Obez adölesanlarda besin insülin indeksinin metabolik parametreler üzerine etkisi
Effect of food insulin index on metabolic parameters in obese adolescents
- Tez No: 445347
- Danışmanlar: DOÇ. DR. HÜLYA GÖKMEN ÖZEL, PROF. DR. NİHAL HATİPOĞLU
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
- Anahtar Kelimeler: Ergenler, Glisemik indeks, Metabolizma, Obezite, İnsülin, İnsülin direnci, Adolescents, Glycemic index, Metabolism, Obesity, Insulin, Insulin resistance
- Yıl: 2016
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmanın amacı, insülin direnci olan obez adölesanlarda besin insülin indeksinin metabolik parametreler ve iştah üzerine etkisini belirlemektir.Randomize, tek kör ve çapraz karşılaştırmalı olarak planlanan çalışmaya 12-18 yaş aralığındaki, insülin direnci olan 15 obez adölesan dahil edilmiştir. Tüm katılımcılara, arasında 1 haftalık boşaltma periyodu ile sunulan iki farklı test kahvaltı öğünü; düşük glisemik indeksli, düşük insülinemik indeksli (DGİ-Dİİ) ve düşük glisemik indeksli, yüksek insülinemik indeksli (DGİ-Yİİ) şeklindedir. Kahvaltıdan hemen önce (t=0. dakika) ve 15, 30, 45, 60, 90, 120, 180 ve 240. dakikalarda serum glukoz, insülin ve c-peptid düzeyleri ölçülmüş ve görsel analog skala ile iştah değerlendirilmiştir. Dört saatin sonunda, katılımcılara ad libitum öğle yemeği servis edilmiş ve tüketilen miktarlar kaydedilerek enerji ve besin ögesi miktarları hesaplanmıştır. DGİ-Dİİ öğün sonrası erken (0-30. dk) postprandiyal glukoz ve c-peptid yanıt, DGİ-Yİİ öğün sonrası elde edilen yanıtlar ile benzer bulunmuştur (p>0.05). Erken postprandiyal insülin yanıt ise DGİ-Dİİ öğün sonrası DGİ-Yİİ öğüne göre %40.1 daha azdır (p=0.003). Benzer şekilde, DGİ-Dİİ öğün sonrası geç (45-240. dk) ve toplam (0-240. dk) postprandiyal glukoz ve c-peptid yanıt ile DGİ-Yİİ öğün sonrası elde edilen yanıtlar arasında fark saptanmamıştır (p>0.05). Geç ve toplam postprandiyal insülin yanıt ise DGİ-Dİİ öğün sonrası DGİ-Yİİ öğüne göre %23.9 ve %25.1 daha azdır (p=0.007). DGİ-Dİİ öğün sonrası açlık skoru eğri altı alanının DGİ-Yİİ öğüne göre %21.6 daha az olduğu gösterilmiştir (p=0.037). Diğer iştah skorları (tokluk, yeme isteği, yiyebileceği miktar ve şekerli, tuzlu, baharatlı, yağlı besin isteği) açısından test öğünleri arasında fark bulunmamıştır (p>0.05). DGİ-Dİİ ve DGİ-Yİİ öğün sonrası tüketilen ad libitum öğle öğününde alınan enerji ve besin ögesi miktarları arasında fark saptanmamıştır (p>0.05). Bu sonuçlar, öğünün glisemik indeksinden bağımsız olarak tek başına insülin indeksinin de postprandiyal insülin yanıtı ve hissedilen açlığı etkileyebileceğini göstermiştir.
Özet (Çeviri)
The aim of this study was to determine the effect of food insulin index on metabolic parameters and appetite in obese adolescents with insulin resistance.A randomized, single-blind and crossover trial included 15 obese adolescents aged 12-18 years with insulin resistance. All participants were submitted two different breakfasts: low glycemic index, low insulin index (LGI-LII) and low glycemic index, high insulin index (LGI-HII), with a 1-week washout period between meals. At time 0 (just before breakfast), 15, 30, 45, 60, 90, 120, 180 and 240 minutes after the meal, serum glucose, insulin and c-peptide levels were measured and appetite was evaluated by visual analog scale. At the end of four hours, participants were served ad libitum lunch meal. Then, the foods eaten at lunch were recorded and their energy and nutrient analysis was calculated. Early (0-30 min) postprandial glucose and c-peptid responses were found similar after LGI-LII and LGI-HII meals (p>0.05). Early postprandial insulin response was lower by 40.1% after LGI-LII meal vs LGI-HII meal (p=0.003). Similarly, there was not shown a difference between LGI-LII and LGI-HII meals in late (45-240 min) and total (0-240 min) postprandial glucose and c-peptid responses (p>0.05). Late and total postprandial insulin responses were lower by 23.9% and 25.1% after LGI-LII meal vs LGI-HII meal (p=0.007). Area under the curve for hunger score was shown lower by %21.6 after LGI-LII meal vs LGI-HII meal (p=0.037). It was not found a difference in other appetite scores (satiety, fullness, prospective food consumption and desire to eat something fatty, salty, sweet or savoury) between test meals (p>0.05). It was not found a difference between LGI-LII and LGI-HII meals in terms of the amount of energy and nutrients intake during the subsequently ad libitum lunch(p>0.05). These results were shown that only meal insulin index independent of glycemic index could affect the postprandial insulin response and the perceived hunger.
Benzer Tezler
- Fazla kilolu ve obez çocuklarda insülin direnci ile d vitamini düzeyi ve akdeniz diyeti kalite indeksi arasındaki ilişki
The relationship between insulin resistance and vitamin d levels and mediterranean diet quality index in overweight and obese children
ESRA TUNÇER
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Beslenme ve DiyetetikAnkara ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ALEV KESER
- Tip 1 diyabetes mellitus'lu çocuk ve adölesanlarda insülin direnci, obezite sıklığı (double diyabet) ve obezite risk faktörlerinin incelenmesi
An examination of insulin resistance, obesity prevalence (double diabetes) and obesity risk factors in children and adolescents with TYPE 1 diabetes mellitus
VOLKAN ÖZKAYA
Doktora
Türkçe
2021
Beslenme ve Diyetetikİstanbul Medipol ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SERVET ERDAL ADAL
- Nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı olan obez adölesanlarda akdeniz diyeti ve düşük yağlı diyetin hepatik yağlanma, inflamasyon ve oksidatif stres üzerine etkisi
The effect of mediterranean diet and low-fat diet on hepatic fat, inflammation and oxidative stress in obese adolescents with nonalcoholic fatty liver disease
GAMZE YURTDAŞ
Doktora
Türkçe
2021
Beslenme ve DiyetetikGazi ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GAMZE AKBULUT
- Obez ve normal ağırlıktaki adolesanların serum vitamin D düzeyleri ile beslenme durumları ve bazı biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin karşılaştırılması
Comparison of the relationship between obese and nonobese adolescents serum vitamin D levels, nutritional status and some biochemical parameters
DUYGU DEĞER SAĞLAM
Yüksek Lisans
Türkçe
2012
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiBeslenme Bilimleri Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLHAN SAMUR
- Obez adolesanların beslenme ve depresyon durumları arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Determining the relationship between nutrition and depression status of obese adolescents
NEBAHAT KESKİN
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiBeslenme Bilimleri Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA GÜLHAN SAMUR