Geri Dön

Deneysel sıçan modelinde arteriyel defekt onarımında kullanılan arter ve ven greftlerinde, neointimal hiperplazi gelişimine botulinum toksin A'nın etkisinin araştırılması

The investigation of the effect of botulinum toxin A over the development of neointimal hyperplasia at the arteries and venous grafts used for the reconstruction of arterial defects in an experimental rat model

PDF İndir

  1. Tez No: 461635
  2. Yazar: SERHAT ATALAY EVİŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. UFUK EMEKLİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Arterler, Botulinum toksinleri, Cerrahi-kardiyovasküler, Cerrahi-plastik, Sıçanlar, Transplantlar, Vasküler greftler, Venler, Arteries, Botulinum toxins, Surgery-cardiovascular, Surgery-plastic, Rats, Transplants, Vascular grafts, Veins
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaçlar Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi klinik pratiğinde, özellikle rekonstrüktif mikrocerrahi alanında vasküler mikroanostomozlar sıklıkla uygulanmaktadır. Mikrovasküler cerrahi uygulamalarında, onarılacak damar uçları bazen direkt olarak anastomoz yapılarak onarılabilmekteyken bazen de onarım için vasküler greftlerin kullanımı gerekebilmektedir. Gerek damar uçlarının direkt anastomozuyla yapılan onarımlarda, gerekse vasküler greftler kullanılarak yapılan mikrovasküler onarımlarda, kan akımı erken dönemde anastomoz hatlarında trombüs oluşumu ve vasküler spazm, bundan sonra da tromboembolizm gibi nedenlerle oluşan mikrosirkülasyon bozuklukları nedeniyle engellenebilmektedir. Neointimal hiperplazi gelişimi sürecinde oluşan protrombotik tablo tromboembolizme zemin hazırlayabilir. Yine neointimal hiperplastik yanıt damar çapını kritik düzeylere kadar azaltabilir. Vasküler greftler kullanılarak yapılan onarımlar direkt yapılan anostomozlar ile karşılaştırıldığında daha yüksek neointimal hiperplazi gelişimi oranlarına sahiptir. Çalışmamızda arter ve ven grefti ile yapılan arteriyel defekt onarımlarında neointimal hiperplazi gelişimini azaltacak bir farmakolojik ajan olarak botulinum toksin A'nın etkinliğini göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler Çalışmamızda toplamda 16 Sprague-Dawley türü sıçan kullanılmıştır. Sıçanlar her grupta 4 sıçan olmak üzere 4 gruba ayrılmıştır. Çalışmada kullanılacak denek sayısını azaltmak için kullanılan sıçanların, her iki taraf femoral arterleri üzerinde çalışılmıştır. Gruplar; Grup 1- arter grefti ile arteriyel defekt onarımı yapılacak grup, grup 2- ven grefti ile arteriyel defekt onarımı yapılacak grup, grup 3-arter grefti ile arter defekti onarımı sonrasında botulinum toksin uygulanacak grup, grup 4-ven grefti ile arteriyel defekt onarımı sonrasında botulinum toksin uygulanacak grup olarak belirlenmiştir. Her gruptaki sıçanların ilk operasyonlarının ardından sıçanlar 28. gün ikinci kez opere edilmiştir. İlk operasyonda ve ikinci operasyonda, femoral arter çapları ve uygulanan vasküler greft çapları