Geri Dön

Altmışbeş yaş üstü küçük hücreli dışı akciğer kanserinde tedavi modalitelerinin karşılaştırılması

Comparison of non small cell lung cancer treatment modalities in elderly patients

PDF İndir

  1. Tez No: 419736
  2. Yazar: ÖZGE KESKİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SAİME AYŞE KARS, PROF. DR. FATMA ALEV TÜRKER
  4. Tez Türü: Tıpta Yan Dal Uzmanlık
  5. Konular: Onkoloji, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: küçük hücreli dışı, akciğer kanseri, geriatri, komorbidite indeksi, Akciğer neoplazmları, Karsinoma-küçük hücreli olmayan-akciğer, Komorbidite, Neoplazmlar, Tıbbi onkoloji, Yaşlılar, non-small cell, lung cancer, geriatrics, comorbidity index, Lung neoplasms, Carcinoma-non small cell-lung, Comorbidity, Neoplasms, Medical oncology, Aged
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu analizde, 65 yaş üstü küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK) tanısı olan hastaların aldıkları tedavilerin bu tedavilerle elde edilen yanıtların ve sağkalım verilerinin gözden geçirilmesi amaçlanmıştır. 2001-2012 Yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı, Medikal Onkoloji Ünitesi'nde KHDAK tanısıyla takip ve tedavi edilen 65 yaş üstü hastaların verileri geriye dönük olarak incelendi. Analiz için yeterli verisi olan 151 hasta, merkezimizde KHDAK tanısı ile takip edilen 65 yaş üstü hastaların %33.11'ini oluşturmaktaydı. Hastaların tanı anındaki ortalama yaşı 70.19±4.93 idi. Charlson komorbidite indeksleri, komorbid hastalıkları ve ikinci maligniteleri temel alınarak hesaplandı. Hastaların Charlson komorbidite indeksleri 2 ile 7 arasında değişiyordu. Hastaların tanı anındaki yaşı ile komorbidite indekslerinde gözlenen artış arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05). En sık gözlenen histoloji adenokanser idi (%57.6). Tüm grup içinde 28 hastaya (%18.7) küratif cerrahi tedavi uygulanmıştı ve 11 hasta adjuvan tedavi almamıştı: 8 hastanın evre IA hastalığı olması nedeniyle, 3 hastaya ise komorbiditeleri ve performans durumlarının uygun olmaması nedeniyle adjuvan tedavi verilememişti. Adjuvan tedavi alan grupta (17 hasta), progresyonsuz sağkalım (PFS) 32 hafta (SD:2.9; %95GA: 26.2-37.8 hafta), genel sağkalım 74.5+ ay olarak bulundu. Lokal ileri grupta (evre III) 19 hasta vardı. Bu hastaların 11'ine (%57.9) radyoterapi uygulanmıştı. İki hasta radyoterapiyi kemoterapiden sonra adjuvan olarak almış, 9 hasta (%47.3) 1. basamak tedavi olarak radyoterapi almıştı. Altı iii hastaya eş zamanlı kemo-radyoterapi uygulanmıştı. Konkomitan tedavi uygulanan hastaların 3'ü platin temelli kombinasyon, 3'ü tek ajan platin ile radyoterapi almıştı. Bu grupta 3 hasta sadece radyoterapi almıştı. Metastatik hastalığı olan grupta, birinci basamak tedavi uygulamasında en sık kullanılan rejim paklitaksel-platin kombinasyonu (%43.8) idi. Birinci basamak kemoterapi alan hasta grubunda, progresyona kadar geçen süre (TTP) 66 hafta (SD:19.1; %95GA: 28.6-103.4 hafta) (monoterapi kolunda 16 hafta, kombinasyon kolunda 70+ hafta) olarak bulundu. İki tedavi kolu arasında gözlenen fark anlamlı idi (p=0.038). Fakat bu fark genel sağkalıma yansımıyordu (kombinasyon tedavisinde 28 ay, monoterapide 34.5+ ay) (p=0.86). İkinci (%77.6) ve üçüncü (%62.5) basamak tedavide monoterapi daha fazla oranda kullanılmıştı. Monoterapi kolunda olan hastalar daha fazla oranda 2., 3. ve 4. basamak tedavi almışlardı. Genel sağkalımı etkileyen tek faktör performans skoru (PS) olarak bulundu. PS 0 ve 1 olan hastalarda ortalama 92.44+ hafta genel sağkalım elde edilirken, 2 ve 3 olan hastalarda ise 13.17+ hafta idi (p<0.05). Sonuç olarak, geriatrik yaş grubunda tedavi planı yapılırken hastanın yaşı tek başına etken olmamalıdır. Hastanın performansı, komorbid hastalıkları da göz önünde bulundurularak bir karar verilmelidir.

