Geri Dön

Sanatsal eylemin Mimesis bağlamında izleyiciyle ilişkisi

Relation of artistic action with the audience in the context of Mimesis

  1. Tez No: 430583
  2. Yazar: DOLUNAY MAY
  3. Danışmanlar: PROF. MERİÇ HIZAL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Güzel Sanatlar, Fine Arts
  6. Anahtar Kelimeler: Sanat ve İzleyici, Mimesis, Nietzsche, Aristoteles, Dada, Nietzsche, Friedrich Wilhem, Sanat, Sanat eylemi, İzleyiciler, Art and Audience, Mimesis, Nietzsche, Aristotle, Dada, Nietzsche, Friedrich Wilhem, Art, Art action, Audiences
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Işık Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Görsel Sanatlar Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

İnsana özgü yaratıcı bir eylem olan sanat, aynı zamanda insanın ontolojik temeline ışık tutmaktadır. Bu bakımdan yaratıcı eylemi gerçekleştiren sanatçı, söz konusu eylemiyle eser ortaya koymakla kalmaz, aynı zamanda eyleminin izleyicisi olarak ontolojik alanda kendini inşa eder. Mimesis olarak meydana gelen söz konusu yaratıcı 'eylem-insan' ilişkisi, bu çalışma boyunca izleyiciyi de kapsayacak çerçevede ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu bağlamda insanı tanımlayan sanatsal eylemin ontolojik temelini, tarihsel süreciyle paralel biçimde gözlenmesine imkân veren tragedya, bu yönüyle çalışmamızın ana ekseni olarak yer almıştır. Tragedya, aynı zamanda yaratıcı eylemin tüm türlerini bünyesinde barındıran yapısı nedeniyle mimesis'in söz konusu özelliğinin tüm sanatsal faaliyetlerdeki ortak noktasına işaret etmektedir. Çalışma boyunca sanatçı ve eylemiyle ortaya çıkan mimetik ilişkinin eser yoluyla izleyici için de geçerli olduğu ifade edilmeye çalışılmıştır. Mimesis vasıtasıyla, sanatsal eylem ile izleyici arasında meydana gelen ontolojik ilişkiyi tragedya zemininde incelemek için, söz konusu ilişkinin Nietzsche düşüncesinde Antik Yunan Tanrıları Apollon ve Dionysos ile sembolize edildiği“Tragedyanın Doğuşu”başlıklı eseri ele alınmıştır. Sanatsal eylemin izleyiciyle mimesis bağlamında kurduğu ilişkinin, günümüze kadar etkisinin devam ettiği şekliyle geçirdiği evrimsel sürecin ilk kırılmaları Aristoteles'in“Poetika”başlıklı eseriyle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bir sanat düşüncesinden öte insanın yaşamı algılayış biçimine yönelik asırladır yürürlükte olan Aristoteles tasarımına, izleyeni eyleme çağıran sanatsal üretimlerle son vermeye niyetli bir hareket olarak Dada, çalışmamızda yer almıştır. Dada hareketinin absürt olarak nitelendirilen, farklı disiplinlerde hayata getirilmiş çalışmaları, bilinen anlamıyla 'yapan-bakan' ilişkisinden öte, izleyicinin zihninde yeniden inşa edilen özelliğiyle incelenmiştir.

Özet (Çeviri)

The art, which is a creative action specific to the human, also sheds light on ontological basis of the human. In this scope, the artist carrying out the creative action not only put forwards a work of art with his/her action, but also builds himself/herself in ontological field as an audience of the action. It has been aimed in this study to set forth such creative 'action-human' relation occurring as mimesis with inclusion of the audience. In this context, tragedy, which provides the opportunity to observe ontological basis of artistic event that describes the human in parallel with the historical process, has been the main axis of our study. Tragedy also indicates the common point of all artistic activities of such aspect of mimesis due to its structure bearing all kinds of creative action. During the study, it has been tried to express that the mimetic relation occurring with the artist and the action is also valid for the audience via the work. In order to examine the ontological relation occurring between the artistic action and the audience by means of mimesis on the basis of tragedy, the work of Nietzsche,“The Birth of Tragedy”, in which Ancient Greek gods Apollo and Dionysus were symbolised, has been analyzed. First fractions of the evolutionary process undergone by the relation, established by the artistic action with the audience on the basis of mimesis, have been put forth in“Poetics”of Aristotle. Dada has been also included in our study as a movement to terminate design of Aristotle which is effective for centuries as a style of perceiving life beyond an artistic idea, and to terminate artistic productions calling the audience for action. Studies of Dada movement, considered as absurd and realised in different disciplinarians, have been examined in terms of their re-constructed characteristic in the mind of the audience, rather than the 'performer-audience' relation.

Benzer Tezler

  1. Figüratif heykelde gerçekçilik

    Realism in figurative sculpture

    YAŞAM ŞAŞMAZER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Güzel SanatlarMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    Heykel Ana Sanat Dalı

    Y.DOÇ. AYLA AKSUNGUR

  2. Paul Ricoeur'ün zaman ve anlatı incelemesindeki kavramların sanat ürünü oluşturma pratiği açısından uygulanabilirliğinin araştırılması

    Researching the applicability of the concepts in Paul Ricoeur's analyse of time and narrative in terms of artwork creating practice

    EZGİ YÜKSEL YILMAZ

    Sanatta Yeterlik

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Güzel SanatlarÇukurova Üniversitesi

    Sanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı

    PROF. BİRNUR ERALDEMİR

  3. Batı tesirine kadar Osmanlı mimarisinde estetik kriterler

    Başlık çevirisi yok

    LEYLA BAYDAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    MimarlıkGazi Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALUK KARAMAĞARALI

  4. Reklam pazarlama

    Başlık çevirisi yok

    A.SELÇUK TUNA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Reklamcılıkİstanbul Üniversitesi

    Gazetecilik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET NİYAZİ ÖKTEM