Geri Dön

Biyolojik ajan alan metastatik kolorektal kanser tanılı hastalarda sağkalım ve prognostik faktörlerin analizi

Analysis of survival and prognostic factors in metastatic colorectal cancer patients treated with biological agents

  1. Tez No: 449097
  2. Yazar: NAZIM CAN DEMİRCAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FAYSAL DANE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Onkoloji, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Kolorektal neoplazmlar, Neoplazm metastazları, Neoplazmlar, Nüks, Prognoz, Sağkalım, Colorectal neoplasms, Neoplasm metastasis, Neoplasms, Recurrence, Prognosis, Survival
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Kolorektal kanser, erkeklerde ve kadınlarda en sık görülen kanser türlerinden biri olup halen tüm dünyada önemli bir mortalite nedenidir. Biyolojik ajanların metastatik kolorektal kanser tedavisinde kullanılması ile sağkalımda uzama sağlanmıştır. Çalışmamızda amaç, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Polikliniği'nde takipli başlangıçta metastatik olan veya sonradan metastaz ya da lokal nüks gelişen ve birinci seri tedavide biyolojik ajan almış olan kolorektal kanser tanılı hastalarda sağkalım analizi yapmak ve sağkalım üzerine etkili olan prognostik faktörleri belirlemekti. Yöntem: 1990-2014 yılları arasında tanı almış kolorektal kanser hastalarının dosyaları retrospektif olarak incelendi ve birinci seri tedavide bir biyolojik ajan (bevacizumab, cetuximab veya panitumumab) almış olan 375 hasta çalışmamıza dahil edildi. Hasta dosyalarından yaş, cinsiyet, kolorektal kanser açısından aile öyküsü, primer hastalığın lokalizasyonu, histopatolojik veriler, KRAS mutasyon durumu, cerrahi tedaviler ve kemoterapi ile ilgili bilgiler edinildi. KRAS wild tip olup birinci seri tedavide bevacizumab alan hastaların sonraki serilerde anti-EGFR tedavi alıp almadığı kaydedildi. Kemoterapiye alınan yanıtlar, hastaların progresyon ve exitus ya da son görülme tarihleri kaydedildi. Hastaların median progresyonsuz ve genel sağkalımları (PFS ve OS) hesaplandı. Bulgular: Hastaların 211'i (%56,3) erkek, 164'ü (%43,7) kadındı. Tüm hastaların tanı anındaki median yaşı 59'du. 265 hastada (%70,7) tanı anında uzak metastaz mevcuttu (evre 4). 125 hastada (%33,3) KRAS mutasyonu saptandı. Bevacizumab alan hasta grubunda median PFS 8.5 ay, median OS 25.3 ay ve ORR %51,4 saptandı. KRAS wild tip olup bevacizumab alan hastalarda median PFS 8.2 ay, median OS 30.4 ay ve ORR %62,6 iken KRAS mutant olup bevacizumab alan hastalarda median PFS 9.5 ay, median OS 28.1 ay ve ORR %58,4 olarak bulundu. Anti-EGFR tedavi alan hasta sayısı yetersiz olduğu için bu grupta tedaviye yanıt ve sağkalım analizi yapılamadı. KRAS wild tip olup birinci seride bevacizumab ve ikinci seride veya sonrasında anti-EGFR tedavi almış olan hastalarda median OS 30.4 ay olarak hesaplandı. Sol kolon yerleşimli hastalarda median PFS (9.6 ay) ve OS (27.1 ay), sağ kolon yerleşimli hastalara göre (sırasıyla 7.3 ay ve 19.7 ay) anlamlı olarak yüksek bulundu (sırasıyla p=0.015 ve 0.042). Tek değişkenli analizde primer hastalık lokalizasyonu, başvuru anındaki evre, histopatolojik grad, primer cerrahi operasyon, metastazektomi ve KRAS durumunun genel sağkalımı anlamlı ya da anlamlıya yakın düzeyde (p<0.1) etkilediği belirlendi. Çok değişkenli analizde ise histopatolojik grad ve metastazektomi bağımsız prognostik faktörler olarak bulundu. Sonuç: Çalışmamızda metastatik kolorektal kanser tedavisinde birinci seri tedavide bevacizumab alan hastalarda daha önceki çalışmalarda elde edilmiş verilere yakın objektif yanıt oranı, median progresyonsuz ve genel sağkalım değerleri saptandı. Özellikle yakın zamanda yayınlanmış çalışmalar ile uyumlu olarak sol kolon yerleşimli kolorektal kanserde median PFS ve OS sağ kolon yerleşimli hastalığa göre daha iyi olarak bulundu. Histopatolojik grad ve metastazektominin literatür ile uyumlu olarak genel sağkalım üzerine etkili bağımsız prognostik faktörler olduğu belirlendi. Anti-EGFR tedavilerin birinci seride etkinliğini değerlendirmek için ise bu tedaviyi almış olan daha fazla sayıda hasta içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Purpose: Colorectal cancer is one of the most common types of cancer seen in both men and women. It is still a major cause of mortality worldwide. Survival has been improved by usage of biological agents in metastatic colorectal cancer treatment. Based in the Medical Oncology Department of Marmara University Faculty of Medicine, the aim of our study was to analyse survival and to determine prognostic factors affecting survival in colorectal cancer patients who were either initially metastatic or developed metastasis or local relapse later in the follow-up and were treated with first-line biological agents. Methods: Files of colorectal cancer patients who were diagnosed between years 1990 and 2014 were examined retrospectively. 375 patients treated with a first-line biological agent (bevacizumab, cetuximab or panitumumab) were included. Informations regarding patient age, gender, family history of colorectal cancer, location of the primary disease, histopathologic features, KRAS mutation status, surgical therapies and chemotherapy were acquired from the files. In KRAS wild type patients treated with first-line bevacizumab, it was recorded if they received anti-EGFR therapy or not in the later lines. Response rates to chemotherapy, progression dates and exitus dates or dates in which the patients were last seen were determined. Median progression-free and overall survival (PFS and OS)of the patients were calculated. Results: 211 (%56,3) of the patients were male and 164 (%43,7) were female. Median age of all patients at the time of the diagnosis was 59. 265 patients (%70,7) had distant metastases at the time of diagnosis (stage 4). KRAS mutation was detected in 125 patients (%33,3). In the patient group treated with bevacizumab median PFS was 8.5 months, median OS was 25.3 months and ORR was %51,4. KRAS wild type patients who received bevacizumab had a median PFS of 8.2 months, median OS of 30.4 months and ORR of %62,6, while in the KRAS mutant group who received bevacizumab median PFS was 9.5 months, median OS was 28.1 months and ORR was %58,4. The number of patients treated with anti-EGFR was insufficient, therefore survivals and response rates could not be analyzed. KRAS wild type patients treated with first-line bevacizumab and anti-EGFR in later lines had a median OS of 30.4 months. In the patient group whose primary was located in the left colon median PFS and OS (9.6 and 27.1 months) were superior compared to the group whose primary was located in the right colon (7.3 and 19.7 months) (p=0.015 and 0.042 respectively). Primary disease location, initial stage, histopathologic grade, primary surgery, metastasectomy and KRAS status were found to affect overall survival significant or close to significant (p<0.1) in univariate analysis. In multivariate analysis, histopathologic grade and metastasectomy were determined as independent prognostic factors. Conclusion: In our study, metastatic colorectal cancer patients treated with first-line bevacizumab had ORR, median PFS and median OS values close to the results of previous studies. Left colon cancer patients had superior median PFS ve OS compared to right colon cancer patients as shown in recent studies. Histopathologic grade and metastasectomy were found to be independent prognostic factors affecting overall survival in correlation with literature. More studies including larger groups of patients are necessary to evaluate the efficacy of first-line anti-EGFR treatment.

