Geri Dön

10-18 yaş arası D vitamini eksikliği olan obez adolesanlarda 2000 IU/gün D vitamini tedavisinin insülin direnci ve kardiyovasküler risk parametreleri üzerine etkisi

The effect of 2000 IU/day vitamin D supplementation on insulin resistance and cardiovasculer risk parameters in vitamin D deficient obese adolescents

  1. Tez No: 452465
  2. Yazar: MELİHA ESRA BİLİCİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ŞENAY SAVAŞ ERDEVE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Obezite, D vitamini, insülin direnci, kardiyovasküler risk, Kardiyovasküler sistem, Risk faktörleri, Vitamin D, Vitamin D eksikliği, İnsülin, Obesity, vitamin D, insulin resistance, cardiovascular risk, Cardiovascular system, Risk factors, Vitamin D deficiency, Insulin, Insulin resistance
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Dr. Sami Ulus Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Endokrinoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç Günümüzde bir hormon olarak kabul edilen D vitamininin adipoz dokuda depolandığı, bu nedenle obez bireylerde vitamin D düzeylerinin düşük olduğu bilinmektedir. Çocukluk çağında insülin direnci, tip 2 diyabetes mellitus, hiperlipidemi, ateroskleroz, koroner kalp hastalığı gibi komplikasyonlara neden olan obezite ile vitamin D ilişkisini inceleyen çalışma sayısı azdır. Bu çalışmada obez adolesanlarda D vitamini eksikliği görülme oranını belirlemek, D vitamini eksikliği olan adolesanlarda 2000 IU/gün D vitamini tedavisinin 3 aylık izlemde insülin direnci ve kardiyovasküler risk parametreleri üzerine etkisini araştırmak amaçlandı. Olgular ve Method Çalışmaya Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Endokrinoloji Polikliniği'ne Kasım 2015- Mayıs 2016 tarihleri arasında başvuran vücut kitle indeksi ≥ 95 persentil olan 10- 18 yaş arası kronik sistemik hastalık, sürekli ilaç kullanma öyküsü olmayan 97 ekzojen obez olgu dahil edildi. Olgular 25(OH)D vitamini düzeyine göre 2 gruba ayrıldı: Vitamin D eksikliği olan grup (25(OH)D vitamini < 20 ng/ml) ve Vitamin D yeterli grup (25(OH)D vitamini ≥ 20 ng/ml). Vitamin D eksikliği olan grupta olgular 25(OH)D vitamini düzeyine göre; 15-20 ng/ml hafif eksiklik, 5-15 ng/ml orta eksiklik, <5 ng/ml ise ağır eksiklik olarak sınıflandırıldı. D vitamini eksikliği saptanan olgulara 3 ay süreyle günde 2000 IU oral D vitamini tedavisi önerildi. Tedaviyi kabul eden ve 3 ay boyunca düzenli kullanan 38 olgu tedavi grubunu oluşturdu ve bu grup D vitamini replasmanının 3. ayında tekrar değerlendirildi. Tedavi grubuna ayrıca yaşına göre günlük kalsiyum ihtiyacını karşılayacak şekilde, kalorisi %10 azaltılmış beslenme planı verildi. D vitamini eksik ve yeterli grupta ayrıca D vitamini tedavisi verilen grupta glukoz metabolizması, insülin direnci, metabolik sendrom varlığı, kalsiyum metabolizması ve kardiyovasküler risk parametreleri değerlendirilerek karşılaştırmalar yapıldı. Bulgular Tüm grupta yaş ortalaması 13,17 ± 2,4 yıl olup, olguların 59'u (%60,8) kız, 38'i (%39,2) erkekti. Tüm grupta ortalama 25(OH)D vitamini düzeyi 13,6 ± 7,8 ng/ml olup, 75 olguda (%77,3) D vitamini eksikliği saptandı. D vitamini eksikliği 14 (%18,6) olguda ağır, 51 (%68) olguda orta, 10 (%13,3) olguda hafif eksiklik düzeyindeydi. Tüm grubun %24,7'sinde metabolik sendrom tespit edildi. D vitamini eksik grupta yaş, cinsiyet, puberte evresi, boy sds, vücut ağırlığı sds, vücut kitle indeksi sds, bel çevresi, kalça çevresi, açlık kan şekeri, açlık insülin, HOMA-IR, HbA1c, C-peptid, kalsiyum, fosfor, alkalen fosfataz, karaciğer fonksiyon testleri, total kolesterol, LDL, HDL kolesterol, trigliserid, sensitif CRP, interlökin-6 düzeyleri ve metabolik sendrom oranları D vitamini yeterli gruba benzerdi. Sadece parathormon düzeyi D vitamini eksik grupta yeterli gruptan fazlaydı. Tedavi grubundaki 38 olguda tedavisi öncesi 10,9 ± 4,8 ng/ml olan D vitamini düzeyi tedavi ile anlamlı oranda artarak 25,8 ± 11,2 ng/ml'ye yükseldi. Üç ay 2000 IU/gün D vitamini tedavisiyle 38 olgunun 26'sında (%68,4) D vitamini yeterli düzeye ulaştı. Tedavi grubunda tedavinin 3. ayında açlık glukoz, açlık insülin, HOMA-IR, C-peptid düzeyi ve metabolik sendrom oranında değişiklik olmazken, vücut kitle indeksi sds, bel çevresi, kalça çevresi, HbA1c, diyastolik vii kan basıncı, total kolesterol, trigliserid, IL-6 ve PTH düzeyinde anlamlı oranda düşme oldu. Sonuçlar Bu çalışmada obez adolesanlarda D vitamini eksikliği %77,3 oranında bulundu. D vitamini eksikliği olan grubun %60,8'inde 3 ay 2000 IU/gün D vitamini tedavisi D vitamininin yeterli düzeye ulaşmasını sağladı. Bu tedaviyle 3 aylık süreçte insülin direnci üzerinde etki görülmezken, kardiyovasküler risk parametrelerinden diyastolik kan basıncı, total kolesterol ve trigliserid düzeyinde azalma oldu. D vitamini proinflamatuar bir sitokin olan interlökin-6 düzeyini de azaltarak antiinflamatuar etki gösterdi.