Özet (Çeviri)

This is a retrospective analysis of patients older than 65 years, who were treated and followed-up for non small cell lung cancer (NSCLC) between 2001-2012 at Medical Oncology Unit of Hacettepe University Medical School. We aimed to evaluate the response rates and survival data of the patients from file records. The files of 151 patients were suitable for analysis and they represented 33.11% of all non small cell lung cancer cases older than 65 years who were followed up at our center. The mean age of the patients was calculated as 70.19±4.93. Charlson comorbidity index was calculated taking into consideration the comorbid diseases and second malignancies of the patients. Charlson comorbidity index ranged between 2 and 7. The comorbidity indices showed a parallel rise with increasing age at diagnosis (p<0.05). The most common histology was adenocarcinoma (57.6%). Twenty-eight patients (18.7%) had undergone curative surgery and eleven of these cases had not received adjuvant treatment. The reasons for not delivering adjuvant therapy to these patients were, stage IA disease in 8 patients, comorbidities and poor performance status in 3 patients. Progression-free survival and overall survival of the remaining patients who received adjuvant therapy were 32 weeks (SD:2.9; 95% CI: 26.2-37.8 weeks) and 74.5+ months, respectively. Eleven (57.9%) of 19 patients with locally advanced disease had received radiotherapy. Two patients received adjuvant radiotherapy following chemotherapy and 6 of the remaining 9 patients were treated with concurrent chemoradiotherapy. These cases received platinum-based combination therapy. Three patients were treated with radiotherapy alone, in the first-line setting. Among patients with metastatic disease, paclitaxel-platinum combination (43.8%) was the most commonly used first- line regimen. In this group, time to progression was 66 weeks (SD:19.1; 95% CI: 28.6-103.4 weeks) (median 16 weeks and 70+ weeks in monotherapy and combination arms, respectively). The v difference between the treatment groups was statistically significant (p=0.038). However, this difference did not have an impact on the overall survival (median 28 months and 34.5+ months in combination and monotherapy arm, respectively) (p=0.86). Single agent therapy was more frequently used in the second (77.6%) and the third- line (62.5%) treatments. Patients in the monotherapy arm more frequently received 2nd, 3rd and 4th line treatment compared to the combination arm. Karnofsky Performance Status (KPS) was found to be the only determinant to effect overall survival. Overall survival was 92.44+ weeks in patients with performance status of 0 and 1, whereas 13.17+ weeks in patients with performance status of 2 and 3 (p<0.05). In conclusion, age should not be the only factor to be taken into account when planning the treatment of geriatric patients, but performance status and comorbidities should be considered as well.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    406754

    Altmışbeş yaş üstü ve altındaki hastalarda akut biliyer pankreatitin klinik seyir ve prognozunun karşılaştırılması

    Comparing the clinical course and the prognosis of acute billiary pancreatitis between the patients at the age of under and over 65 years old

    REMZİ DOĞRU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Gastroenterolojiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN SEZGİN VATANSEVER

  2. Tez No

    661115

    Altmışbeş yaş üstü bireylere verilen sıvı tüketim eğitiminin hidrasyon durumuna etkisi

    The effect of flui̇d consumpti̇on educati̇on on hydrati̇on status of i̇ndi̇vi̇duals over si̇xty fi̇ve years old

    MELTEM BAYKAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Beslenme ve DiyetetikMarmara Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞULE AKTAÇ

  3. Tez No

    836429

    Altmışbeş yaş üstü izole toraks travmalı hastalarda travma spesifik kırılganlık indeksi ile toraks travma şiddet skorlarının karşılaştırılması ve taburculuk süresine olan etkisi: 10 yıllık analiz

    Comparison of trauma specific fragility index andthoracic trauma severity scores in patients withisolated thoracic trauma ages over age of 65 and itseffect on discharge time: Analysis of ten years

    BENİZ İREM ERSOY ŞIĞVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ KEREM KARAARSLAN

  4. Tez No

    841485

    Altmışbeş yaş üstü hastalarda sarkopeni ile düşme riski ve düşme korkusu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between sarcopenia and fall risk and fear of fall in patients over 65 years of age

    TUĞÇE SUCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    GeriatriAtatürk Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YASEMİN ÇAYIR

  5. Tez No

    324259

    Altmış beş yaş üstü düşmeye bağlı travma hastalarında barthel indeksi ve yaralanma ciddiyet skoru (ISS) kullanılarak mortalite ve morbiditenin değerlendirilmesi

    Evaluation of mortality and morbditiy due to falling as a trauma in patients older than sixtyfive years old by using barthel index and injury severity score (İSS)

    DİLEK YAĞMUR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    İlk ve Acil YardımGazi Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYFER KELEŞ

Geri Dön