Çocukluk çağı kronik karaciğer hastalıklarında serum safra asit düzeyleri
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 40941
- Danışmanlar: PROF.DR. SEMRA SÖKÜCÜ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Karaciğer hastalıkları, Safra asit ve tuzları, Liver diseases, Bile acids and salts
- Yıl: 1994
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
çalışma grubuna uygun 18 çocuk kontrol grubu olarak alındı. Hastaların ve kontrol grubunun enzimatik renk testi yöntemi ile açlıkta ve besin alımı sonrası 2. saatte serum safra asit düzeylerine bakıldı. Çalışma grubundaki hastaların ALT, AST, AP, gama-GT, PT, PTT ve protein elektroforezi sonuçlan değerlendirildi. Serum safra asitlerinin açlık düzeyi ortalaması kontrol grubunda 4.13+1.9 umol/lt, kronik persistan hepatitte 5.04+2.91 umol/lt, hafif kronik aktif hepatitte 10.64+6.94 umol/lt, ağır kronik aktif hepatitte 103.59+129.66 umol/lt ve sirozda 139.56+63.11 umol/lt olarak saptandı. Tokluk serum safra asit düzeyi ortalaması ise kontrol grubunda 5.89+2.54 umol/lt, kronik persistan hepatitte 7.51+4.11 umol/lt, hafif kronik aktif hepatitte 18.2± 11.87 umol/lt, ağır kronik aktif hepatitte 119.74+143.99 umol/lt, sirozda 187.21+85.52 umol/lt olarak bulundu. Kronik persistan hepatit tanılı hastalar hariç tüm grupların serum safra asit düzeylerinin kontrol vakalarına göre anlamlı derecede yüksek olduğu belirlendi (p < 0.05). Serum safra asit düzeyleri parenkimal hasarın şiddeti ile uyumlu olarak arttı. En yüksek düzeylerin saptandığı siroz grubu ile ağır kronik aktif hepatit grubu arasında bile serum safra asit düzeyleri açısından anlamlı fark olduğu (p < 0.01) görüldü. Safra asitleri düzeyleri parenkimal hasarın tanısında diğer işlev testleri ile karşılaştırıldı. Kronik persistan hepatit tanılı hastaların kontrol vakalarından ayırımında duyarlı bulunmayan serum safra asit düzey tayininin, histolojik aktivite kriteri olan“limiting plate”hasarının tanısında diğer işlev testlerinden daha üstün olduğu gözlendi. 88çalışma grubuna uygun 18 çocuk kontrol grubu olarak alındı. Hastaların ve kontrol grubunun enzimatik renk testi yöntemi ile açlıkta ve besin alımı sonrası 2. saatte serum safra asit düzeylerine bakıldı. Çalışma grubundaki hastaların ALT, AST, AP, gama-GT, PT, PTT ve protein elektroforezi sonuçlan değerlendirildi. Serum safra asitlerinin açlık düzeyi ortalaması kontrol grubunda 4.13+1.9 umol/lt, kronik persistan hepatitte 5.04+2.91 umol/lt, hafif kronik aktif hepatitte 10.64+6.94 umol/lt, ağır kronik aktif hepatitte 103.59+129.66 umol/lt ve sirozda 139.56+63.11 umol/lt olarak saptandı. Tokluk serum safra asit düzeyi ortalaması ise kontrol grubunda 5.89+2.54 umol/lt, kronik persistan hepatitte 7.51+4.11 umol/lt, hafif kronik aktif hepatitte 18.2± 11.87 umol/lt, ağır kronik aktif hepatitte 119.74+143.99 umol/lt, sirozda 187.21+85.52 umol/lt olarak bulundu. Kronik persistan hepatit tanılı hastalar hariç tüm grupların serum safra asit düzeylerinin kontrol vakalarına göre anlamlı derecede yüksek olduğu belirlendi (p < 0.05). Serum safra asit düzeyleri parenkimal hasarın şiddeti ile uyumlu olarak arttı. En yüksek düzeylerin saptandığı siroz grubu ile ağır kronik aktif hepatit grubu arasında bile serum safra asit düzeyleri açısından anlamlı fark olduğu (p < 0.01) görüldü. Safra asitleri düzeyleri parenkimal hasarın tanısında diğer işlev testleri ile karşılaştırıldı. Kronik persistan hepatit tanılı hastaların kontrol vakalarından ayırımında duyarlı bulunmayan serum safra asit düzey tayininin, histolojik aktivite kriteri olan“limiting plate”hasarının tanısında diğer işlev testlerinden daha üstün olduğu gözlendi. 88Safra asitlerinin serum düzeylerinin yükselmesi kronik aktif hepatit ve siroz hastalarında bilirubin artışı ve protein elektroforezi bozulması ile anlamlı korelasyon gösterdi. Biopsi sonrası bir sene içinde ölen siroz vakaları ile halen yaşayan siroz hastalan arasında serum safra asit düzeyleri açısından anlamlı fark belirlenemedi (p=0.407). Kontrol grubu da dahil olmak üzere tüm vakalarımızda serum safra asit düzeyleri besin alımı sonrasında açlık düzeylerine göre anlamlı derecede yükseldi. Tokluk serum safra asit düzeylerinde saptanan yükselmenin hiçbir hastalık grubunda kontrol grubundan anlamlı derecede farklı olmadığı ve tokluk düzeylerinin ölçülmesinin safra asitlerinin tanı değerini artırmadığı gösterildi. Sonuç olarak kolesterol metabolizmasının ürünü olan ve vücutta yalnızca karaciğerde sentez edilen safra asitlerinin serum düzeylerinin parenkimal hasarın ağırlığı ile orantılı olarak yükseldiği ve en yüksek düzeylerin siroz hastalarında ölçüldüğü belirlendi. Açlıkta ölçülen serum safra asit düzeyinin kronik karaciğer hastalarının tam ve takibinde iyi bir gösterge olabileceği kanısına varıldı. 89
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Çocukluk çağı kronik karaciğer hastalıklarında serum inter selüler adezyon molekülü 1 (ICAM-1) düzeyleri
Başlık çevirisi yok
AYŞE BERNA YAVUZ ANIL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Çocukluk çağı kronik karaciğer hastalıklarında endotelin 1 düzeyleri ve klinik önemi
Başlık çevirisi yok
NAFİYE DEMİRKIRAN URGANCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜNGÖR T. TÜMAY
DOÇ. DR. FÜGEN ÇULLU
- Çocukluk çağı karaciğer hastalıklarında serum prealbuminin karaciğer fonksiyon testi olarak değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
H.TUFAN KUTLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Çocukluk çağı kronik karaciğer hastalıklarında beslenme desteğinin değerlendirilmesi ve izlemi
Başlık çevirisi yok
BANU YEĞEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RAŞİT VURAL YAĞCI