Diyareli hastalarda campylobacter türlerinin görülme sıklığı
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 44418
- Danışmanlar: DR. ARSLAN NAZLIOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Diyare, Kampilobakter, Diarrhea, Campylobacter
- Yıl: 1996
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET İlk kez 1909 yılında gösterilmiş olan CampylobacterMerle ilgili çalışmalar, 1970'li yıllarda basit kültür yöntemlerinin geliştirilmesiyle hız kazanmıştır. 1970'li yıllardan sonra diyarelerdeki önemli rolü anlaşılmıştır. Campylobacter türleri, Spirillaceae familyasının bir genusudur. 15 tane alt türü vardır. Gram negatif, S, C, martı kanadı şeklinde, polar flagellaları ile tirbuşonvari hareketli bakterilerdir. Üreyebilmeleri için ortamda % 5 oksijen gazı, % 10 karbondioksit gazı ve % 85 nitrojen gazı karışımı sağlanmalıdır. Campylobacter enfeksiyonlarının bulaş kaynağı en yüksek oranda kontamine hayvansal gıdalardır. İnsandan insana geçiş ve transplasental geçiş de bildirilmiştir. Gelişmiş ülkelerde ve gelişmekte olan ülkelerde hastalığın kliniği farklılıklar gösterir. Gelişmekte olan ülkelerde hastalık hafif seyididir ve küçük çocuklarda daha sık görülür. Gelişmiş ülkelerde genç erişkinlerde ağır bir klinik tablo ile seyreder.Çalışmamız, S.B. Ankara Hastanesi'nde tüm yaş gruplarındaki Campylobacter türlerinin varlığını gösterebilmek ve oranını saptamak amacıyla planlanmıştır. Campylobacter üretmek için özel besiyeri ve özel atmosfer oluşturan gaz üreten kitler kullanılmıştır. Besiyerinde üretilen kolonilerin ayırıcı tanısında hareket muayenesi, gram boyama, katalaz, oksidaz, üreaz aktivitesi, hippurat hidrolizi, H2S yapabilme yeteneği yönünden test edilerek nalidiksik asit ve sefalotin duyarlılıklarına bakılmıştır. Bu işlemler sonunda Campylobacter olduğuna karar verilen bakterinin tiplendirilmesi için APİ-CAMPY, minyatürize kültür sistemi kullanılmıştır. Sonuçlar standardize edilmiş rakamsal sisteme göre değerlendirilmiştir. Çalışmaya alınan 661 diyareli hastanın dışkı kültürlerinin 26'sında Campylobacter türü (18'sinde C.jejuni I, 2'sinde C.jejuni II, 4'ünde C.jejuni subsp. doylei, 1'inde C.fetus subsp. fetus, Tinde C.coli) izole edilmiştir. Olgular en çok yaz aylarında tespit edilmiştir. Hastalık 1-4 yaş ve 18-45 yaşta iki pik yapmıştır. Campylobacteriosisli hastaların büyük çoğunluğunda invaziv dizanteriform diyare tespit edilmiştir. Hastalığın kadınlarda ve erkeklerde görülme oranı eşit bulunmuştur.Yapılan antibiyotik duyarlılık testlerinde eritromisine % 100 duyarlılık saptanmıştır. Bu şekilde Campylobacter diyarelerinde ilk seçilecek antibiyotiğin eritromisin olduğu vurgulanmıştır. Sonuç olarak, diyareli hastalarda Campylobacter türleri, Salmonella ve Shigella türlerinden daha yüksek oranda izole edilmiştir. Campylobacter türlerinin özellikle yaz aylarında dışkı kültürlerinde rutin olarak aranmasının faydalı olacağı kanısına varılmıştır.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Çocukluk çağı akut gastroenteritlerinde Campylobacter Jejuni'nin yeri
Başlık çevirisi yok
GÜLNAR UYSAL
- Gluten sensitif enteropatili vakaların özellikleri antigliadin ve antiendomysium antikorların tanıdaki değeri
The Charecterisation of patients with gluten sensitive enteropathy, the role of antigliadin antibody and antiendomysium antibody in diagnosis
NAZIM ERGÜN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ÖZDEN
- Diyareli ve normal kişilerde kültür yöntemiyle 0157 serogrubundan enterohemorajik E. coli aranması
Başlık çevirisi yok
MELEK ŞALCIOĞLU
- İshalli ve asemptomatik kişilerin dışkılarında C. difficile ve toksinleri ile diğer enterik patojenlerin insidansı
The Incidence of C. difficile, C. difficile toxins and the other enteric pathogenic microorganisms in stool of patients with diarrhea and asemptomatic persons
PERVİN KARAER