Geri Dön

Kanserli hastalarda hidroksi metil bütirat (HMB), glutamin ve arjinin kombinasyonu ile oral glutamin desteğinin beslenme durumu üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması

Comparison of effects of hydroxy methyl butyrate (HMB), glutamine and arginine combinations and oral glutamine support on nutrition

  1. Tez No: 399290
  2. Yazar: EDA PARLAK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MENDANE SAKA
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Arjinin, Beslenme durumu, Glutamin, Hidroksibutiratlar, Hidroksimetil, Kanser hastaları, Kol, Arginine, Nutritional status, Glutamine, Hydroxybutyrates, Hydroxymethyl, Cancer patients, Arm
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Başkent Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma, kanserli hastalarda hidroksi metil bütirat (HMB), glutamin (GLN) ve arjinin (ARJ) kombinasyonu, sadece GLN ve standart enteral beslenme alan hastaların beslenme durumları, bazı biyokimyasal parametreleri ve antropometrik ölçümleri değerlendirilerek, karşılaştırmak amacıyla planlanmıştır. Çalışmaya, Mayıs 2011-Aralık 2013 yılları arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Beslenme Komitesi'ne başvurmuş; 28-74 yaş arası 47 HMB+GLN+ARJ karışımı (1.grup), 25-74 yaş arası 99 yalnız GLN içeren (2.grup) ve 37-74 yaş arası 54 standart enteral formül ile desteklenmiş (3.grup) kanserli hastalar dahil edilmiştir. Hastaların beslenme durumları nutrisyonel risk taraması (NRS-2002) skoru ile değerlendirilmiştir. Hastaların antropometrik ölçümleri alınmış ve bazı biyokimyasal parametreleri analiz edilmiştir. Bütün ölçümler tedavi öncesi ve sonrası olmak üzere iki kez kaydedilmiştir. Hastaların hastanede kalış süreleri (1.grup: 15.8 gün, 2.grup: 18.4 gün, 3.grup: 17.4 gün) bakımından gruplar arası fark istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır (p>0.05). Çalışmada, en yüksek ölüm sıklığı 3.grupta (kontrol grubu) (%18.5) saptanmış ve gruplar arası fark önemli bulunmuştur (p<0.05). Hastaların tedavi öncesi ve sonrası vücut ağırlık farklarına bakıldığında; çoğunlukla 1. (%42.6) ve 2.grupta artmış (%70.7), 3.grupta azalmıştır (%70.4); gruplar arası fark önemli bulunmuştur (p<0.05). Hastaların tedavi sonrası beden kütle indeksi (BKİ) ve üst orta kol çevresi (ÜOKÇ) değerleri tedavi öncesine göre 1. ve 2.grupta daha yüksek, 3.grupta daha düşük; NRS-2002 skorları 1. ve 2.grupta daha düşük, 3.grupta daha yüksek olarak belirlenmiş ve aradaki fark önemli bulunmuştur (p<0.05). Tedavi öncesi ve sonrası BKİ ile ÜOKÇ değerleri arasında 1. ve 2.grupta pozitif yönlü ve önemli bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Tedavi sonrası ÜOKÇ ile NRS-2002 değerleri arasında sadece 1. grupta negatif yönlü ve önemli bir ilişki saptanmıştır (p<0.05). Her üç grupta tedavi sonrası NRS-2002 ile serum albümin düzeyi arasında negatif yönlü ve önemli bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak; HMB, GLN, ARJ içermeyen standart enteral beslenme alan grupta hastanede kalış sürelerinin değişmediği fakat ölüm sıklıklarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. BKİ ile ÜOKÇ ve NRS-2002 ile serum albümin düzeyleri arasında önemli ilişkiler saptanmıştır. Kanserli hastalarda tek başına HMB ile glutamin kullanımının etkinliğini değerlendirecek randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

