The acute facilitation effects of general and local, muscular-articular ınterventions in physical therapy on shoulder proprioception
Fizyoterapide lokal ve genel kas-eklem uygulamalarinin, omuz propriosepsiyonu üzerine olan akut fasilitasyon etkileri
- Tez No: 396424
- Danışmanlar: PROF. DR. FİLİZ CAN
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Egzersiz, Eklemler, Fizik tedavi, Isınma, Omuz, Propriyosepsiyon, Exercise, Joints, Physical therapy, Warming, Shoulder, Proprioception
- Yıl: 2015
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Önceki çalışmalarda, bir kaç haftalık eğitim programı olarak uygulanan çeşitli egzersiz yaklaşımlarının, propriosepsiyonu geliştirmede etkili olduğu bildirilmiş; ancak egzersize dayalı yaklaşımların etkileri, genellikle kuramsal olarak verilmiştir. Bu nedenle bu çalışma, sağlıklı bireylerde tek seanslık farklı fizyoterapi ve egzersiz uygulamalarının, omuz propriosepsiyonu üzerine olan akut etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, propiosepsiyon üzerine olan akut etkilerin, hem büyüklüğü, hem de süresi ölçülmüştür. Yaşları 19-37 arasında değişen, 55 kadın, 50 erkek, toplam 105 sedanter sağlıklı birey çalışmaya alınmış ve randomizasyon yolu ile 6 uygulama ve bir kontrol grubuna (n=15) ayrılmıştır. Gruplar, Aktif Egzersiz Grubu (belirlenen bir hızda aktif hareketler), Pasif Egzersiz Grubu (pasif hareketler), Manual Terapi Grubu (omuza manual terapi uygulaması), Stabilizasyon Grubu (omuza stabilizasyon egzersizleri), Pliometrik Egzersiz Grubu (omuza pliometrik egzersizler) ve Genel Isınma Grubu (koşarak yapılan ısınma) olarak ayrıldıktan sonra tek seanslık fizyoterapi uygulaması yapılmıştır. Omuz propriosepsiyonu, tüm bireylerde kinestezi (hareket hissi) ve eklem pozisyon hissi olarak,“2.0”versiyon orjinal propriosepsiyon aleti kullanılarak ölçülmüştür. Dominant omuzda ROM'un % 50'si içinde, %70 iç rotasyon ve % 90 dış rotasyonda yapılan ölçümler, oturma pozisyonunda, ilk gün, uygulama öncesi, uygulama sonrası, uygulamadan 30 dakika, 1 saat ve 1 gün sonrasında tekrarlanmıştır. Kontrol grubundaki bireylerin propriosepsiyon değerlerindeki aşırı değişkenlik nedeniyle 105 bireyin tümünün propriosepsiyon değerleri ölçülmüş ve alınan bu baz değerler, her bir grup için karşılaştırma referansı olarak kullanılmıştır. Tek seanslık uygulamadan sonra Aktif Hareket Grubunda baz değerlere göre kinestetik duyuda belirgin bir azalma olmuştur (p<0.05). Hem Pasif Hareket, hem de Manuel Terapi grubundaki bireyler, uygulamadan sonra (çoğunlukla ROM sınırları içinde olmak üzere) uygulama öncesine göre ve baz değerlere göre propriosepsiyonda anlamlı gelişmeler göstermişlerdir (p<0.05). Buna karşılık Stabilizasyon Grubu ve Pliyometrik grup için, tek bir uygulama seansının propriosepsiyonu değiştirmeye yetmediği gözlenmiştir (p>0.05). Genel Isınma grubunda ise, bir sonuca varamayan bulgular ortaya çıkmıştır (p>0.05). Ek olarak tüm bireylerde, hareketin yönünün, pasif hareket algılama eşiğinin testi sırasında propriosepsiyon ölçümlerini etkilediği bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca proprisepsiyon ölçümünde kullanılan kinestezinin ( hareket hissi), eklem pozisyon hissine göre daha hassas bir ölçüm yöntemi olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak, sağlıklı bireylerde tek seanslık bir fziyoterapi uygulaması, propriosepsiyonu anlamlı derecede etkilemek için yeterli olmayabilir. Pasif egzersiz ve manuel terapi uygulamaları ile bazı gelişmeler görülebilir. Aktif egzersiz uygulamaları sırasındaki kortikal adaptasyon ve öğrenmenin, mekanoreseptörlerin lokal stimulasyonundan daha önemli olabilir. Tekrarlayıcı aktif hareketler ile ortaya çıkabilecek kas yorgunluğu sonucunda propriosepsiyonda görülebilecek azalma, klinik uygulamalar sırasında daima gözönünde bulundurulmalıdır.