ölçülmüş, damar açıklıkları değerlendirilmiş, ikinci operasyonları sonunda vasküler greft ile onarım yapılan femoral arter, anostomoz hatlarını da içine alacak şekilde histopatolojik örnek olarak alınmış ve sıçanlar sakrifiye edilmiştir. Alınan örnekler hematoksilen eozin ile boyanarak, histomorfolojik incelemeye yapılmıştır. Örneklerde intima ve media kalılıkları ölçülmüş, intima kalınlığının media kalınlığına oranı ve intima kalınlığının intima ve media kalınlıklarının toplamına oranı hesaplanmıştır. Elde olunan veriler bağımsız örneklemler T testi, eşleştirilmiş örneklemler T testi ve Mann-Whitney U testi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Bulgular Botulinum toksin A uygulanan gruplarda(Grup 3 ve 4), sıçanların 28. gün sonunda ölçülen femoral arter çapılarının, ilk operasyonda ölçülen çaplarına göre anlamlı olarak arttığı görülmüştür(p<0,05). Bu artış botulinum toksin uygulanmayan gruplarda saptanmamıştır(p>0,05). Yine safen arter grefti kullanılarak yapılan arteriyel defekt onarımı sonrası botulinum toksin uygulanan grupta (Grup3), botulinum toksin uygulanmayan gruba(Grup 1) göre safen arter grefti çapının anlamlı olarak arttığı görülmüştür(p<0,05). Ancak safen ven grefti ile onarım sonrası botulinum toksin uygulanan (Grup 4) ve uygulanmayan(Grup 2) gruplar karşılaştırıldığında safen ven greft çapında anlamlı bir artış saptanmamıştır. Histomorfolojik verilerin değerlendirilmesinde, arter ve ven grefti ile arteriyel defekt rekonstrüksiyonu yapılan gruplar yine arter ve ven grefti uygulaması sonrasında botulinum toksin uygulanan gruplar ile karşılaştırılmıştır (Grup 1 ile Grup 3 ve Grup 2 ile Grup 4 karşılaştırılmıştır). Arter ve ven grefti ile arteriyel defekt rekonstrüksiyonu sonrası botulinum toksin uygulanan gruplarda (grup 3 ve grup 4), botulinum toksin uygulanmayan gruplara göre (grup 1 ve grup 2) intima kalınlığının, intima/media ve intima/intima+media oranlarının anlamlı olarak daha az olduğu görülmüştür (p<0,05). Sonuçlar Çalışmamızda, botulinum toksin uygulanan gruplarda vasküler greft proksimalindeki femoral arter segmentinin çapında 28 gün sonunda anlamlı artış olduğunu, yine arter greftleri ile yapılan arteriyel defekt onarımı sonrası botulinum toksin uygulanmasının greft çapında anlamlı artışa neden olduğunu saptadık. Ancak ven greftleri ile yapılan arteriyel defekt onarımlarında greft çapında 28 gün sonunda artış saptasak da bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Bu durum ven greftlerinin duvar yapısı nedeniyle dilatasyona yatkın olmalarına bağlanmıştır. Botulinum toksin A'nın arter ve ven greftlerinde 28. gün , intima kalınğında anlamlı azalma sağladığı ancak media kalınlığına anlamlı bir etkisi olmadığı görülmüştür. Bu durum botulinum toksin A'nın neointimal hiperplastik yanıtı azalttığını göstermektedir. Elde ettiğimiz sonuçlar botulinum toksinin neointimal hiperplazi gelişimini sınırlamak için kullanılabilecek bir ajan olduğu hipotezimizi desteklemektedir.

