Sivil toplum, Neo-Osmanlıcılık ve İHH
Civil society, Neo-Ottomanism and İHH
- Tez No: 370717
- Danışmanlar: DOÇ. DR. RASİM ÖZGÜR DÖNMEZ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
- Anahtar Kelimeler: Neo-Osmanlıcılık, Yumuşak Güç (Soft Power), Yönetişim, Sivil Toplum Kuruluşları, İslam Birliği, Osmanlıcılık, Sivil toplum, Sivil toplum örgütleri, Siyasi partiler, Türk dış politikası, Yeni Osmanlılar, Yumuşak güç, İHH, Neo-Ottomanism, Soft Power, Governance, Civil Society Organizations, Islamic Unio, Ponottoman, Civil society, Nongovernmental organizations, Political parties, Turkish foreign policy, Young Ottomans, IHH, Islamic Union
- Yıl: 2014
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Abant İzzet Baysal Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez çalışması; İHH'nın, Türk dış politikasının önemli bir parametresi olan Neo-Osmanlıcılık siyaseti üzerinde, nasıl bir fonksiyona sahip olduğunu analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle ANAP döneminden, Neo-Osmanlıcılığın büyük bir ivme kazandığı AK Parti dönemine kadar yaşanan dış politika gelişmeleri içerisinde, İHH'nın hangi noktada yer aldığı ve devlet eksenli siyasete nasıl bir katkı sağladığı sorusu irdelenmiştir. Bu bağlamda, Neo-Osmanlıcılık nedir?, Neo-Osmanlıcılık dış politika kapsamında nasıl uygulanmaktadır? ve İHH'nın insani yardım kapsamında yürüttüğü faaliyetlerin, Neo-Osmanlıcılık politikasında nasıl bir yer teşkil ettiği? sorularına da cevap aranmaktadır. Çalışma kapsamında Turgut Özal, Necmettin Erbakan ve Recep Tayyip Erdoğan dönemleri incelenmiş ve üç dönemdeki Neo-Osmanlıcı dış politika hamleleri analiz edilmiştir. Neo-Osmanlıcılığın tamamiyle yumuşak güç unsurları üzerine kurgulanan bir politika olması, devletlerin sert güç yani askeri güç unsurlarından tamamen sıyrılmasını gerekli kılmıştır. Bu nedenle liderler tepki çekecek bir emperyal tutum yerine sivil insiyatifler yoluyla Neo-Osmanlıcılığın yayılmasını daha doğru bulmuş bu noktada sivil toplum kuruluşları son derece kritik görevler üstlenmişlerdir. İHH Vakfının hem İslami hassasiyetler taşıyan bir sivil toplum kuruluşu olması hem de insani yardım faaliyetlerini referans alması, İslami-muhafazakar ilkeleri odak noktası olarak belirleyen xi hükümetlerin dış politika hedefleriyle, İHH'nın dünya algısının paralellikler arz etmesine neden olmuştur. Bu nedenle, her üç lider döneminde de, Türk dış politikasının temel argümanı haline gelen Neo-Osmanlıcılık ideolojisinde İHH, son derece önemli roller üstlenmiş, neredeyse yarı-devlet kuruluşu gibi faaliyet yürütmüştür.
Özet (Çeviri)
This thesis aims to analyze the function of IHH in the Neo-Ottomanist foreign policy runing by the right wing government's' since the 1980s namely beginning with the ANAP period to the AK Party. Within this context, the questions of -What is NeoOttomanism? By which Instruments is Neo-Ottomanism realized in Turkish foreign policy? What is the place of humanitarian activities carried out by IHH in the NeoOttomanism policy? –are tried to be replied. Under the scope of this study, the periods of Turgut Özal, Necmettin Erbakan and Recep Tayyip Erdoğan were examined. The Neo-Ottomanism, a foreign policy that is completely built on soft power elements, required the states to be eluded from hard power. For this reason, leaders considered to spread of Neo-Ottomanism by means of civil initiatives instead of an imperialist attitude in order to avoid reactions by which civil society organizations undertook very critical tasks. IHH Foundation a civil society organization that possesses Islamic sensitivities and takes humanitarian aid activities as a reference, runs its activities parallel with the foreign policy targets of governments prioritizing the Islamic-conservative principles. For this reason, IHH undertook very important roles in the Neo-Ottomanism foreign policy beginning in the leadership of Turgut Özal, going onwards. It carried out its activities as almost a half governmental agency. While governments tried to reach to the same purpose through political attempts, IHH used civil initiatives and tried to fill the gap left behind by the state.
Benzer Tezler
- Neo-liberal düzende toplumsal adalet bağlamında sivil toplum kuruluşları: Türkiye'deki dernekler üzerine betimleyici bir araştırma
Civil society organisations in the context of social justice in the neo-liberal order: A descriptive study on associations in Turkey
BANU KARAKAYA
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Siyasal BilimlerAnkara Hacı Bayram Veli ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. METİN ÖZKAN
- Türkiye'de sivil toplum örgütlerinde çalışan sosyal çalışmacıların toplumla sosyal çalışmaları deneyimleri
The community social work experiences of social workers working in the ngo's in Turkey
UMUT YANARDAĞ
- Türkiye'de sivil toplum çalışanları: Neoliberalizm, özneleşme ve karşı tutumlar
Civil society professionals in Turkey: Neoliberalism, subjectivation and counter conducts
DUYGU GÜNER
Doktora
Türkçe
2019
SosyolojiMimar Sinan Güzel Sanatlar ÜniversitesiSosyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DERYA FIRAT ŞANNAN
- Yoksullukla mücadelede sivil toplum kuruluşlarının yeri ve önemi: İzmir'deki yoksullara yardım dernekleri üzerine bir çalışma
The role and importance of non-governmental organizations to struggle with poverty: A study of help organizations in İzmir
SÜNİYE ŞEN
- Azerbaycan dış politikasının oluşumunda sivil toplum kuruluşlarının rolü ve önemi
The role and importance of non-governmental organizations in the formation of Azerbaijan's foreign policy
ZİYADHAN HASANOV
Doktora
Türkçe
2023
Uluslararası İlişkilerSakarya ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ NESRİN KENAR