Özet (Çeviri)
Various exercise interventions applied as a course lasting for several weeks have been reported to be effective on improving proprioception. The underlying causes are only hypothesized about. This study aimed to investigate the acute effects of one time intervention derived from different aspects of exercises on shoulder proprioception of healthy subjects. Both the magnitude and the duration of effect were aimed to measured. 55 female and 50 male, a total of 105 sedentary healthy subjects aged between 19 and 37 years old, were randomly divided into 6 intervention and a control group (n=15). The groups were: Active Movement Group (active movement at predetermined speed), Passive Movement Group (passive movements), Manual Therapy Group (joint play of glenohumeral joint), Stabilization Group (shoulder stabilization exercises), Plyometric Exercise Group (shoulder plyometrics) and General Warm Up Group (warm up through jogging). Each group received single intervention. Shoulder proprioception has been assessed as Joint position sense, and kinesthesia using original proprioception testing device version 2.0. Dominant shoulder at 70% internal rotation, 90% external rotation and 50% of ROM were measured in sitting position on first day, pre, post, 30 minute, 1 hour and 1 day post interventions. Increased variability of proprioception in control group necessitated use of baseline proprioception values of all 105 subjects as comparison reference. In active movement group there was a decrease in kinesthetic sense compared to baseline after intervention (p<0.05). Subjects in both passive movement and manual therapy group showed improvements in proprioception mainly at the extremes of ROM, either within group or against baseline (p<0.05). Single session of intervention was not sufficient to change proprioception in stabilization and plyometric groups (p>0.05). Inconclusive results were seen in warm up group (p>0.05). Additionally the direction of movement during testing of threshold to passive movement detection was found to affect proprioception measurements (p<0.05). Furthermore, kinesthesia testing might be more sensitive test for proprioception then joint position sense test. In conclusion, one time intervention might not be sufficient to significantly affect proprioception in healthy subjects. Although some improvements may be seen with passive exercises and manual therapy, cortical adaptation and learning rather than local stimulation of mechanoreceptors might be more critical to increase proprioception with the other exercises. Clinicians should be aware of possible decrease in proprioceptive acuity with repetitive active movements due to muscle fatigue.
Benzer Tezler
- Devrelerin büyük işaret cevaplarının bilgisayar yardımıyla bulunması
Başlık çevirisi yok
NÜKHET GÜNEYİ
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Elektrik ve Elektronik MühendisliğiUludağ ÜniversitesiElektrik-Elektronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERGÜR TÜTÜNCÜOĞLU
- Ulaş Sağlık Ocağı merkezinde nüfusun bazı niteliklerine ve konutların durumuna ilişkin bir çalışma
An Investigation carried out at the Ulaş Public Health Centre concerning some characteristics of the population and housing conditions in the district of Ulaş
EROL ŞANLI
Doktora
Türkçe
1985
Halk SağlığıCumhuriyet ÜniversitesiHalk Sağlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SERVET ÖZGÜR
- Çimentonun sertleşmesi üzerinde kimyasal komponentlerin etkisi
Başlık çevirisi yok
NACİYE TÜRKEL
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Kimya MühendisliğiUludağ ÜniversitesiKimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA CEBE
- 1981 Türkiye tarımsal yapısının önemli bileşenleri ve tarımsal bölgelerin elde edilmesi
Principle components of Turkey's agricultural structure and to determine agricultural rigions in 1981
İHSAN KARABULUT
- Buğdayda farklı melezleme teknikleri kullanarak tohum tutma oranının saptanılması
Başlık çevirisi yok
İSMAİL TÜZÜN
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
ZiraatUludağ ÜniversitesiTarla Bitkileri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HALİS RUHİ EKİNGEN