Farklı fiziksel aktivite düzeyine sahip tip II diabetli hastalarda fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyi ve kardiyovasküler risk faktörlerinin karşılaştırılması
Comparison of functional capacity, quality of life, fatigue level and cardiovascular risk factors in TYPE II diabetic patients with different physical activity levels
- Tez No: 440244
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. NURSEN İLÇİN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Tip II Diyabetes Mellitus, fiziksel aktivite, fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk, kardiyovasküler risk faktörleri, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Kardiyovasküler sistem, Risk faktörleri, Type II Diabetes Mellitus, physical activity, functional capacity, quality of life, fatigue, cardiovascular risk factors, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Cardiovascular system, Risk factors
- Yıl: 2016
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Kardiyopulmoner Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Çalışmanın amacı fiziksel aktivite düzeyleri açısından farklı düzeylerdeki Tip II diyabetli hastalarda; fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyi ve kardiyovasküler risk faktörlerini karşılaştırmaktır. Yöntem: Çalışmaya toplam 55 gönüllü Tip II Diyabetes Mellitus(DM) tanılı hasta katıldı. Hastalar Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketine (IPAQ) göre gruplandığında 24 hasta (% 43.63) düşük, 31 hasta (% 56.37) orta fiziksel aktivite düzeyine sahip iken yüksek fiziksel aktivite düzeyine sahip hiçbir hasta bulunmadı. Fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi ve yorgunluk düzeyi sırası ile 6-Dakika Yürüme Testi (DYT), Diyabet Yaşam Kalitesi Anketi (DQOL) ve Checklist Individual Strength (CIS) anketi ile değerlendirildi. Kardiyovasküler riskler; hemoglobin A1c seviyesi, açlık glukoz seviyesi, lipit profili, bel-kalça oranı ve Framingham Risk Skoru ile değerlendirildi. Bulgular: Grupların fonksiyonel kapasite değerlendirme sonuçları karşılaştırıldığında orta fiziksel aktivite grubunun yürüme mesafeleri (p:0.01) daha fazla, dispne (p:0.01) ve yorgunluk düzeyleri (p:0.00) ise daha düşüktü. Gruplar fiziksel aktivite düzeyi, yorgunluk ve yaşam kalitesi açısından karşılaştırıldığında iki grup arasında istatistiksel düzeyde anlamlı olarak farklılık vardı (p: 0.00). İki grup arasında kardiyovasküler risk faktörleri açısından istatistiksel olarak fark bulunmazken orta fiziksel aktivite grubunda, Framingham Risk Skoru'nun daha düşük olduğu saptandı (p: 0.01). Sonuçlar: Düşük fiziksel aktivite düzeyine sahip Tip II DM'li hastalarda fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk düzeyinin olumsuz olarak etkilendiği saptanmıştır. Tip II DM'li hastaların fizyoterapi ve rehabilitasyon programında, fiziksel aktivite düzeylerini arttırmaya yönelik yaklaşımlara yer verilmelidir ve günlük hayatta fiziksel olarak aktif olmaya teşvik edilmelidir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of the study was to compare functional capacity, quality of life, fatigue level and cardiovascular risk factors in Type II Diabetic patients with different physical activity levels. Methods: A total of 55 volunteers with Type II diabetic patients participated in the study. According to the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) results, patients were grouped. 24 patients (43.63%) have low level and 31 patients (56.37%) have moderate levels of physical activity. There were no patients with high levels of physical activity. Functional capacity , quality of life and fatigue was evaluated with 6-minute walk test, Diabetes Quality of Life (DQOL) Questionnaire, Checklist Individual Strength (CIS) Questionnaire, respectively. Cardiovascular risk factors was evaluated with HbA1c level, fasting glucose level, lipid profile, waist–hip ratio and Framingham Risk Score. Results: When groups were compared according to functional capacity evaluation results, walking distance (p:0.01) was found higher in moderate physical activity group, dyspnea (p:0.01) and fatigue levels (p:0.00) were found lower. When groups were compared according to physical activity levels, quality of life and fatigue levels were found statistically significant differences between the two groups (p:0.00). There was no statistically significant difference between the two groups in terms of cardiovascular risk factors. The Framingham Risk Score was found statistically lower in the moderate physical activity group (p: 0.01). Conclusion: Functional capacity, quality of life and fatigue level have been found to be affected negatively in Type II Diabetic Patients with low physical activity level. In the physiotherapy and rehabilitation program for these patients should be given to applications to increase physical activity and be encouraged to be physically active in daily life.
Benzer Tezler
- Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi
The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma
HACI HASAN ESEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
PatolojiSelçuk ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK
- Tip 2 diyabetli kadın hastalarda ikindi ara öğününde verilecek iki farklı ara öğün içeriğinin kan şekeri düzeyine etkisi
Effect of different composition of afternoon snacks on blood glucose levels which were consumed by TYPE 2 diabetic woman
SELDA SEÇKİNER
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıEge ÜniversitesiKronik Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LÜTFİYE FÜSUN SAYGILI
- 9-18 yaş arası tip 1 diyabetli çocuklarda fiziksel aktiviteden kaçınma davranışı ve ilişkili etmenler
Physical activity avoidance behavior and related factors in 9-18 year-old children with type 1 diabetes
BÜŞRA ERGİN
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıEge ÜniversitesiKronik Hastalıklar Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. IŞIL ERGİN
- Engelli kişilerin toplumsal katılımlarını etkileyen faktörlerin incelenmesi
Investigation of the factors that effect the community participation of handicapped people
GÖKÇEN AKYÜREK
Yüksek Lisans
Türkçe
2011
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonHacettepe Üniversitesiİş ve Uğraşı Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GONCA BUMİN
- Vardiyalı çalışan bireylerde sirkadiyen ritmin uyku, yaşam kalitesi, beslenme durumu ve antropometrik ölçümler üzerine etkisi
The effect of circadian rhythm on sleep, quality of life, nutritional status and anthropometric measurements in shift workers
SENANUR GÜLSEVEN
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
Beslenme ve DiyetetikEge ÜniversitesiBeslenme Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZGE KÜÇÜKERDÖNMEZ