Geri Dön

Sıçanlarda anjiotensin dönüştürücü enzim inhibitörlerinin tendon iyileşmesi üzerine olan etkilerinin histolojik ve biyomekanik olarak değerlendirilmesi

Histological and biomechanical evaluation of the effects of angiotensin converting enzyme inhibitors use on tendon healing in rats

  1. Tez No: 491968
  2. Yazar: TUĞÇE YASAK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZAY ÖZKAYA MUTLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Anjiyotensin konverting enzim, Anjiyotensin konverting enzim inhibitörleri, Biyomekanik, Fibroz, Histoloji, Sıçanlar, Tendon yaralanmaları, Tendonlar, Yara iyileşmesi, Angiotensin converting enzyme, Angiotensin converting enzyme inhibitors, Biomechanics, Fibrosis, Histology, Rats, Tendon injuries, Tendons, Wound healing
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Plastik Cerrahi aciline başvuran hastaların önemli bir çoğunluğunu üst ekstremite tendon yaralanmaları oluşturmakta, bu yaralanmaların büyük kısmı ise fleksör tendon yaralanmaları olarak saptanmaktadır. Fleksör tendon yaralanmaları tedavi edilmediğinde ya da tam iyileşme sağlanamadığında önemli fonksiyonel kayıplara yol açabilmektedir. Tendon yapışıklığı, tendon iyileşmesi sırasında en sık görülen komplikasyondur ve belirgin ölçüde fonksiyon kaybı yaratmaktadır. Bu komplikasyonları azaltmak için birçok yöntem denenmektedir. Yapılan deneysel ve klinik çalışmalarda, Anjiotensin II'nin organlarda fibrozise neden olduğu ve Anjiotensin Dönüştürücü Enzim İnhibitörlerinin inflamasyonu, patolojik skar dokusu oluşumunu ve fibrozisi azalttığı kanıtlanmıştır. Çalışmamızda amaç tendon onarımı sonrası skar dokusu ve yapışıklık oluşumunu önlemede Anjiotensin Dönüştürücü Enzim İnhibitörleri'nin etkinliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 60 adet erişkin Rattus Norvegicus türü Sprague Dawley suşu sıçan kullanıldı. Toplamda 6 grupta incelenen sıçanlar, Kontrol- 1(tendon onarımı yapılan ve 3. haftada sakrifiye edilen grup), Kontrol-2(tendon onarımı yapılan ve 6. haftada sakrifiye edilen grup), Sham-1(tendon onarımından itibaren 10mg/kg/gün dozunda İzotonik Sodyum Klorür verilen ve 3. haftada sakrifiye edilen), Sham-2(tendon onarımından itibaren 10gm/kg/gün dozunda İzotonik Sodyum Klorür verilen ve 6. haftada sakrifiye edilen grup), Deney-1(tendon onarımından itibaren 10gm/kg/gün dozunda Enalapril verilen ve 3. haftada sakrifiye edilen grup), Deney-2(tendon onarımından itibaren 10gm/kg/gün dozunda Enalapril verilen ve 6. haftada sakrifiye edilen grup) gruplarına ayrıldı. Bulgular: 3 haftalık çalışma grupları arasında Deney-1 grubundaki, 6 haftalık çalışma grupları karşılaştığıldığında ise Deney-2 grubundaki yapışıklık derecelerinin diğer gruplara göre daha az olduğu saptandı. Yapılan histolojik inceleme sonucu özellikle fibrozis seviyesi, 6 hafta Enapril kullanımının incelendiği Deney-2 grubunda en düşük saptandı. Kollajen organizasyonu incelendiğinde, yine Deney-2 grubundaki kollajen diziliminin normale en yakın olduğu saptandı. Biyomekanik değerlendirme sonucunda; 6 hafta boyunca Enapril alan grup olan Deney-2 grubunda tendonun kopma öncesi maksimum direnç ortalaması diğer gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı. Sonuç:Anjiotensin Dönüştürücü Enzim İnhibitörleri, Ang-II'nin baskılanması sonucu antifibrotik etkileri sayesinde tendon iyileşme sürecindeki yapışıklık oluşumunu azaltmaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: A significant majority of the patients referred to the emergency due to upper extremity tendon injuries, and most of them are flexor tendon injuries. Flexor tendon injuries can lead to significant functional loss if untreated or complete recovery is not achieved. Tendon adhesions are the most common complication during tendon healing and cause significant loss of function when it occurs. Several experimental studies have been performed to prevent tendon adhesion and reduce complication rates. It has been shown that Angiotensin-II causes fibrosis in organs and Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors reduce inflammation, pathological scar tissue formation and fibrosis. We aim in this study to investigate the efficacy of Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors in preventing scar tissue and adhesion formation after tendon repair. Matherial and Method: Sixty Sprague Dawley rats were used in this study and 6 groups were created. The groups were determined as Control-1(only tendon repaired, and sacrified in postoperative 3th week) Control-2(only tendon repaired, and sacrified in postoperative 6th week), Sham-1(tendon repaired+ Physiological saline application, then sacrified in postoperative 3th week), Sham-2(tendon repaired+ Physiological saline application, then sacrified in postoperative 3th week), Study- 1(tendon repaired+ 10 mg/kg Enapril was administered daily,then sacrified in postoperative 6th week) Study-2(tendon repaired+ 10 mg/kg Enapril was administered daily,then sacrified in postoperative 6th week). Results: In the findings of macroscopic evaluation of the 3th week group, the adhesion degree was found to be significantly low in the Study-1 group in comparison to the other groups. The adhesion degree was significantly lower the Study-2 group than the other groups. The histological findings showed that the fibrosis degree on the Study-2 group was significantly lower than the other groups, and the collagen deposition was longitidunally oriented, similar to normal tendons. Conclusion: Angiotensin Inhibiting Enzyme Inhibitors reduce the tendon adhesion formation through its antifibrotic effect.

Benzer Tezler

  1. Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi

    The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins

    CANAN NEBİGİL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU

  2. Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri

    Risk factors in the coronary artery disease

    MURAT SUHER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  3. Acil yardım ve tedavi hastanelerinin idari mali ve teknik yönden planlaması

    Başlık çevirisi yok

    SERVET OKUYUCU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    HastanelerGazi Üniversitesi

    Kazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN

  4. Çinkonun eritrosit membran akışkanlığına etkisi

    Başlık çevirisi yok

    ABDURRAHMAN ŞERMET

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    BiyokimyaAkdeniz Üniversitesi

    Fizyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLSEN ÖNER