Geri Dön

Uterus koruyucu laparoskopik lateral meş süspansiyonu operasyonunun anatomik, subjektif ve ultrasonografik sonuçlarının değerlendirilmesi

Preliminary results of uterus-preservinglaparoscopic lateral suspension with mesh after minor modifications: Assessment with anatomic, subjective and transperineal ultrasonography outcomes

  1. Tez No: 501540
  2. Yazar: MURAT YASSA
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. NİYAZİ TUĞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
  6. Anahtar Kelimeler: Cerrahi, Cerrahi meş, Hasta memnuniyeti, Laparoskopi, Pelvik organ prolapsusu, Pelvik taban bozuklukları, Ultrasonografi, Uterus, Surgery, Surgical mesh, Patient satisfaction, Laparoscopy, Pelvic organ prolapse, Pelvic floor disorders, Ultrasonography, Uterus
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Dubuisson'un uterus koruyucu laparoskopik lateral meş süspansiyonu (LLMS) apikal prolapsus tamirinde promontoryum diseksiyonu gerektirmeyen etkili ve güvenli yeni bir cerrahi yöntemdir. Bu tekniğe ait verilerin önemli kısmı aynı cerrahi ekibe ait olup, farklı merkezlerden verilere ihtiyaç vardır. Bu çalışmada minör modifikasyonlar eşliğinde uygulanan LLMS'nin ön sonuçlarının sunulması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu tek kollu longitudinal kohort çalışmasında semptomatik apikal prolapsusu (≥ Grade 2) olan 17 hastaya lateral abdominoservikopeksi uygulandı. V şeklinde meş hazırlanması, serviksi bulunan hastalarda çıpa noktası olarak vajen lateral forniksleri yerine serviks kullanılması, serviks anterioruna geç emilen tacker ile fiksasyonu ve bilateral Eksternal oblik kas fasyasına 2.0 prolen ile sütürasyon minör modifikasyonlardır. Prolapsus seviyeleri POP-Q sistemi ile belirlenmiştir. Tüm hastalara preoperatif ve postoperatif propapsus ilişkili yaşam kalitesi, üriner inkontinans ve cinsel fonksiyon skalaları uygulanmıştır. Transperineal ultrasonografi ile pelvik taban biyometrisi görüntülemeleri yapılmış ve noktüri, pelvik ağrı ve disparoni gibi sekonder semptomlar sorgulanmıştır. Preoperatif ve postoperatif karşılaştırmaları bağımlı T-Testi ve Wilcoxon Signed Rank testleri ile belirlenmiştir. Bulgular: Hastaların ortalama izlem süresi 390.4 (133-538) gündür. POP-Q Ba değeri ortalama 24.53 ± 10.19 mm ve C değeri ortalama 69.82 ± 14.42 mm istatistiksel olarak anlamlı ix derecede azalmıştır (p <0.001). Postoperatif anatomik objektif başarı apikal kompartmanda %100 ve ön kompartmanda %88.2 (Grade 2 ve üstü n=2, %11.8) olarak ve subjektif başarı %100 olarak bulunmuştur. Preoperatif retrovezikal açı ortalama 131.29 ± 41.38 iken postoperatif ortalama retrovezikal açı değeri 104.35 ± 34.15 derece olarak bulunmuştur. Valsalva durumunda anteroposterior hiatal ortalama 3.79 ± 6.95 mm ile istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptanmıştır (p = 0.039). Prolapsus ile ilişkili semptomlardan noktüri, pelvik ağrı ve disparoni semptomlarının şiddeti ameliyat sonrası takipte ameliyat öncesi döneme göre istatistiksel olarak anlamlı derecede azalmıştır (p <0.001). Sonuç: Bu çalışma Uterus koruyucu Laparoskopik Lateral Meş Süspansiyonu operasyonunun apikal ve anterior prolapsus tamirinde hem subjektif hem de objektif açıdan etkin, güvenli ve pratik bir yöntem olduğunu desteklemektedir. Uterin prolapsusunun yanı sıra anterior vajen duvarını desteklemek suretiyle Petros'un tarif ettiği“posterior forniks sendromu”nun bileşenleri olan noktüri, pelvik ağrı ve urgency semptomlarında iyileşme sağlandığı; mesane tabanını uygun biçimde desteklemek suretiyle retrovezikal açıda düzelme ve dolayısıyla işeme fonksiyonlarında iyileşme sağlandığı görülmektedir.