Özet (Çeviri)

Objectives: Vascular microanastomoses are performed frequently in the clinical practice of Plastic Reconstructive and Aesthetic Surgery, especially in the field of reconstructive microsurgery. In the practice of microvascular surgery, the vessel ends may be coapted by anastomosing directly. However, in some cases, the utilization of vascular grafts may be required for reconstruction. Thrombus formation and vascular spasm may be seen at the anastomosis sites at the early stages both in direct anastomoses and in microvascular reconstructions with vascular grafts. After this period, blood flow may be compromised by microcirculatory disorders that are caused by various reasons such as thromboembolism. The prothrombotic state that is formed during the development of neointimal hyperplasia may give rise to thromboembolism. Also, the neointimal hyperplastic response can diminish the diameter of the vessel till critical levels. The reconstructions that are done with vascular grafts have higher rates of neointimal hyperplasia development in comparison with the direct anastomoses. In this study, our aim is to show the efficiency of a pharmacologic agent, botulinum toxin A, which may decrease the development of neointimal hyperplasia in arterial defect reconstructions with arterial and venous grafts. Materials and Methods A total of 16 Sprague - Dawley type rats were included in this study. The rats were classified in four groups with four rats in each group. Bilateral femoral arteries of the rats were utilized in order to decrease the number of subjects of the study. The groups were determined in such a manner: In Group 1, the arterial defects were reconstructed with arterial grafts. In Group 2, the arterial defects were reconstructed with venous grafts. In Group 3, the arterial defects were reconstructed with arterial grafts, and then, botulinum toxin was administered. In Group 4, the arterial defects were reconstructed with venous grafts and then, botulinum toxin was administered. All the rats of all groups had second operations that were done 28 days after the first operations. Femoral artery diameters, the diameters of the vascular grafts, and the vascular patencies were measured during both the first and the second operations. At the end of the second operations, the femoral arteries that were reconstructed with vascular grafts were biopsied as histopathological specimen which included the anastomosis sites. The rats were sacrificed at the end of the second operations. The specimen were stained with haematoxylin and eosin dye, and they were examined histomorphologically. The thicknesses of the intimal and medial layers were measured, and the ratio of the intimal thickness to the medial thickness and the ratio of the intimal thickness to the sum of the intimal and medial thicknesses were calculated. The obtained data were compared with independent samples T test, paired samples T test and Mann - Whitney U test. Results The diameters of the femoral arteries that were measured during the second operations were significantly higher than the diameters that were measured during the first operations in the groups that were treated with Botulinum toxin A (Group 3 and 4) (p<0,05). This increase was not detected in the groups that were not treated with Botulinum toxin A (p>0,05). Also, the diameters of the saphenous artery grafts were increased significantly in the group whose arterial defects were reconstructed with saphenous artery grafts, and which received Botulinum toxin A treatment (Group 3), in comparison with the saphenous artery graft group which did not receive Botulinum toxin A treatment (p<0,05). However, a significant increase in the diameters of the saphenous vein grafts were not seen in the group that received Botulinum toxin A treatment (Group 4) in comparison with the group that did not receive the Botulinum toxin A treatment (Group 2). During the histomorphological examination of the specimen that were obtained at the end of the second operations, the mean intimal thickness, the intima / media ratio and the intima / intima + media ratio were significantly lower in Group 3 than Group 1 (p<0,05). The mean medial thickness was lower in Group 3 than Group 1; however, a statistically significant difference was not found (p>0,05). The mean intimal thickness, the intima / media ratio and the intima / intima + media ratio were significantly lower in Group 4 than Group 2 (p<0,05). A significant difference between the mean medial thicknesses of Group 2 and Group 4 was not found (p>0,05). The mean intimal thickness, the medial thickness, the intima / media ratio and the intima / intima + media ratio were significantly lower in Group 2 than Group 1 (p<0,05). Conclusions: In this study, we detected a significant increase in the diameter of the proximal segment of the femoral arteries, 28 days after the application of Botulinum toxin A. Besides, a significant increase in the graft diameter was detected 28 days after the application of Botulinum toxin A in arterial defect reconstructions with arterial grafts. However, a significant increase in the graft diameter was not detected 28 days after the application of Botulinum toxin A in anastomoses with venous grafts. The venous grafts are prone to dilatation due to the structure of their walls, and this may be the reason of this finding. The Botulinum toxin A causes a significant decrease in the intimal thickness of both arterial and venous grafts 28 days after the application. However, it does not have a significant effect on the medial thickness. This finding demonstrates that Botulinum toxin A decreases the neointimal hyperplastic response. Our results are concordant with our hypothesis, and Botulinum toxin is an agent that may be utilized for limiting the development of neointimal hyperplasia.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    828394

    Kıkırdak defekti ile seyreden kompozit defekt rekonstrüksiyonunda prelamine kondrokapsüler doku modeli oluşturulması: Deneysel çalışma

    Creating a prelaminated chondrocapsular tissue model in composite defect reconstruction accompanied by cartilage tissue deficiency: An experimental study

    YUSUF ALPER AYTAÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiKocaeli Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMRAH KAĞAN YAŞAR

  2. Tez No

    171913

    Deneysel sıçan amitriptilin zehirlenme modelinde hipertonik sodyum klorürün kardiyovasküler toksisite üzerine etkisi

    Effects of different hypertonic sodium solutions on reversability of toxic cardiovascular effects of amytriptilline in an experimental model

    DENİZ ORAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    İlk ve Acil YardımDokuz Eylül Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. YEŞİM TUNÇOK

    Y.DOÇ.DR. GÜRKAN ERSOY

  3. Tez No

    502961

    Deneysel in vivo intestinal iskemi-reperfüzyon modelinde siklooksijenaz inhibisyonu ve endotelin reseptör blokajının etkileri

    Effects of cyclooxygenase inhibition and endothelin receptor blockade in in vivo intestinal ischemia-reperfusion model

    BERCİS İMGE UÇAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Genel CerrahiKütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SEZGİN ZEREN

  4. Tez No

    809338

    Deneysel iskemik kolit modelinde plantago majör'ün etkinliği

    The efficiency of plantago major in the experimental ischemic colitis model

    HATİCE BÜŞRA ÖZDİLEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Genel CerrahiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MERYEM GÜNAY GÜRLEYİK

  5. Tez No

    172025

    Deneysel ezilme tipi arter kesisi anastomozlarında doksisiklinin intimal kalınlaşmayı önleyici etkisi

    The preventive effect of doxycycline on intimal thickening after experimental crushed artery anastomosis

    BAYKURT ÖZBEY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiTrakya Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. EROL BENLİER

Geri Dön