Geri Dön

DNA onarım enzim polimorfizmi ve tip 2 diyabetle ilişkisi

DNA repair enzyme polymorphism and type 2 diabetes mellitus

PDF İndir

  1. Tez No: 448997
  2. Yazar: TUĞÇE YEŞİL DEVECİOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SEMRA ŞARDAŞ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Genetik, Eczacılık ve Farmakoloji, Endocrinology and Metabolic Diseases, Genetics, Pharmacy and Pharmacology
  6. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabet, DNA onarım gen polimorfizmi, XRCC1, XRCC3, DNA, DNA onarım testi, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Enzimler, Genler, Polimorfizm-genetik, Type 2 Diabetes Mellitus, DNA repair gene, XRCC1, XRCC3, DNA, DNA repair test, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Enzymes, Genes, Polymorphism-genetic
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Farmasötik Toksikoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Yapılan çalışmalar hiperglisemi ve diyabetik komplikasyonlar ile oksidatif stres, DNA hasarı ve onarımı arasında güçlü bir ilişki olduğunu işaret etmektedir. Bu tez çalışmasının amacı; Türk popülasyonunda XRCC3 geni T241M (rs86153) ve XRCC1 geni A339G (rs25487) polimorfizminin tip 2 diyabete (T2DM) ve diyabetik nefropatiye (DN) yatkınlıkta rolünün araştırılmasıdır. Gereç ve yöntem: XRCC3 geni T241M ve XRCC1 geni A339G polimorfizminin genotip ve allel frekanslarının dağılımı polimeraz zincir reaksiyonu-restriksiyon fragment uzunluğu (PCR-RFLP) ile belirlenmiştir. Çalışma populasyonu; T2DM grubu 116; DN grubu 50 hasta ve normal glukoz metabolizmasına sahip 72 sağlıklı birey olmak üzere 238 gönüllüden oluşmaktadır. Bulgular: Çoklu değişken analizi sonuçlarına göre; XRCC1 geninin 399 Gln alleli ile T2DM ve DN arasında istatistiksel anlamlı bir ilişki gözlenmiştir (sırasıyla p<0,05, OR=3,09 %95 CI=1,14-8,40 ve p<0,05, OR= 3,29, %95 CI=1,23-8,80). XRCC3 geni T241M polimorfizminin T2DM ve DN üzerinde istatistiksel anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Ayrıca, çoklu değişken analizine göre erkek cinsiyeti (p<0,5), 45 yaşın üstünde olmanın (p<0,001) 25'den büyük BMI'nın (p<0,001) ve aile diyabet öyküsünün (p<0,001) T2DM riskindeki rolü ve erkek olmanın (p<0,001) ve 65 yaşın üstünde olmanın (p<0,05) DN riskindeki rolü anlamlı bulunmuştur. XRCC1 geni A399G ile XRCC3 geni T241M polimorfizmi arasında etkileşme değerlendirildiğinde; XRCC1 Gln alleli ile XRCC3 Met allelinin birlikte T2DM riskini istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttırdığı gözlenmiştir (p<0,001, OR=4,11, %95 CI= 1,84-9,23). Sonuçlar: Çalışmanın sonuçlarına göre XRCC3 geni T241M polimorfizminin T2DM ve DN'ye yatkınlıkta ilişkisi bulunmamıştır ve benzer çalışmaların farklı etnik populasyonlarda, daha büyük örneklem büyüklüklerinde yapılması; diyabete yatkınlıkta XRCC1 geni A399G polimorfizminin etkisini belirlemede katkı sağlayacaktır.

