Sistemik lupus eritematozus'ta hastalık aktivasyonu ve D vitamini metabolizmasının IL-10, IL-17 ve IL-23 düzeyleri ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between IL-10, IL-17, IL-23 levels and disease activity of systemic lupus erythematosus and vitamin d metabolism
- Tez No: 384167
- Danışmanlar: PROF. DR. TAŞKIN ŞENTÜRK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Romatoloji, Rheumatology
- Anahtar Kelimeler: Sistemik Lupus Eritematozus, IL-10, IL-17, IL-23, D vitamini, Lupus eritematozus-sistemik, Vitamin D, Vitamin D eksikliği, İnterlökin 10, İnterlökin 17, İnterlökin 23, Systemic Lupus Erythematosus, IL-10, IL-17, IL-23, Vitamin D, Lupus erythematosus-systemic, Vitamin D deficiency, Interleukin 10, Interleukin 17, Interleukin 23
- Yıl: 2015
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Adnan Menderes Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Sistemik Lupus Eritematozus kronik, otoimmün, inflamatuar ve patogenezi hala bilinmeyen bir hastalıktır. Pek çok çalışmada IL-10, IL-17 ve IL-23'ün patogenezde rol oynadığı gösterilmiştir. D vitamini ise vücutta kemik metabolizması etkilerinin yanı sıra immün sistemde de görev almaktadır. Bu nedenle otoimmün hastalıkların patogenezinde rol oynadığı düşünülmektedir. Biz bu çalışmada IL-10, IL-17, IL-23 ve D vitamini serum düzeyleri ile sistemik lupus eritematozus klinik bulguları arasında ilişkiyi saptamayı amaçladık. Yöntem: SLE tanısı almış 40 hasta ve 20 sağlıklı kontrol çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların öykü, fizik muayene ve laboratuvar bulguları kaydedildi. Tüm hastaların ve kontrol grubunun serum IL-10, IL-17 ve IL-23 düzeyleri ELISA yöntemiyle, 25(OH)D vitamini düzeyleri HPLC (high-performance liquid chromatography) yöntemiyle serolojik olarak çalışıldı. Tüm verilerin karşılaştırılması SPSS 22 ortamında Mann-Whitney-U, Kolmogorov-Smirnov testleri ile yapıldı ve p<0,05 değerler anlamlı kabul edildi. Bulgular: SLE hasta grubunda IL-10 ve IL-17 düzeyleri açısından kontrol grubuna göre anlamlı farklılık yoktu (sırasıyla p:0,333 ve p:0,990). IL-23 düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre yüksek saptandı ve istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). IL-23 düzeyleri ile hastalık aktivitesi, böbrek tutulumu, hastalık süresi arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). D vitamini düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre daha düşük saptandı ve istatistiksel olarak anlamlıydı (p:0,003). IL-23 ve D vitamini düzeyi arasında anlamlı ilişki saptandı (p:0,019). D vitamini düzeyi ile hastalık aktivitesi, böbrek tutulumu, kinin ve steroid kullanımı arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Fakat D vitamini düzeyi ile hastalık süresi arasında anlamlı korelasyon vardı (p:0,020). Sonuç: Literatürde IL-10 ve IL-17'nin SLE'nin patogenezinde yeri olduğunu destekleyen çalışmalar olsa da bizim çalışmamızda hasta ve sağlıklı kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. IL-23 düzeyleri SLE hastalarında kontrol grubuna kıyasla anlamlı yüksek saptanmıştır. SLE hastalarında D vitamini düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı düşük saptanmıştır. D vitamini düzeyi ile IL-23 ve hastalık süresi arasında anlamlı korelasyon saptanmıştır. SLE hastalarında IL-23 düzeylerinin yüksekliği SLE ve diğer otoimmün hastalıkların tedavisinde hedef olabilir. IL-23 düzeyinin SLE hastalarında değerlendirildiği daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Purpose: Systemic Lupus Erythematosus is a chronic, autoimmune, inflammatory disease and its pathogenesis is still unknown. Many studies have shown that IL-10, IL-17 and IL-23 play a role in the pathogenesis of SLE. Vitamin D is involved in the immune system as well as the effects on bone metabolism. So it is thought to be taking a part in the pathogenesis of autoimmune diseases. In this study, we aimed to determine the relationship between serum levels of IL-10, IL-17, IL-23, vitamin D and clinical manifestations of SLE. Method: Our prospective study was aproved by