Benzer Tezler

  1. Kolorektal kanserlerde kras-nras mutasyonlarının tespiti ve anti-EGFR tedavi ile ilişkisi

    Detection of kras-nras mutations in colorectal cancer and relation to anti-EGFR treatment

    EDA GÜZDOLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    GenetikKocaeli Üniversitesi

    Tıbbi Genetik ve Moleküler Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SEDA EREN KESKİN

  2. Kolorektal kanser hücrelerinin anti-tümör immün yanıtlarına duyarlılığının arttırılması

    Sensitisation of colorectal cancer cells to anti-tumor immune responses

    ESRA YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    OnkolojiTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ERCAN ÇAÇAN

  3. Kolon kanseri hücre hattında Apigenin flavonoidinin apoptoz yolak gen ifade edilmesine olan etkilerinin araştırılması.

    Evaluating the effects of flavonoid Apigenin on the apoptosis pathway gene expression on the colon cancer cell line.

    MEHMET TÜRKTEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Tıbbi BiyolojiGazi Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ECE KONAÇ

  4. Diosgeninin glioblastoma multiforme hücre hatlarında sitotoksik ve apoptotik etkilerinin belirlenmesi

    Determination of cytotoxic and apoptotic effects of diosgenin on glioblastoma multiforme cell lines

    AHMET YAĞBASAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    GenetikYıldız Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUHAMMED HAMZA MÜSLÜMANOĞLU