Özet (Çeviri)

PRELIMINARY RESULTS OF UTERUS-PRESERVING LAPAROSCOPIC LATERAL SUSPENSION WITH MESH AFTER MINOR MODIFICATIONS: ASSESSMENT WITH ANATOMIC, SUBJECTIVE AND TRANSPERINEAL ULTRASONOGRAPHY OUTCOMES Aim: Uterus-preserving lateral mesh suspension with mesh described by Dubuission was demonstrated to be a novel, efficient and safe technique that does not require promontorium dissection for apical predominant pelvic organ prolapses. The majority of the literatural experience about LLMS was originated from the same center, thus external data is needed. It was aimed to present our preliminary results after minör modifications. Patients and Methods: Lateral abdominocervicopexy was performed in 17 patients with symptomatic apical pelvic organ prolapse (grade 2 and higher) in this longitudinal single-armed cohort study. Preparation of V-shaped mesh, use of cervix for anchor point instead of vaginal lateral fornices, fixation of mesh with only late absorbable Tacker and suturing the bilateral mesh ends to the external oblique muscle fascia were the minor modifications from the original technique. The degree of prolapses was assessed by POP-Q system. Preoperative and postoperative validated subjective scales about quality of life, urinary incontinence and sexual function were performed. Pelvic floor anatomy was assessed by Transperineal ultrasonography. Secondary symptoms such as nocturia, pelvic pain and dyspareunia were scored by the patients. Paired T-test and Wilcoxon Signed Rank tests were used for statistical comparisons. xi Results: Mean follow-up was 390.4 (133-538) days. The decrease in POP-Q Ba and C measurements was statistically significant with 24.53 ± 10.19 mm and 69.82 ± 14.42 mm, respectively (p <0.001). Postoperative anatomical objective success was 100% in the apical compartment and 88.2% (Grade 2 and higher n=2, 11.8%) in the anterior compartment. Mean preoperative and postoperative retrovesical angle was 131.29 ± 41.38 and 104.35 ± 34.15 degree, respectively.Anteroposterior hiatal distance in Valsalva maneuver was statistically significantly decreased with 3.79 ± 6.95 mm (p = 0.039). The frequency and severity of nocturia, pelvic pain and dyspareunia were significantly decreased when compared to preoperative period (p <0.001). Conclusion: This study supports that laparoscopic lateral mesh suspension is subjectively and objectively efficient, safe and practical method in apical and anterior pelvic organ prolapse. Significant improvement was observed in voiding functions possibly by properly sustaining bladder base and correction in retrovesical angle. Nocturia, pelvic pain and dyspareunia that were known to be components of posterior fornix syndrome were relieved.

Benzer Tezler

  1. Lateral süspansiyon ameliyatı yapılan hastaların uzun dönem klinik sonuçlarının incelenmesi

    A review of the long-term clinical outcomes of patients undergoing lateral suspension surgery

    TURAN ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİYAZİ TUĞ

  2. Laparoskopik sakrouterin plikasyon yapılan hastalarda kısa dönem sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of short-term results in patients undergoing laparoscopic sacrouterina ligament plication

    SALİH İNCE

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2021

    Kadın Hastalıkları ve DoğumAtatürk Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ EMSAL PINAR TOPDAĞI YILMAZ

  3. Kliniğimizde yapılan pelvik organ prolapsusu cerrahisi sonuçlarımız

    Results of pelvic organ prolapse surgery performed in our clinic

    NORDA ÜÇKARDEŞ KATARMİYAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Kadın Hastalıkları ve DoğumBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE FİLİZ GÖKMEN KARASU

  4. Myom nedenli uygulanan cerrahi tedavi olgularının retrospektif değerlendirilmesi

    Retrospective analysis of patients who underwent surgery for myoma uteri

    CİHAN BADEMKIRAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Kadın Hastalıkları ve DoğumEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET BAŞAR TEKİN