists, radiologists and pathologists should cooperate with this multidisciplinary approach to determine coordination and the most appropriate treatment for patients. The establishment of national cancer screening programs is also essential for HCC administration.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    314636

    Ailevi akdeniz ateşi hastalığı tanısı almış olan çocuk ve adölesanların demografik özelliklerinin ve yaşam kalitelerinin araştırılması

    Quality of life and demographic characteristics of children and adolescents with familial mediterranean fever

    TUĞBA MERYEM ÖZVİRAN GENÇHELLAÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMİNE NEŞE ÖZKAYIN

  2. Tez No

    330045

    Kalp transplantasyonu yapılmış hastalarda perioperatif dönemdeki verilerin multifaktöriyel karşılaştırılması, mortalite, morbidite ve sağ kalım

    Multifactorial comparison of perioperative data of pati?ents who underwent heart transplantation, mortality morbidity and survival

    UMUT KÖKSEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiAkdeniz Üniversitesi

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER BAYEZİD

  3. Tez No

    484669

    Preemptif renal transplantasyon yapılan hastalarda rezidüel renal fonksiyonun uzun dönem hasta ve graft sürvisine etkisi

    Effect of Residual Renal Function on Long Term Patient and Graft Survival in Patients with Preemptive Renal Transplants

    GÜLAY KARATAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    NefrolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RAMAZAN ÇETİNKAYA

  4. Tez No

    341893

    Kemoterapi alan opere meme kanseri hastalarında karakter ve mizaç özelliklerinin semptomlar ve yaşam kalitesi ile ilişkisi

    Correlation of character and temperament traits with the symptoms and life quality in the operated breast cancer patients treated with chemotheraphy

    NİHAL GEÇİCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    OnkolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HASAN ŞENOL COŞKUN

  5. Tez No

    509089

    İnnerve digital arter perforatör flebinin uzun dönem klinik sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of long-term clinical outcomes of innervated digital artery perforator flap

    ALİ CAVİT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Ortopedi ve TravmatolojiAkdeniz Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HALUK ÖZCANLI

Geri Dön