Geri Dön

Diabetes mellitusta polimorfonükleer lökosit fagositozunun bozulması ve bunun serum glikoz seviyesiyle ilişkisi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 37855
  2. Yazar: SADİ RÜŞTÜ VURAL
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. SEMİR ABBASOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Fagositoz, Glükoz, Polimorfizm-genetik, Diabetes mellitus, Phagocytosis, Glucose, Polymorphism-genetic
  7. Yıl: 1994
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Klinik gözlemler diabetiklerde enfeksiyonların sık olduğunu, diabetiklerin enfeksiyonlara karşı direncinin düşük olduğunu göstermektedir(26,27,28). Enfeksiyonlara olan bu yatkınlığın bir nedeni de bağışıklık sistemindeki bozukluk- tur(26,29). Bu bozukluk sistemin her kademesinde olabileceği gibi PMN lökosit fagositozunda da olabilir(27,28). Biz DM'lilerde fagositoz gücünün azalıp azalmadığını, bunun SOA ile ilişki sini ve hipergliseminin SOA üzerine etkisini araştırdık. Çalışmanın birinci aşamasında otuz diabetes mellituslu hastanın fagositoz indeksleri on kişilik kontrol grubuyla karşılaştırıldı ve DM'lilerde bariz düşüş sap tandı (p<0.001 ) (Grafik 1 ). Çalışmanın ikinci aşamasında PMN lökositler hep aynı kişiden alınarak, otuz diabetJi ve otuz normal şahsın serumuyla enkübe edildi ve her iki grubun serum opsonikaktiviteleri hesaplandı. Diabetiklerde SOA düşük bulundu (p<0.001) (Grafik 2). Çalışmanın üçüncü aşamasında bu düşüşün sebebi bulunmaya çalışıldı ve normal serumlara glikoz katarak yirmidört saat beklettikten sonra SOA'ları hesaplandı, hipergliseminin daha önce normal olarak bulunan bu serumların opsonik aktivitelerini bariz düşürdüğü görüldü (p<0.001) (Grafik 3). Diabetik serumda normal insan PMN lökositJerin enkübsyonu sonucu bulunan Fİ, diabetiklerin kendi lökositlerinin Fİ'sinden daha iyi olmakla birlikte yinede normalin altında idi (Grafik 4).Bu sonuçlara dayanarak diabetes mellltuslu hastalarda PMN lökosltierinin fagositoz güçlerinin azaldığı, bunun sadece lökositin metabolizmasının bozulmasından değil, ayrıca serumun hiperglisemiye bağlı olarak, SOA'sının azalmasın dan kaynaklandığı düşünüldü. Bu da hipergliseminin kompetitif etkisiyle opsonizasyonun ve buna bağlı olarak lökositler sağlam olsa bile fagositozun bozulmasıyla açıklanmaya çalışıldı.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Serum ve polimorfnüveli lökosit antioksidan mekanizmalarındaki değişikliklerin tip 2 diyabetin metabolik kontrolüne etkileri

    The Effects of changes in antioxidant mechanisms of serum and polymorphonuclear leukocyte in metabolic control type 2 diabetes mellitus

    MEHMET ERSAYDI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    BiyokimyaErciyes Üniversitesi

    PROF.DR. PAKİZE DOĞAN

  2. Tip 1 diyabetli hastaların polimorfonükleer lökositlerinde antioksidan enzimler ve plazma seruloplazmin, çinko, bakır ve selenyum düzeyleri

    The Levels of antioxidant enzymes in polymorphonuclear leukocytes and of plasma ceruloplasmin, zinc, copper and selenium in patients with diabetes mellitus of type 1

    NURSEL KÜÇÜKAYDIN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    BiyokimyaErciyes Üniversitesi

    PROF.DR. PAKİZE DOĞAN

  3. Diabetes mellitusta safra taşı sıklığı ve çeşitli parametrelerle ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    ALİ EKECİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    GastroenterolojiCumhuriyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SANİYE TOPÇU