Geri Dön

Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne başvuran hasta ve hasta yakınlarının sağlık çalışanlarına yönelik şiddet konusundaki görüş ve tutumları ile bunlara etki eden faktörlerin değerlendirilmesi

Evaluation of the opinions and attitudes of the patients and their relatives who applied to the Ankara Atatürk Training and Research Hospital on the issue of violence towards healthcare workers and the factors affecting them

  1. Tez No: 474538
  2. Yazar: SEVİL ÖZDEMİR TAKAK
  3. Danışmanlar: UZMAN AYLİN BAYDAR ARTANTAŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Şiddet, Sağlık Çalışanı, Hasta, Hasta Yakını, Ankara, Doktorlar, Hasta yakınları, Hastalar, Hemşireler, Sağlık personeli, Tutumlar, Violence, Healthcare Worker, Patient, Patient's Relative, Ankara, Physicians, Patient nearness, Patients, Nurses, Health personnel, Attitudes
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yıldırım Beyazıt Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne başvuran 18 yaş ve üstü hasta ve hasta yakınlarının sağlık çalışanlarına yönelik şiddet konusundaki görüş ve tutumları ile bunlara etki eden faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. MATERYAL VE METOT: Çalışma 01 Aralık 2016 - 01 Şubat 2017 tarihleri arasında Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde gerçekleştirildi. Araştırmaya bu tarihler arasında hastaneye başvuran 18 yaş ve üstü hasta ve hasta yakınları dahil edildi. 43 sorudan oluşan bir anket sağlık çalışanı olmayan gönüllülere yüz yüze görüşme yöntemiyle uygulandı. Verilerin analizi SPSS 21.0 programı ile yapıldı. BULGULAR: Çalışmada ulaşılan katılımcı sayısı 300'dü. Sağlık çalışanlarına şiddet uygulandığına şahit olan katılımcı sayısı 78(%26); sağlık çalışanlarına şiddet uygulayan katılımcı sayısı ise 37(%11)'ydi. Hem şahit olunan hem de uygulanan şiddet tipi en sık sözel şiddetti. En sık şiddet uygulanan meslek grupları doktor (%48,6) ve hemşireler (%40,5); en sık şiddet uygulanan sağlık kurumu ise devlet hastaneleriydi(%67,6). Katılımcılara göre son zamanlarda sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin artma sebeplerinin sırasıyla sağlık kurumlarının çok kalabalık olması(%73), hasta ve yakınlarının sabırsız olması(%65) ve şiddet uygulayanların eğitimsizlikleri(%54,3) olduğu saptandı. Katılımcılara yöneltilen sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin nasıl engellenebileceği sorusuna ilk üç sırada alınan yanıtlar verilen cezalar caydırıcı olmalı(%56,3), sağlık kurumlarında güvenlik önlemleri artırılmalı(%53,7) ve halka yönelik eğitimler verilmeli(%52,7) şeklindeydi. Katılımcıların %57,3'ü sağlık çalışanlarının bazı durumlarda şiddeti hak ettiğini düşünürken; %6,3'ü bir doktorun şiddet görerek öldürülmesi haberini duyduğunda 'hak ettiği unsurlar olabilir' şeklinde düşünmekteydi. SONUÇ: Çalışmada katılımcıların yarısından çoğu sağlık çalışanlarının gördüğü şiddeti bazı durumlarda hak ettiğini düşünmekteydi. Bu çalışma her ne kadar tek merkezli bir çalışma olarak planlanmış olsa da sağlık çalışanlarına yönelik şiddet konusunda değerli veriler sunmaktadır. Özellikle şiddetle ilgili düşüncelerin değerlendirilmesi şiddet eğilimini göstermesi açısından önemlidir. Şiddetin nedenleri üzerinde mutlaka detaylı çalışmalar yapılmalı, bu konuda kalitatif çalışmalara ağırlık verilmelidir.