the Ethics Committee of Adnan Menderes University. Forty patients with SLE and 20 healthy controls were included in this study. Medical histories, physical examination and laboratory findings were noted. Serum IL-10, IL-17 and IL-23 levels were serologically investigated by ELISA method, 25(OH)D vitamin levels were by HPLC (high-performance liquid chromatography) method in all SLE patients and control group. Statistical analysis of the differences between groups was assessed by Mann-Whitney-U and Kolmogorov-Smirnov tests in SPSS 22. A p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: There was no significant difference for IL-10 and IL-17 levels between SLE patients and control group (p:0,333 p:0,990 respectively). IL-23 levels were significantly higher in the patient group compared to the control group and it was statistically significant (p<0,001). There was no significant relationship between IL-23 levels and disease activity, renal involvement or duration of disease (p>0,05). Vitamin D levels were lower in the patient group compared to the control group and it was statistically significant (p:0,003). There was a significant correlation between IL-23 and vitamin D levels (p:0,019). There was no significant relationship between vitamin D levels and disease activity, renal involvement, usage of quinine or steroids (p>0,05). However, there was a significant correlation between vitamin D levels and duration of disease (p:0,020). Conclusion: Although there are studies suppporting the role of IL-10 and IL-17 in the pathogenesis of SLE in the literature, there was no significant difference between patients and healthy controls in our study. IL-23 levels were significantly higher in SLE patients than in the control group. Vitamin D levels were significantly lower in SLE patients than in the control group. Vitamin D levels were correlated with duration of disease and IL-23. High IL-23 levels in SLE patients can be a target in SLE and other otoimmune diseases. There is a need for more comprehensive studies which evaluate IL-23 levels in SLE patients. K
Benzer Tezler
- Takayasu arteritinde dolaşımdaki vasküler endotelyal growth faktör düzeyi, dolaşan endotel ve endotel öncü hücre sayıları ve bu parametrelerin hastalık aktivitesi ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Serum vascular endothelial growth factor levels, circulating endothelial progenitor and endothelial cell numbers and the relationship of these parameters with the disease activity in takayasu arteritis
NEDİM SERKAN DOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
RomatolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATOŞ ÖNEN
- Sistemik Lupus eritematozus'lu hastalarda CTLA-4 gen polimorfizminin PCR-RFLP yöntemi ile belirlenmesi
Determination of the CTLA-4 gene polymorphism by PCR-RFLP method in systemic Lupus erythematozus patients
MEHTAP ÜLKER
Yüksek Lisans
Türkçe
2006
Allerji ve İmmünolojiAkdeniz ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA ENDER TERZİOĞLU
- Vaskülit tanılı hastalarda MEFV mutasyon sıklığı ve önemi
Prevalence and significance of MEFV mutations in patients with vasculitis
BURCU ULAŞ KAHYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
RomatolojiGazi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET AKİF ÖZTÜRK
- Molecular characterization of Helicobacter-activated B cells
Helıcobacter-aktive B hücrelerinin moleküler karakterizasyonu
NESTEREN MANSUR
Yüksek Lisans
İngilizce
2014
Allerji ve İmmünolojiİstanbul Teknik ÜniversitesiMoleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
DOÇ. DR. AYÇA SAYI YAZGAN
- Behçet hastalığı ile diğer dermatolojik ve sistemik hastalıkların birlikteliği; Behçet hastalarında ve birinci derece akrabalarında ek otoimmün hastalık varlığının araştırılması
The coexistence of Behçet's disease with other dermatological and systemic diseases; investigation on the presence of additional autoimmune disease within the Behçet patients and their first degree relatives
PINAR BOZKURT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AFET AKDAĞ KÖSE