Geri Dön

Farelerde deneysel toxocara canis larva migransına karşı levamizol hidroklorid, ivermektin ve albendazolün etkileri

Anthelmintic effect of levamisole hydrochloride, ivermectin and albendazole on the migration of toxocara canis larvae in mice

  1. Tez No: 44676
  2. Yazar: FATMA ÇİĞDEM PİŞKİN
  3. Danışmanlar: PROF.DR. AYŞE BURGU
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Toxocara canis, larva migrans, fare, albendazol, ivermektin, levamizol hidrokiorid, Fareler, Levamizol, Toxocara canis, larva migrans, mice, albendazole, ivermectin, levamisole hydrochloride, Levamisole, Ivermectin
  7. Yıl: 1995
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

39 7. ÖZET Farelerde Deneysel Toxocara canis Larva Migransına Karşı Levamizol hidrokiorid, Ivermektin ve Albendazolün Etkileri Bu çalışma, levamizol hidrokiorid, ivermektin ve albendazolün farelerde deneysel olarak oluşturulan T. canis içorgan larva göçüne etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada kullanılan T. canis yumurtalan, ölü köpeklerin bağırsaklarından toplanan dişi parazitlerin uteruslanndan elde edilmiştir. Çalışma iki deneme halinde yürütülmüş ve ilk deneme her ilaç ve kontrol grubunda 20' şer fare olacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Bütün fareler ortalama 2000 embriyolu T. canis yumurtası ile enfekte edilmişlerdir. Deneme V de enfeksiyon oluşturulduktan sonra 2 ve 7. günler arasında ilaçlar, levamizol hidrokiorid 15 mg/kg deri altı, ivermektin 0.6 mg/kg deri altı ve albendazol 100 mg/kg ağız yoluyla olacak şekilde kullanılmıştır. Bu grupta enfeksiyonun 5, 8, 15 ve 28. günlerinde ilaç gruplarından ve kontrolden 5' er fareye otopsi yapılmıştır. Deneme 2 ise her ilaç grubunda ve kontrolde 10' ar fare bulunacak şekilde gerçekleştirilmiştir. Bu denemedeki fareler de ortalama 2000 embriyolu T. canis yumurtası ile enfekte edilmişlerdir. Deneme 2' de enfeksiyon oluşturulduktan sonra ilaçlar aynı dozlarda ancak enfeksiyonun 8 ve 14. günleri arasında uygulanmış ve otopsiler 15 ve 28. günlerde ilaç gruplarından ve kontrollerden 5' er fare olacak şekilde yapılmıştır. İlaç gruplarına ve dozlarına bağlı olarak larva bulunan organ ve doku çeşidinin sınırlı kaldığı ve buralardaki larva sayılarının azaldığı saptanmıştır. Ayrıca erken dönemdeki sağaltımda (Deneme 1) ortalama larva sayısı, geç dönemdeki sağaltımdan (Deneme 2) daha düşük bulunmuştur. Her iki denemede de levamizol hidrokiorid en etkili ilaç olmuş, bunu ivermektin ve albendazol izlemiştir. Yapılan istatistiksel incelemeler sonucunda ; deneme 1' de tüm otopsi günlerinde ilaç gruplan ile kontrol grubu arasındaki farklılık p<0.001 düzeyinde önemli bulunmuştur. Deneme 2' de ise tüm otopsi günlerinde levamizol hidrokiorid ve ivermektin ile kontrol grubu arasındaki farklılık p<0.001 düzeyinde önemli bulunduğu halde, albendazol ile kontrol grubu arasında böyle bir fark tespit edilememiştir.

Özet (Çeviri)

40 8. SUMMARY Anthelmintic Effect of Levamisole hydrochloride, Ivermectin and Albendazole on the Migration of Toxocara canis Larvae in Mice This study was carried out to investigate the effects of levamisole hydrochloride, ivermectin and albendazole on experimental visceral larva migrans of T. canis in mice. The eggs of T. canis used in this study were collected from the uteri of female parasites existing in the intestines of death dogs. This study was performed as two experiments, in the first experiment, each drug and the control groups consisted of 20 mice. All of the mice were infected with approximately 2000 embryonated T. canis eggs. In experiment 1, between 2 and 7 days of infection, levamisole hydrochloride and ivermectin were given subcutaneously and albendazole was given orally at the doses of 15 mg per kg, 0.6 mg per kg and 100 mg per kg respectively. In this experiment, 5 mice from each drug groups and from the control group were necropsied on the days of 5, 8, 15 and 28 of infection. In experiment 2, each drug and the control groups consisted of 10 mice. The mice in this experiment were also infected with approximately 2000 embryonated T. canis eggs. In the experiment 2, between 8 and 14 days of infection, the same drugs were applied at the same doses as mentioned in experiment 1 and 5 mice from each drug groups and from the control group were necropsied on the days of 15 and 28 of infections. It was found that, the organs and tissues containing larvae were limited and the number of larvae in these organs and tissues were decreased depending on the group of drugs as well as the doses. In addition, the mean number of larvae in early treatment (Experiment 1) was found lower than the late treatment period (Experiment 2). In both experiments, levamisole hydrochloride was found the most effective drug and this was followed by ivermectin and albendazole. According to the statistical studies, on every necropsy days, the differences between drug groups and control group was found significant (p<0.001) in experiment 1. Although, the differences between levamisole hydrochloride and control and also ivermectin and control groups was found significant (p<0.001), no difference was found between albendazole and control groups in experiment 2.

Benzer Tezler

  1. Toxocara canis ile deneysel enfekte farelerde visceral larva migransın indirekt hemaglutinasyon ve indirekt floresan antikor testleri ile teşhisi

    The Diagnosis of visceral larvae migrans with the indirect haemagglutination and indirect flourescence antibody test in the experimental infected mice with Toxocara canis

    H. OĞUZ SARIMEHMETOĞLU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Veteriner HekimliğiAnkara Üniversitesi

    PROF.DR. AHMET DOĞANAY

  2. Toxocara canis yumurtalarıyla deneysel infekte beyaz farelerde, Toxocara canis larval ve erişkin antijenleri kullanılarak ELISA ve IFA teknikleri ile serolojik tanı

    Serodiagnosis by ELISA and IFA techniques using Toxocara canis adult and larval antigens in white mice Toxocara canis experimentally infected

    HASAN AYÇİÇEK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    MikrobiyolojiGata

    Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET TANYÜKSEL

  3. Farelerde oluşturulan deneysel metisiline dirençli staphylococcus aureus (Mrsa)sepsisinde tigesiklin ve hiperbarik oksijen tedavilerinin birlikte ve tekil etkilerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of single and combined effects of tigecycline and HBOT in an experimental methicillin-resistant staphylococcus aureus (MRSA) sepsis model in mice

    AYŞEN KOLAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Deniz ve Sualtı Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Sualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MAİDE ÇİMŞİT

  4. Nötropenik farelerde oluşturulan E. coli sepsislerinde IgG tedavisi

    Başlık çevirisi yok

    İLYAS DÖKMETAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    MikrobiyolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET DOĞANAY

  5. Steroid verilen farelerde oluşturulan deneysel E. coli sepsisinde antibiyotik ile beraber immünglobulin G tedavisi

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET BAKIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    MikrobiyolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET DOĞANAY