Geri Dön

Tavşanlarda deneysel olarak endotoksin ile oluşturulmuş üveit modelinde intravitreal ve sistemik infliksimab tedavisinin karşılaştırılması

Comparison efficacy of systemic and intravitreal infliximab treatment in endotoxin induced uveitis model

  1. Tez No: 406764
  2. Yazar: OYA DÖNMEZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYLİN YAMAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Endotoksin, infliksimab, intravitreal, üveit, Endotoksinler, Göz hastalıkları, Tavşanlar, Tedavi, Tümör nekroz faktörleri, Endotoxin, infliksimab, intravitreal, uveitis, Endotoxins, Eye diseases, Rabbits, Treatment, Tumor necrosis factors, Infliximab
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, tavşanlarda endotoksin ile oluşturulmuş üveit modelinde sistemik ve intravitreal infliksimab tedavisinin etkinliğinin karşılaştırılması amaçlandı. Yöntem: 2-2.5 kg'lık 28 adet Yeni Zelanda albino tavşanı dört gruba eşit olarak bölündü. Grup 1'e intravitreal 0.1 cc salin, grup 2'ye intravitreal 2 µgr/ 0.1 cc lipopolisakkarit, grup 3'e intravitreal 2 µgr/ 0.1 cc lipopolisakkarit ve intravitreal 2mg/ 0.1 cc infliksimab ve grup 4'e intravitreal 2 µgr/ 0.1 cc lipopolisakkarit ve sistemik 5 mg/kg infliksimab uygulandı. Klinik değerlendirme, biyokimyasal analiz (aköz hümör ile vitreusta protein ve TNF-α düzeyleri) ölçümleri ile histopatolojik değerlendirme yapıldı. Bulgular: Tedavi sonrası klinik üveit skoru Grup 4'te Grup 2'ye göre daha düşük saptanırken, (p=0.006) Grup 3 ile Grup 2 arasında fark izlenmedi (p=0.016). Aköz protein seviyesi kontrol grubuna göre her 3 grupta fazla saptanırken (p<0.001); Grup 2, 3 ve 4 arasında anlamlı fark izlenmedi (p>0.05). Aköz hümör TNF-α düzeyi Grup 3'te Grup 4'e ve kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı fazla olarak tespit edildi (p=0.002, p=0.003). Vitreus protein düzeyleri ve TNF-α konsantrasyonları gruplar arasında farklı saptanmadı (p=0.026, p=0.101). Doku ve lümen histopatolojik değerlendirmelerinde en şiddetli enflamasyon Grup 3'te görüldü (p<0.001); Grup 4'te Grup 2 ve 3'e göre doku enflamasyonu azalmışken (p<0.001, p=0.001) lümen enflamasyonu açısından Grup 2 ile fark yoktu (p=1.00). Sonuç: İntravitreal 2mg/kg infliksimab EİÜ modelinde paradoksik olarak enflamasyonu şiddetlendirirken sistemik 5mg/kg infliksimab tedavisi inflamasyonu hızlı ve etkin bir şekilde geriletmektedir.

Özet (Çeviri)

Purpose: In this study, we aimed to compare efficacy of systemic and intravitreal infliximab treatment in an experimental model of endotoxin-induced uveitis. Methods: Twenty-eight white New Zealand rabbits, weighing 2-2.5 kg, equally divided into 4 groups. Group 1 received intravitreal injection of 0.1 cc saline, group 2 received intravitreal injection of 2 µgr/ 0.1 cc lipopolysaccharide (LPS), group 3 received intravitreal injection of 2 µgr/ 0.1 cc lipopolysaccharide (LPS) and 2 mg/0.1 cc infliximab, group 4 received intravitreal injection of 2 µgr/ 0.1 cc lipopolysaccharide (LPS) and intravenous 5 mg/kg infliximab. Clinical, biochemical (protein levels and TNF-α concentrations in aqueous humour and vitreous) and histopathological evaluation were performed. Results: Clinical examination score was lower in group 4 compared with group 2 (p=0.006); but there was no significant difference between group 2 and group 3 (p=0.016). In group 1, aqueous humour protein levels were significantly lower than the other groups (p<0.001), whereas there were no significantly difference between group 2,3 and 4 (p>0.05). In group 3, aqueous humour TNF-α concentration measured significantly higher than group 4 and 1 (respectively p=0.002, p=0.003). In vitreous protein levels and TNF-α concentrations; there were no significant difference within each group (respectively p=0.026, p=0.101). In histopathological evaluation of uveal tissue and lumen, the highest inflammation was determined in group 3 (p<0.001). In group 4, histopathological evaluation of uveal tissue was lower than group 2 and 3 (p<0.001, p=0.001); whereas there was no diffirence in lumen inflammation between group 4 and 2 (p=1.00). Conclusion: Intravitreal 2 mg/kg infliximab exacerbates inflammation in EIU whereas systemic 5 mg/kg infliximab treatment suppresses inflammation effectively and rapidly.

Benzer Tezler

  1. Endotoksin ile yaygın damar içi pıhtılaşma oluşturulan tavşanlarda heparin, indometasin ve pentoksifilinin etkileri

    The effects of heparin, indomethacin and pentoxyfylline on rabbits with endotoxin induced disseminated intravascular coagulation

    BURHAN TURGUT

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    HematolojiTrakya Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZDEN VURAL

  2. Deneysel olarak endotoksik şok oluşturulan tavşanlarda ibuprofenin fizyolojik parametreler ve yaşam süresi üzerine etkileri

    Başlık çevirisi yok

    İLHAMİ ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiFırat Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYHAN AKBULUT

  3. Tavşanlarda deneysel üveit modelinde endotelin reseptörlerinin etkisi

    The effect of endothelin receptors in experimental rabbit uveitis model

    EMİNE ESRA KARACA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Göz HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. MERAL OR