Anti-tnf alfa ajanlarının enfeksiyon insidansları ve riskleri açısından karşılaştırılması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 406926
- Danışmanlar: PROF. DR. KEMAL OSMAN MEMİKOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Romatoloji, Rheumatology
- Anahtar Kelimeler: İnfliksimab, Etanersept, Adalimumab, Tüberküloz, Hepatit B, Ciddi Enfeksiyon, Tümör nekroz faktörleri, infliximab, etanercept, adalimumab, tuberculosis, hepatitis B, severe infection, Tumor necrosis factors, Infliximab
- Yıl: 2015
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmadaki amacımız; Anti-TNF- α tedavisi alan hastalarda, kullanılan Anti-TNF- α ajan türüne bağlı olarak enfeksiyon riskleri ve insidansları arasında fark olup olmadığının araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde poliklinik takibinde olan 64 adet infliksimab, 66 adet etanersept, 65 adet adalimumab kullanan hasta olmak üzere 195 hasta katılmıştır. Retrospektif bir çalışmayla bulgular, hasta verileri üzerine yapılan bir anketle sorgulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya alınan 195 hastanın; 91 tanesi (%46,7) kadın olup, 104 tanesi (%53,3) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 43,12±12,55 olup, minimum 19, maksimum 77'ydi. Primer hastalık tanısında; 30 tanesinde (%15,4) romatoid artrit, 109 tanesinde (%55,9) ankilozan spondilit, 16 tanesinde (%8,2) psöriazis, 30 tanesinde (%15,4) inflamatuar bağırsak hastalıkları, 10 tanesinde (%5,1) Behçet hastalığı görüldü. Hastalar ortalama 3,48±2,32 yıldır anti TNF- α ajan kullanmaktaydı, hastalar arasında en uzun süredir anti-TNF- α kullanan 12 yıl, en kısa süre kullanan 1 yıldır kullanıyordu. Toplamda 63 hastada ciddi enfeksiyon gelişimi görülmüştür (%32,3), fakat anti-TNF- α ajanları arasında ciddi enfeksiyon görülme riski açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Anti-TNF ajanları arasında tanı, HbsAg (p=0,018), Hepatit B aşısı olma durumu(p=0,027) ve Hepatit B antikor gelişimi(p=0,032) kriterleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmaktaydı. Tartışma: Anti-TNF- α ajanları arasında ciddi enfeksiyon görülme riski açısından anlamlı bir fark bulunmamasına karşın, hastaların normal popülasyona göre artmış enfeksiyon riski bulunmaktadır.
Özet (Çeviri)
SUMMARY Aim: Aim of our study is, to compare infection incidences and risks between anti-TNF- α agen species Material and Method: In our study, 195 patients including, 64 of infliximab, 66 of etanercept, 65 of adalimumab, participated who were being followed as outpatient at the Ankara University Faculty of Medicine hospital. Patient datas were examined with a retrospective study by a questionnaire. Patients who were treated with certolizumab and golimumab were excluded from study because of not having enough number for statistics evaluation. Results: 195 patients were enrolled in the study; 91 of them (46.7%) were female, 104 of them (53.3%) were male. The mean age of the patients was 43.12 ± 12.55 minimum age of 19, maximum age of 77. The primary diagnosis of patients; 30 of them had (15.4%) rheumatoid arthritis, 109 of them had (55.9%) ankylosing spondylitis, 16 of them had (8.2%) psoriasis, 30 of them had (15.4%) inflammatory bowel disease and 10 of them had (5% ) Behcet's disease. The average anti-TNF- α usage time was 3.48 ± 2.32 years. Minimum was 1 year, maximum was 12 years. Conclusion: Between anti-TNF agents, in terms of diagnosis ,HBsAg serology, to be vaccinated for hepatitis B, anti-hepatitis B antibody development criteria, there was a statistically significant difference. (p<0,05)
Benzer Tezler
- Anti-TNF-α tedavi ile remisyon sağlanmış ve tedavisi kesilmiş romatoid artrit, ankilozan spondilit ve psöriatik artrit hastalarındaki hastalık sürecinin değerlendirilmesi
An evaluation of the disease course in patients with rheumatoid arthritis, psoriatic arthritis, and ankylosing spondylitis who achieved remission with anti-TNF-α therapy and whose therapy had been withdrawn for any reason
NAGEHAN DİK KUTLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
RomatolojiUludağ ÜniversitesiDahili Tıp Bilimleri Bölümü
DOÇ. DR. HÜSEYİN EDİZ DALKILIÇ
- Psoriasis hastalarının biyolojik tedavide kalım süresi
Drug survival of biologic treatment in patients with psoriasis
AKIF MAMMADOV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CAN BAYKAL
- Deneysel rat sepsis modelinde hiperbarik oksijen ile normobarik oksijen tedavisinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of hyperbaric oxygen and normobaric oxygen on lipopolysaccharide-induced sepsis in rats
AHMET ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Deniz ve Sualtı HekimliğiGataİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. LEVENT YAMANEL
- Biyolojik tedavi öncesi latent tüberküloz taramasında quantiferon tüp testi kullanılan yetişkin romatoloji hastalarında aktif tüberküloz infeksiyonu gelişme sıklığı
The incidence of active tuberculosis infection among adult rheumatic patients who were screened with quantiferon tube test for latent tuberculosis before biological treatment
EMRAH ŞEYHOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
RomatolojiHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. UMUT KALYONCU
- Dirençli üveit olgularında biyolojik ajanların etkinliği
Efficacy of biological agents in patients with non- infectious uveitis, refractory to conventional immunosuppressive therapy
SEHER KIRAR POÇAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Göz HastalıklarıEge ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HALİL ATEŞ