Özet (Çeviri)

Vitamin D which is considered as a hormone for nowadays is stored in adipose tissue and therefore obese individuals are known to have low levels of vitamin D. There are few studies that examine in chilhood the relationship of vitamin D and obesity which cause complications such as insulin resistance, type 2 diabetes mellitus, hyperlipidemia, atherosclerosis, coronary heart disease. The aim of this study is to determine the vitamin D deficiency prevalence in obese adolescents and to investigate the effect of 3 months of 2000 IU/day vitamin D supplementation on insulin resistance and cardiovascular risk parameters in obese adolescents with vitamin D deficiency. Material and methods 97 obese adolescents with age of 10-18 years and BMI ≥ 95 percentil applied to Dr. Sami Ulus Obstetrics and Gynecology, Children's Health and Disease Training and Research Hospital Pediatric Endocrinology Department between November 2015 and May 2016 were enrolled to study. None of them had chronical systemic disease or had been using any drugs. According to vitamin D levels patient were divided in 2 groups: Vitamin D deficient group (25(OH)D levels < 20 ng/ml) and Vitamin D sufficient group (25(OH)D levels ≥20 ng/ml). Vitamin D deficient patients were classified by vitamin D level: Mild deficiency (15-20 ng/ml), Moderate deficiency (5-15 ng/ml) and Severe deficiency (<5 ng/ml). All patients in vitamin D deficiency group were recommended to take 2000IU/day vitamin D supplementation for 3 months. 38 patients who accepted the treatment and had used regularly for 3 months referred as“Treatment group”and they were examined at the third month of treatment. Treatment group had diet program which had 10% reduced-calorie intake with sufficient daily calcium appropriate for age. Results There were 59 (60,8%) girls and 38 (39,2%) boys with the mean age of 13,17 ± 2,4 years. The mean 25(OH)D vitamin level of all patients was 13,6 ± 7,8 ng/ml and 75 (77,3%) patients had vitamin D deficiency. 14 (18,6%) of them had severe, 51 (68%) of them had moderate and 10 (13,3%) of them had mild deficiency of vitamin D. Metabolic syndrome was detected in 24,7% of all patients. There were no statistically significant difference in age, gender, pubertal stage, height sds, weight sds, BMI sds, C-peptide, calcium, phosphorus, ALP, ALT, AST, total cholesterol, LDL, HDL, trigliseride, sensitive CRP, IL-6 and metabolic syndrome rates between vitamin D sufficiency and deficiency groups. ix PTH level, the only difference between two groups, was higher in vitamin D deficiency group. The mean level of vitamin D in treatment group which was 10,9 ± 4,8 ng/ml before the treatment was increased to 25,8 ± 11,2 ng/ml. Level of vitamin D was reached to sufficient levels in 26 (68.4%) of 38 patients with the 3 months supplementation of 2000 IU/day vitamin 5-15 ng/ml) and Severe deficiency (<5 ng/ml). All patients in vitamin D deficiency group were recommended to take 2000IU/day vitamin D supplementation for 3 months. 38 patients who accepted the treatment and had used regularly for 3 months referred as“Treatment group”and they were examined at the third month of treatment. Treatment group had diet program which had 10% reduced-calorie intake with sufficient daily calcium appropriate for age. Results There were 59 (60,8%) girls and 38 (39,2%) boys with the mean age of 13,17 ± 2,4 years. The mean 25(OH)D vitamin level of all patients was 13,6 ± 7,8 ng/ml and 75 (77,3%) patients had vitamin D deficiency. 