Ötanazi ve getirdiği etik sorunlar
Eutanasia and the accompanying problems
- Tez No: 48176
- Danışmanlar: PROF.DR. ARSLAN TERZİOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Deontoloji ve Tıp Tarihi, Medical History and Ethics
- Anahtar Kelimeler: Tıp etiği, Ölme hakkı, Medical ethics, Right to die
- Yıl: 1996
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
X. ÖZET Günümüzde yaygın biçimde“ötanazi”olarak adlandırılan, hastaların hayatlarını sonlandırmaya ya da ölümlerini hızlandırmaya yönelik uygulamalar konusundaki düşünce ve tartışmaların geçmişi antik döneme kadar uzanmaktadır. Bu tür uygulama ve düşüncelerin Antik Çağ'da tartışılmış olmasına mukabil, Grekçe'de“güzel ölüm”anlamına gelen“euthanasia”kelimesi tespit edilebildiği kadar ilk kez Romalı tarihçi Suetonius (M.S.2.yy) tarafından, hekimlerin hastaların hayatlarını sonlandırdıkları eylemler anlamında değil, acısız, ızdırapsız, rahat bir ölümü tanımlamak için kullanılmıştır. 20.yüzyıla kadar, acısız, ızdırapsız, huzur içerisinde bir ölümü sağlamaya yönelik olarak, terminal dönemdeki ölümcül hastalıklarda hastanın ağrı ve sıkıntı larını giderme amacını taşıyan tıbbi uygulamalar anlamında kullanılan“ötanazi”kelimesi, bu yüzyılın başlarından itibaren hastaların hayatlarını sonlandırma kasdıyla yapılan uygulamalar için de kulanılır olmuştur. Yüzyılın ilk yarısında genel olarak,“merhamet, yararlılık, fayda”gibi gerek çelere dayandırılan“ötanazi”, son 20 yıldır ağırlıklı olarak“hastanın özerkliği (otonomisi)”ilkesi ile ilişkilendirilmektedir. Ötanazi karşıtları“hayatın kutsallığı ve dokunulmazlığı”ilkesini sık olarak kulanırlar. istemli aktif ötanazinin yasallaşması- nı, kaypak bir zemine adım atmak olarak değerlendiren tartışmacılar“slippery slope”argümanını kullanmaktalar. Ötanazi karşıtlarının diğer iddiaları, yasallaşmış ötanazinin tıp kurumunun ve hekimlerin sosyal rolünü, hekim-hasta ilişkisini ve toplumun değer yargılarını zedeleyeceği yönündedir. Tezimizin son bölümünde yer alan, ülkemizdeki hekimlerin ötanazi konusuna ilişkin düşünce ve değerlendirmelerini tespit edebilme amacına yönelik olarak yürütülen anket çalışmamızda, hekimlerin yaklaşımlarının uzmanlık alanları, yaşları, hekimlik tecrübeleri ve cinsiyetlerine göre değişebildiği sonucuna varılmıştır. Genel olarak katılımcılarımızın tavırlarının uygulama yöntemi ile ilişkili olduğu, ancak hastanın kendi iradesine dayanan uygulamaların yerine getirilmesi hususunda daha toleranslı davranıldığı görülmektedir. Bununla birlikte aktif ve pasif uygulamalar arasında bir ayırım da gözeten hekimlerimiz, aktif ötanazi uygulamaları ve yardımlı intihara sıcak bakmamaktadırlar. Anketi yanıtlayan hekimler, hastanın özerkliği ilkesine saygıyı hekimin tavrını ve kararını belirleyen tek ilke olarak görmemekte, hastanın özerkliğine açıkça bir sınırlama getirmektedirler. 99
Özet (Çeviri)
SUMMARY The debates about hastening death or terminating human life was a concern as long ago as the ancient Greek times. As far as could be determined, the word“euthanasia”was used for the first time by Roman historian Suetonius, and literally translated as“good death”in Greek. However, Suetonius was not describing the action to terminate human life. Until the end of the nineteenth century the word“euthanasia”was understood and used the mean the act of dying peacefully and the medical practice on the prevention of pain and suffering in terminally ill patients. Since the early 20th century the word“euthanasia”became equated with any actions aimed at hastening death or terminating the life of a patient. During the first half of this century euthanasia supporters emphasized the“mercy”aspect of killing a patient thereby relieving the patient's pain and suffering, and the principle of“beneficence”as their basic justifications. In the last two decades the primary justification for euthanasia has shifted to the principle of“respect for autonomy”. Opponents of euthanasia have always used the principle of“respect for sanctity of life”as their argument against euthanasia. In an attempt to prevent the possible evil or harm arising from legalized voluntary active euthanasia, many use the“slippery slope”argument. Other opponents suggest that legalized euthanasia violates ethical norm of society and medicine, and subverts the social role of the physician as healer. We surveyed 293 physicians in Istanbul to ascertain their opinions about euthanasia and related issues. The results of this survey indicated that the opinions of our respondents could be related to their age, experience, sex and field of practice. Most of our physicians would honor the autonomy and self- determinations right of patients, and would agree to the competent patient's request. However, they have made a distinction between“active”and“passive”euthanasia, and deem“active euthanasia”and“assisted suicide”as not appropriate. Our respondents was willing to limit“patient autonomy”. Survey results revealed that respect for autonomy is not an absolute or unchanging principle in physician decision making, and other concerns can determine how a physician will act. 100
Benzer Tezler
- Türk Ceza Hukukunda ötanazi
Euthanasia in Turkish Criminal Law
NÜKHET ÖZKAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1997
HukukDokuz Eylül ÜniversitesiKamu Hukuku Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BAHRİ ÖZTÜRK
- Tavşanlarda deneysel pastörelloziste patolojik bulgular
Pathological findings of experimental pasteurellosis in rabbits
MURAT YARIM
Doktora
Türkçe
1999
Veteriner HekimliğiAnkara ÜniversitesiVeterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ÜMİT H. MİLLİ
- Ratlarda deneysel hipotiroidi olaylarında klinik patolojik bulgular
Clinic-patological findings in hypothyroidism cases of rats
GÜLBİN AYYILDIZ
- Tavşan aşil tendonu parsiyel tenotomi modelinde TGF-beta2'nın (Transforming Growth Factor Beta2-Farklılaştırıcı Büyüme Faktörü Beta2) tendon iyileşmesi üzerindeki etkisi
The Healing effect of TGF-beta2 in rabbit achilles partial tenotomy model
BÜLENT DAĞLAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2000
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERTUĞRUL ŞENER