Geri Dön

Çocukluk yaş grubunda hepatit A, B, C, D seroprevalansı, risk faktörleri, bulaşma yolları ve HBV seropozitif çocuklarda aile taraması

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 49388
  2. Yazar: MUSTAFA AKBAK
  3. Danışmanlar: PROF.DR. EMİNE SUSKAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Enfeksiyonlar, Hepatit A virüsü, Hepatit B virüsü, Hepatit C virüsü, Hepatit D virüsü, Infections, Hepatitis A virus, Hepatitis B virus, Hepatitis C virus, Hepatitis D virus
  7. Yıl: 1996
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Viral hepatitler, ülkemiz için en önemli sağlık sorunlarından biridir. Bu konuda çocukluk dönemi, özellikle okul öncesi ile ilgili epidemiyolojik çalışmalar yetersizdir. Çalışmamızda çocuklarda hepatit A, B, C ve D infeksiyonlarının prevalansı, bulaşma yolları ve risk faktörleri araştırılmıştır. Ankara bölgesinde yaşayan 0-15 yaş grubundaki 1000 çocukta ELISA yöntemi ile anti-HAV IgG, HBsAg, anti-HBs, anti-HBcigG, anti-HCV ve HBsAg pozitif olanlarda anti-Delta bakılmıştır. Toplam anti-HAV IgG pozitifliği % 41 olarak bulunmuş ve hepatit A infeksiyonunun, özellikle ilkokul çağından itibaren, yaşla birlikte arttığı saptanmıştır. Kalabalık yaşama koşulları, yakın temas, eğitim düzeyinin düşüklüğü ve kötü sosyoekonomik durumun infeksiyonunun sıklığını artırdığı gösterilmiştir. Anti-HAV IgG pozitif çocukların sadece % 19 'una sarılık anamnezi saptanmıştır. Çalışmada HBsAg % 1.7, izole anti-HBs % 1.7, izole anti-HBcigG % 2.5, toplam HBV seropozitifliği ise % 9.2 bulunmuş, yaş arttıkça HBsAg ve HBV seropozitifliğinin de arttığı gösterilmiştir. HBV infeksiyonu % 80-90 anikterik geçirilmiştir. Olguların 1/3 'ünde risk faktörü ve olası bulaş yolu saptanamamıştır. Bölgemizde, risk faktörü saptanan HBV infeksiyonlarının yaklaşık % 50'sinden parenteral bulaşmanın rol oynayabileceği düşünülmüştür. En yüksek HBsAg ve HBV seropozitifliği ( sırasıyla % 8.6- % 19 ) ailesinde HBV yönünden taşıyıcı veya aktif hastalığı olan çocuklarda bulunmuş ve aile içi bulaşmanın oldukça önemli olduğu gösterilmiştir. Bu amaçla yapılan aile taramasında; HBsAg pozitif çocukların aile bireylerinde % 25.8 HBsAg, % 77.4 HBV seropozitifliği; HBV seropozitif çocukların aile bireylerinde ise % 12.8 HBsAg, % 55.5 HBV seropozitifliği saptanmıştır. Aile tarama bulguları, ailedeki kişi sayısı ve yaş grupları ile birlikte değerlendirildiğinde, bölgemizde aile içi bulaşmada ve çocukluk yaş gruplarında horizontal bulaşmanın vertikal bulaşmadan çok daha önemli olduğu, toplumdaki kronik HBV infeksiyonlarının büyük kısmının çocuklukta alınan infeksiyonlar sonucu geliştiği bulunmuştur. Eğitim 102düzeyinin düşük olması, kalabalık yaşam koşulları, yakın temas ve düşük sosyoekonomik düzey çocuklardaki HBV infeksiyon sıklığını, özellikle horizontal bulaşmayı artırmaktadır. Çalışmamızda 15 çocuk kronik HBV infeksiyonu tanısı almıştır. Bu çocukların hiç birinde kronik karaciğer hastalığını düşündüren semptom ve bulgu saptanmamıştır. % 40'ında HBeAg, bunların da % 66.7'sinde ALT yüksekliği bulunmuştur. HBV DNA sadece bir çocukta saptanmıştır. Abdominal ultrasonografı ve anti-delta hepsinde normal bulunmuştur. HBV DNA, ALT düzeyi ve karaciğer hasarı arasında bir ilişki bulunmamıştır. İzole anti-HBdgG pozitif çocukların hepatit B aşısına cevabı araştırılmış ve % 60.9'unun yanlış pozitifliğe, % 39.1 'inin ise geçirilmiş HBV infeksiyonuna bağlı olduğu saptamıştır. Çalışmamızda 1000 çocuğun hiç birinde anti-HCV pozitifliği saptanmamıştır. 103

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Çocukluk yaş grubunda aşılama durumu

    Başlık çevirisi yok

    İLKNUR ÖRMECİ KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  2. Çocukluk çağı kronik B hepatitlerinde hümoral ve hücresel immünite, interlökin-1 interlökin-2 reseptör düzeyleri

    Başlık çevirisi yok

    FÜGEN ÇULLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜNGÖR TÜMAY

  3. Diyarbakır ili ve yöresindeki yeni doğan bebeklerde hepatit A antikorlarının altı ay süreyle izlenmesi

    Başlık çevirisi yok

    HAKAN ONUR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDicle Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. M. ALİ TAŞ

  4. İstanbul'da A ve E hepatitlerinin seroprevalansı

    Başlık çevirisi yok

    SELENGA CUMHUR ALDENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiGata

    Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  5. Enterik geçişli hepatit etkenleri: Bir epidemik analiz

    Hepatitis agents with enteric transmission an epidemiological analysis

    SAVAŞ KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. GÜLER YAYLI