14 (18,6%) of them had severe, 51 (68%) of them had moderate and 10 (13,3%) of them had mild deficiency of vitamin D. Metabolic syndrome was detected in 24,7% of all patients. There were no statistically significant difference in age, gender, pubertal stage, height sds, weight sds, BMI sds, C-peptide, calcium, phosphorus, ALP, ALT, AST, total cholesterol, LDL, HDL, trigliseride, sensitive CRP, IL-6 and metabolic syndrome rates between vitamin D sufficiency and deficiency groups. PTH level, the only difference between two groups, was higher in vitamin D deficiency group. The mean level of vitamin D in treatment group which was 10,9 ± 4,8 ng/ml before the treatment was increased to 25,8 ± 11,2 ng/ml. Level of vitamin D was reached to sufficient levels in 26 (68.4%) of 38 patients with the 3 months supplementation of 2000 IU/day vitamin D. There were significant decrease in BMI sds, waist circumference, hip circumference, diastolic blood pressure, level of HbA1c, total cholesterol, trigliseride, IL-6 and PTH while no significant change was seen in measurements of glucose, insülin, HOMA-IR, Cpeptide and rate of metabolic syndrome. Conclusion Vitamin D deficiency rate in obese adolescents found 77,3 % in this study. The level of vitamin D reached sufficient levels in 60,8% of vitamin D deficiency group with 3 months supplementation of 2000 IU/day vitamin D. There were decrease in levels of total cholesterol, trigliseride and diastolic blood pressure with the 3 months vitamin D treatment, while there was no significant change in insulin resistance. Meanwhile, vitamin D also reduced interleukin-6 levels which is a proinflammatory cytokine by its antiinflammatory effect.

Benzer Tezler

  1. 2-12 yaş arası sağlıklı çocuklarda D vitamini düzeyleri ve etkileyen faktörler

    Vitamin D levels among 2-12 years old healthy children and factors which influence levels of vitamin D levels

    İBRAHİM GÜLLÜK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAtatürk Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HANDAN ALP

  2. 2015 yılında S.B.Ü. Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi aile hekimliği polikliniğine başvuran yetişkin hastalardan demir eksikliği olanlar ile olmayanların D vitamini düzeylerinin karşılaştırılması

    Comparison of vitami̇n d levels on adult patients who has iron deficiency and who does not have iron deficiency that applied to family medicine policlinic in S.B.Ü. Haseki̇ Eği̇ti̇m ve Araştirma Hastanesi̇ in 2015

    KADİR EMRAH ERCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SEÇİL ARICA

  3. D vitamini eksikliğinin, vücut yağ yüzdesi, beden kitle indeksi ve bazı kan değerleri üzerine etkisi

    The effect of serum vitamin d deficiency on body mass index, body fat percentage and some blood values

    ÖZNUR BİRCAN OKTAY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Okan Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FUNDA ŞENSOY

  4. Renal skarlı hastalarda maskeli hipertansiyon prevalansı ve D vitamini arasındaki ilişki

    The relation between prevalence of masked hypertension and vitamin D in patients with renal scarring

    MERVE ÖÇALAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıCelal Bayar Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İPEK AKİL