This study was planned to research nutritional status, analysis of some biochemical parameters and anthropometric measurements of cancer patients that who take hydroxy methyl butyrate (HMB), glutamine (GLN) and arginine (ARG) combination, only GLN and standard enteral nutrition. Research, which was submitted to Mersin University Health Science Faculty Nutrition Committee, included 47 HMB+GLN+ARG (1st group) combination between 28 and 74 ages, 99 only GLN content (2nd group) between 25 and 74 ages and 54 standart enteral supplementation (3rd group) between 37 and 74 ages supported patients with cancer. Nutritional status of patients was analysed by nutritional risk screening (NRS-2002). Anthropometric measurements of patients were taken and some biochemical parameters were analysed. All measurements were recorded twice as pre-nutrition and post-nutrition. Considering length of hospital stay (1st group: 15.8 days, 2nd group: 18.4 days, 3rd group: 17.4 days), differences between groups found to be no statistically meaningful (p>0.05). In research, highest exitus frequency was observed within 3rd group (control group) (%18.5) and differences between groups was found to be meaningful (p<0.05). Considering body weight of patients measured before treatment and after treatment, there was increase in 1st group (42.6%) and 2nd group (70.7%) and decrease in 3rd group (70.4%), differences between groups were found to be meaningful (p<0.05). Body mass index (BKI) and mid-upper arm circumference (MUAC) of patients after treatment was higher than the one before treatment in 1st and 2nd group, lower in 3rd group and NRS-2002 scores of patients after treatment was lower than the one before treatment in 1st and 2nd group, higher in 3rd group and differences found to be meaningful (p<0.05). There was a positive and meaningful relations in 1st and 2nd groups for BMI and MUAC values (p<0.05). There was a negative and meaningful relation only in 1st group for MUAC values with NRS-2002 scores (p<0.05). There was a negative and meaningful relation between NRS-2002 and serum albümin values after treatment in all three groups (p<0.05). Consequently, it was observed that group that used standard enteral nutrition which do not consist of HMB, GLN or ARG had no changes on length of hospital stay while had more mortality rate. Meaningful relations were obtained between BMI and MUAC and between NRS-2002 and serum albumin values. Randomly controlled research for efficency of only HMB and only glutamine usage on patients with cancer is needed.

Benzer Tezler

  1. Non-melanom cilt kanserli hastalarda oksidatif DNA hasarı ve vitamin A, E ile 25-hidroksi vitamin D düzeylerinin belirlenmesi

    Investigation of oxidative DNA damage, vitamin A, vitamin E and 25-hydroxy vitamin D levels in patients with nonmleanoma skin cancer

    GÖNÜL TEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    BiyokimyaYüzüncü Yıl Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. HAMİT HAKAN ALP

  2. Meme kanserinde 25 (OH) hidroksi vitamin D düzeyinin prognostik değeri

    The prognostic value of the 25(OH) vitamin D in breast cancer

    ŞADİ BALLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Genel CerrahiAdnan Menderes Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HEDEF ÖZGÜN

  3. Bir arginaz enzim inhibitörü olan nor-NOHA'nın meme kanseri üzerine etkisi

    Effects of nor-NOHA on arginase enzyme activity, ornithine and nitric oxide levels in the experimental breast cancer

    GÜRER KELEŞOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    BiyokimyaTrakya Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAKAN ERBAŞ

  4. Küçük hücreli olmayan akciğer kanserlerinde oksidatif DNA hasarı

    Oxidative DNA damage in non small cell lung cancer

    ÖZLEM ŞENOL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    BiyokimyaDokuz Eylül Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATOŞ GÜLDAL KIRKALI

  5. Laringeal biyopsi yapılan hastalarda oksidatif stresin biyo göstergesi olan 8-OHdG miktarının biyopsi materyali, kan, idrarda ölçülmesi

    Measurement of 8-hydroxy-2'-deoxyguanosine level of laryngeal biopsy performed patient's urine, tissue and blood as a bioindicator of oxidative stress

    MUHAMMET RECAİ MAZLUMOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Kulak Burun ve BoğazAtatürk Üniversitesi

    Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü

    DOÇ. DR. ÖZGÜR YÖRÜK