Geri Dön

Mekânsal planlamada sosyal adaletin yeri ve sosyal konutla ilişkisi: Türkiye'de 1980 sonrası dönemde konut politikaları üzerine bir değerlendirme

Social justice in spatial planning and its relevance to social housing: An evaluation on housing policies after 1980 period in Turkey

  1. Tez No: 456199
  2. Yazar: ÖZLEM ÇALIŞKAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FATMA ÜNSAL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Şehircilik ve Bölge Planlama, Urban and Regional Planning
  6. Anahtar Kelimeler: Konut politikaları, Sosyal adalet, Housing policies, Social justice
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Şehir Planlama Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Mekânsal planlamanın değişen içeriği kapsamında yeni kavramlar ortaya çıkmakta ve plancıya yeni roller atfedilmektedir. Planlamanın ilgisindeki güçlü kamusallık ve çoğulculuk fikirleri, yeni katılımcı pratikler, ayrımcılık ve yoksulluk karşıtı politikalar ve insani değerler savunusunu içine alan yeni tartışmalar daha adil olma arayışındadır. Mekânsal planlamada sosyal adaletin sağlanması konusu planlamanın ilkesel gerekliliklerini sorgulamaya açmaktadır. Bu sorgulamayı, dağıtıcı adalet ve hakçalık teorilerinden başlatarak gündelik hayata taşımak mümkündür. Bu şekilde sosyal adaletin soyut kapsamı aşılabilmektedir. Öte yandan mekânsal adalet teorik alanı, planlama için sınırlı etik çerçeveye indirgenmiş bir kamu yararı anlayışını dönüştürmenin imkânlarını barındırmaktadır. Konutun mekâna dair teorik bağlamlar arasında bağlayıcı bir rolü bulunmaktadır. Sosyal politika alanı mekânsal planlamanın sosyal adalet teorisiyle ilişkisinin tanımlı kılınması ve sosyal konutun bu ilişkideki yerinin ortaya çıkarılması için dayanakları barındırmaktadır. Sosyal konutun toplumsal dışlanma, yoksulluk ve toplumsal dezavantajlılık konularıyla birlikte bütünleşik bir yaklaşımla ele alınması gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada öncelikle mekânsal planlamanın, sosyal konut ve sosyal politika bağlamlarında, sosyal adaletle kurduğu ilişkinin tanımlı kılınması amaçlanmıştır. İkinci olarak Türkiye'nin 1980 sonrası son dönemi için bir değerlendirme yapılacaktır. İlk aşamadaki kavramsal tartışmalar sonucunda elde edilecek ilkesel kapsamın daha ileri çalışmalar için kriterlerin belirlenmesinde altlık oluşturmaya imkân tanıması beklenmektedir.

Özet (Çeviri)

Within the context of the changing content of spatial planning new concepts are emerging and the planner is attributed new roles. New discussions involving strong public and pluralist ideas of planning, new participatory practices, anti-discrimination and anti-poverty policies and advocacy of human values are seeking to be more just. The provision of social justice in spatial planning opens the question of the principal requirements of planning. It is possible to carry out this questioning everyday life starting from the theories of distributive justice and equity. In this way the abstract scope of social justice can be overcome. On the other hand, the theoretical domain of spatial justice has the possibility of transforming a public interest concept reduced to a limited ethical framework for planning. Between the theoretical contexts of space there is a binding role of housing. The social policy area holds the grounds for defining spatial planning in relation to the theory of social justice and for revealing the position of social housing in this relationship. Dealing social housing with social exclusion, poverty and social disadvantage necessitate an integrated approach. In this study, it is aimed to define the relationship between spatial planning and social justice within the context of social housing and social policy. Secondly, an evaluation will be made for Turkey's final period after 1980. As a result of the conceptual debates at the first stage, it is expected that the principal scope to be obtained will be able to create a basis for setting criteria for further study.

Benzer Tezler

  1. Kentsel mekanın, deprem risklerinin azaltılmasına yönelik yeniden organizasyonu ve bir toplumsal katılım süreci

    Reorganization of urban space in order to mitigate earthquake risks, and a process for social participation

    SÜLEYMAN BALYEMEZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİstanbul Teknik Üniversitesi

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. LALE BERKÖZ

  2. Evaluating urban diversity practices of local municipalities in istanbul: A case study of Besiktas, Beyoglu and Fatih municipalities

    İstanbul'daki yerel belediyelerin kentsel çeşitliliğe yönelik uygulamalarının incelenmesi: Beşiktaş, Beyoğlu ve Fatih belediyeleri örneği

    SEMAHAT CEREN SAY

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2018

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİstanbul Teknik Üniversitesi

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BAŞAK DEMİREŞ ÖZKUL

  3. How does water scarcity affect agricultural productivity and food security? A case study on Morocco

    Su kıtlığının tarımsal verimlilik ve gıda güvenliği üzerindeki etkileri: Fas örneği

    ZAİNAB AL BATOUL MA-EL-AININ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    Ziraatİstanbul Teknik Üniversitesi

    Afet ve Acil Durum Yönetimi Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HİKMET İSKENDER

  4. Kıyı hafızasının dönüşümü:tüketim ve metalaşma çağında haliç kıyıları

    The transformation of waterfront memory: the golden horn in the age of consumption and commodification

    GİZEM YAREN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Kentsel Tasarım Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖKSENİN İNALHAN

  5. The production of space in Dersim in the 2000s

    2000'lerde Dersim'de mekan üretimi

    GÖZDE ORHAN KORKMAZ

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2017

    SosyolojiBoğaziçi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. ZİYA UMUT TÜREM

    PROF. DR. ÇAĞLAR KEYDER