Geri Dön

Obez ve aşırı kilolu bireylerde prediyabet ve diyabet durumu ve bu durumu etkileyen sosyodemografik,antropometrik ve ailesel risk faktörlerinin belirlenmesi

Determination of status of prediabetes and diabetes mellitus, familial, antropometric and sociodemographic risk factors of this status, inflencing on development of prediabetes and diabetes among with obesity and overweight individuals

  1. Tez No: 406825
  2. Yazar: FEYZA BEZİRGAN SARIGÜZEL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. DAVUT BALTACI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabet, Prediyabet, Bozulmuş açlık glikozu, Bozulmuş glikoz toleransı, Aile, Antropometri, Diabetes mellitus, Glükoz tolerans testi, Kan glükozu, Obezite, Prediabetik durum, Risk faktörleri, Sosyodemografik özellikler, Diabetes, Prediabetes, Impaired fasting glucose, impaired glucose tolerance, Family, Anthropometry, Diabetes mellitus, Glucose tolerance test, Blood glucose, Obesity, Prediabetic state, Risk factors, Socio-demographic characteristics
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Düzce Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Diyabet endokrin sistemin dünya genelinde milyonlarca insanı etkiyen en sık rastlanan hastalığıdır. Karbonhidrat, protein ve yağ metabolizmalarında anormalliklerle ve bunlara eşlik eden klinik ve biyokimyasal bulgularla karakterize kronik bir hastalıktır. Tip 2 diyabet tüm diyabet vakalarının %80-90'ını oluşturur. Sık görülen bu hastalık oluşturduğu komplikasyonlar ile de sosyal ve ekonomik bir yük olarak kabul edilebilir. Türk Erişkinlerinde Kalp Hastalıkları ve Risk Faktörleri Çalışması (TEKHARF) çalışması sonuçlarına göre ülkemizde diyabetin 2007/08 yılı prevalansı 35 yaş ve üzeri nüfusta %11,3 (3,3 milyon kişi), prediyabet prevalansı ise %13,9 (4,1 milyon kişi) olarak tahmin edilmiştir. Yine TEKHARF verilerine göre diyabetteki artış hızı yılda %6,7 veya 10–11 yılda ikiye katlanmakta olduğunu vurgulanmıştır. Ülkemizde yapılan diğer bir büyük ölçekli bir çalışmada 20 yaş üzeri hastalarda DM oranı %7,2 olarak, BGT oranı %6,7 olarak bildirilmiştir. Sonuçları yeni açıklanan ve 2010 yılında bu çalışmanın tekrarı niteliğinde yapılmış bir araştırmada DM oranı %13,7, BGT oranı %13,9 olarak saptanmıştır. Aynı çalışmada prediyabetik nüfus yaklaşık 14 milyon kişi olarak açıklanmıştır. Bu iki çalışma karşılaştırıldığında 12 yıllık süre içerisinde DM oranının %90, BGT oranının %110 arttığı dikkati çekmektedir. Bu veriler prediyabetin yaygınlığını ve toplum sağlığı açısından önemini bir kez daha vurgulamaktadır. Bu iki kavram diyabet ve kardiyovasküler hastalıklar için risk faktörleri olarak kabul edilmektedirler. Her ikisinin birlikte bulunması daha kuvvetli bir risk faktörüdür. Çalışmamızda polikliniğimize başvuran hastalardan APG taraması sonuçları ve OGTT endikasyonları dahilinde yapılan tetkiklerle hastalarımızın prediyabet ve diyabet açısından dağılımını görmeyi ve hastaların bulundukları evreleri etkileyebilecek sosyodemografik, antropometrik ve ailesel risk faktörlerini saptamayı amaçladık. Toplamda 507 hastamızla yürüttüğümüz çalışmada, 126 mg/dl altındaki APG değerleri üzerinden değerlendirildiğinde; hastanın APG değeri arttıkça prediyabet ve diyabet görülme riskinin arttığını gördük.

Özet (Çeviri)

Diabetes mellitus, the most common disorder of the endocrine system, affects millions of people all over the world. It is a chronic disease characterized by carbohydrate, protein and fat metabolism abnormality accompanying clinical and biochemical findings. Type 2 diabetes constitutes 80-90% of all diabetes cases. According to Heart Disease and Risk Factors Study on Turkish Adult (TEKHARF) study results, in our country for 2007/08 years diabetes prevalence of 11.3% in the 35 and older population (3.3 million people), and prediabetes prevalence of 13.9% (4.1 million person) was estimated. Again according to TEKHARF data the rate of increase in diabetes is emphasized 6,7% in a year or is being doubled in 10-11 years. Another large-scale study in our country for patients over 20 year-old 7,2% for DM rate and IGT rate was reported as 6.7%. And the recently announced results of a research, carried out as a repetition of the study in 2010 DM rate of 13.7% and IGT rate was 13.9%. In the same study the prediabetic population is described of about 14 million people. Within these in two studies in 12 years compared DM rates increase 90%, IGT increase rate is noticed 110%. These data emphasizes prediabetes prevalence and the importance of community health once more. These two notions are considered to be risk factors for developing diabetes and cardiovascular disease (CVD). A combination of both is a stronger risk factor. In our study, we aimed to determine variance of prediabetes and diabetes in our patients and socio-demographic, anthropometric and familial risk factors which could affect the stage. In our study, performed in 507 patients, we have seen that for ascending APG values, prediabetes and diabetes incidences increase. We have concluded that familiar history for diabetes; macrosomic baby birth and gender have no significant effect on the development of prediabetes.

Benzer Tezler

  1. Diyabetik ve obez hastalarda serum fibroblast büyüme faktörü-21 (FGF-21) düzeylerinin kemik yapım ve yıkım belirteçleri ile ilişkisi

    Relationship between serum fibroblast growth factor 21 (FGF-21) and bone turnover markers in diabetic and obese patients

    ERHAN ÜNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    BiyokimyaMarmara Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖNDER ŞİRİKÇİ

  2. Aşırı kilolu ve obez bireylerde akupunktur ve NLP uygulamalarının etkinliğinin karşılaştırılması

    Comparison of effectiveness of acupuncture and NLP applications in overweight and obese persons

    HASİBE HARMANCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Aile HekimliğiAtatürk Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ KENAN TAŞTAN

  3. Aşırı kilolu ve obez bireylerde kilo açısından kendini damgalama ve duygusal yeme arasındaki ilişkinin incelenmesinde yaşantısal kaçınmanın aracı rolü

    The mediator role of experiential avoidance in examining the relationship between weight self-stigma and emotional eating in overweight and obese individuals

    DİLAN GÜLAÇAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Psikolojiİstanbul Gelişim Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET OĞUZHAN KILINÇEL

  4. Düzenli egzersiz yapan obez ve aşırı kilolu bireylerde D vitamini takviyesinin antioksidan denge ve kilo kaybı üzerine etkisi

    The effect of vitamin D supplementing on antioxidant balance and weight loss in obese and overweight people who exercise regularly

    VENHER DİMAZE AKÇA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    BiyokimyaErciyes Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SABAHATTİN MUHTAROĞLU

  5. Kocaeli Üniversitesi Aile Hekimliği polikliniklerine başvuran aşırı kilolu ve obez bireylerde düşme riskinin araştırılması

    Investigation of the risk of falling i̇n overweight and obese i̇ndividuals who applied to Kocaeli University Family Medicine polyclinic

    MUHSİN GÜREL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiKocaeli Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TUNCAY MÜGE ALVUR