Özet (Çeviri)

Aim: Increasing number of experimental and clinical studies suggest that there is a close link between hyperglycemia, oxidative stress, DNA damage and diabetic nephropathy. The aim of this study was to explore whether the T241M polymorphic variant of XRRC3 gene and A399G polymorphic variant of XRCC1 gene is associated with an increased susceptibility to type 2 diabetes mellitus (T2DM) and diabetic nephropathy (DN) in Turkish population. Material-Method: Polymerase chain reaction-based restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) was used to determine the distribution of genotypes and frequency of alleles of T241M polymorphism of the XRCC3 gene (rs861539) and. A399G polymorphism of XRCC1 gene (rs25487). The study population included 238 subjects; 116 had type 2 diabetes mellitus, 50 had diabetic nephropathy and 72 had normal glucose metabolism. Results: Our results showed that there is a significant association between 399Gln allele of XRCC1 gene and T2DM or DN according to the multiple logistic regression analysis (p<0,05, OR=3,09 %95 CI=1,14-8,40 and p<0,05, OR= 3,29, %95 CI=1,23-8,80 respectively). There is no statistically significant association between T241M polymorphism of XRRC3 gene and T2DM or DN. The multiple logistic regression revealed that being male (p<0,05), older than 45 years of age (p<0,001), BMI≥25(p<0,001), family history(p<0,001) had a significant impact on T2DM patients and also being male (p<0,001) older than 65 years of age (p<0,05) had a significant effect on DN development. Also, combined analysis of two genes suggested that 399Gln allele of XRCC1 gene combined with 241Met allele of XRCC3 gene had a synergistic effect on increasing the risk of T2DM (p<0,001, OR=4,11, %95 CI= 1,84-9,23). Conclusion: The results of this study suggests that T241M polymorphic variant of XRRC3 gene is not associated with an increased susceptibility to T2DM and DN in the studied population. There is a need to clarify the potential impact of 399Gln allele of XRCC1 on predisposition to T2DM and DN with larger sample size and different ethnicities.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    324320

    Farklılaşmış tiroid kanserinin tedavisinde kullanılan radyoaktif iyodun oksidatif DNA hasarı üzerine etkileri: DNA tamir gen polimorfizmleri ile ilişkisi

    The effects of radioactive iodine treatment to oxidative DNA damage in patients with differentiated thyroid cancers: The relationship with polymorphisms of DNA repair genes

    FEVZİ NECATİ AVŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEŞE ÇOLAK

  2. Tez No

    224334

    DNA onarım enzimi OGG1 Ser326Cys polimorfizmi ile akciğer kanseri ilişkisinin Türk popülasyonunda araştırılması ve oksidatif hasarın biyogöstergesi 8-OHdG ölçümü

    Association of the OGG1 ser326cys polymorphism with lung cancer risk and 8-OHdG levels as a biomarker of oxidative damage in Turkish population

    ESRA EMERCE TUFAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Eczacılık ve FarmakolojiGazi Üniversitesi

    Farmasötik Toksikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. BENSU KARAHALİL

  3. Tez No

    247491

    DNA onarım mekanizması ile ilişkili; XRCC1, PARP1, OGG1 ve APE1 gen polimorfizmleri ile diyabetik nefropati arasındaki ilişkinin araştırılması

    The association of XRCC1, PARP1, OGG1 and APE1 polymorphisms with DNA repair mechanism in diabetic nephropathy

    LOKMAN KARATAŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Genetikİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MAHMUT ÇARİN

  4. Tez No

    748377

    Parkinson hastalığı tanısı olanlarda APE1 ASP148GLU polimorfizminin araştırılması

    Investigation of APE1 ASP148GLU polymorphism in patients with parkinson's disease

    HURİYE DÜNDAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Genetikİnönü Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ELİF YEŞİLADA

  5. Tez No

    203986

    PARP1 Ve XRCC1 polimorfizmlerinin astım'da DNA onarım mekanizması ile olan ilişkisinin araştırılması

    The association of PARP1 and XRCC1 polymorphisms with DNA repair mechanism in asthma

    GÜLÇİN TEZCAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Tıbbi Biyolojiİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖNÜL KANIGÜR

Geri Dön