Özet (Çeviri)

INTRODUCTION AND AIM: In this study, it is aimed to evaluate the opinions and attitudes of the patients and their relatives aged 18 years and older who applied to the Ankara Atatürk Training and Research Hospital on the issue of violence towards healthcare workers and the factors affecting them. MATERIALS AND METHODS: The study was carried out between 01 December 2016 - 01 February 2017 at Ankara Atatürk Training and Research Hospital. Patients and their relatives aged 18 years and older, applied to the hospital between these dates, were included in the study. A questionnaire consisting of 43 questions was conducted to the volunteers who were not health professionals via face to face interview. Analysis of the data was done with the SPSS 21.0 program. RESULTS: The number of respondents in the study was 300. The number of respondents who witnessed violence against healthcare workers was 78(%26); and the number of respondents who engaged in violence towards healthcare workers was 37(%11). Among the both types of violence, both witnessed and practiced, the most common one was verbal violence. Among occupational groups, doctors (%48,6) and nurses (%40,5) were most frequently exposed to violence; state hospitals were the most frequent violent health institutions (%67,6). According to the respondents, the reasons for the increase in the violence against the healthcare workers are as follows: the health institutions are very crowded (%73), the patients and their relatives are impatient (%65) and lack of education of perpetrators (%54,3). The first three responses to the question of how violence against healthcare workers can be prevented were: the sentenced should be deterred (%56,3), security measures should be increased in health institutions (%53,7) and public education (%52,7). %57,3 of respondents thought that healthcare workers deserve violence in some cases; %6,3 of them think that 'there could be elements he/she deserved' when they heard a news about a doctor was being killed by violence. CONCLUSION: More than half of the respondents in the study thought that in some cases healthcare workers deserved violence. Although this study was planned as a one-centered study, it presents valuable data on violence against healthcare workers. Especially the evaluation of the thoughts about violence is important in terms of showing the trend of violence. Detailed studies should be done on the causes of violence and especially it should be focused on qualitative studies.

Benzer Tezler

  1. Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği semt polikliniklerine başvuran metformin kullanan hastalarda vitamin B12 eksikliği görülme sıklığı

    The incidence of vitamin B12 deficiency in the patients taking metformin who applied to Family Medicine clinics of Ankara Ataturk Education and Research Hospital

    PINAR İLHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Aile HekimliğiSağlık Bakanlığı

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AHMET KESKİN

  2. 2014 yılında Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniklerinde insülin direnci olan hastalar ile sağlıklı bireylerin D vitamini düzeyinin karşılaştırılması

    Comparision of vitamin d levels between the patient wi̇th insulin resistance and healthy individuals Ankara Atatürk Education and Research Hospital Family Medicine Clinic in 2014

    DERYA KAYA BABIRHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Aile HekimliğiYıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AHMET KESKİN

  3. Premenapozal kadınlarda myoma uteri gelişimi üzerinde visseral- trunkal yağ oranı ve insülin direncinin etkisinin değerlendirmesi

    The evaluation of the effect of visceral-truncal fat rate and insulin resistance on myoma uteri formation among pre-menopausal women: a sectional study

    BURCU KAYHAN TETİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BEKİR ÇAKIR

  4. Stabil astımlı hastalarda chlamydia pneumoniae, legionella pnumophila, mycoplasma pneumoniae, chlamydia psittaci, coxiella burnetti IgM ve IgG seroprevalansı

    Başlık çevirisi yok

    EYLEM AKPINAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Göğüs HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    UZMAN FİGEN ATALAY

    UZMAN ŞÜKRAN ATİKCAN

  5. Hemodiyaliz hastalarının bakımından sorumlu hasta yakınlarının sorunları ve tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi

    The problems and burn out level experienced by caregivers responsible for the care of hemodialysis patients

    EMİNE (ARIKAN) İLASLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Hemşirelikİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. GÜLBEYAZ CAN