Geri Dön

Diyaliz tedavisi öncesinde uygulanan sistematik eğitimin hastaların klinik sonuçlarına etkisi

Effects of systematic predialysis patient training on the clinical results

  1. Tez No: 361555
  2. Yazar: ZEHRA AYDIN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ŞEYDA ÖZCAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Nefroloji, Hemşirelik, Nephrology, Nursing
  6. Anahtar Kelimeler: Depresyon, Diyaliz, Diyaliz hastaları, Hasta eğitimi, Yaşam kalitesi, Özbakım, Depression, Dialysis, Dialysis patients, Patient education, Quality of life, Self-care
  7. Yıl: 2014
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Çalışma diyaliz tedavilerine eğitim alarak“planlı”ya da eğitim almadan“akut-acil”başlayan hastalarda klinik sonuçlar, özbakım gücü, yaşam kalitesi ve psikolojik durumu değerlendirmek ve diyaliz öncesi uygulanan iki farklı yaklaşımın etkinliğini karşılaştırmak amacıyla kesitsel, ilişki arayıcı ve kontrollü olarak yapıldı. Araştırma, SB Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nefroloji Birimi ve SB Nişantaşı Diyaliz Merkezi'nde gerçekleştirildi.Çalışmaya diyaliz tedavisine (hemodiyaliz veya periton diyalizi) sistematik eğitim programı alarak katılan 108 (eğitim alan grup) ve herhangi bir eğitim almadan diyaliz tedavisine başlayan 94 hasta (eğitim almayan grup) dahil edildi. Yaşam kalitesi (SF-36), öz-bakım (Özbakım Değerlendirme Anketi), psikolojik/depresif durum (Hasta Sağlık Anketi PHQ-9) ve sosyodemografik, hastalık ve tedavi ile ilişkili özellikler (Hasta Tanılama Formu) ve biyokimyasal sonuçlara ilişkin veriler alındı. Çalışma ile ilgili etik ve kurum izinleri alındı Eğitim almayan gruptaki olguların; özbakım puan ortalamasının (82,35±21,48), eğitim alan gruptaki olguların özbakım puan ortalamasından (98,04±11,38 ve 98,33±8,45) daha düşük olduğu (p<0,001); orta, ciddi ve şiddetli düzeyde depresyon görülme oranının eğitim alan gruptaki olgulara göre daha fazla olduğu (sırasıyla %31,9 ve %2,8; %20,2 ve %0,9; %12,8 ve %0,9; p<0,001). Eğitim alan gruptaki olguların SF-36 yaşam kalitesi ölçeği; fiziksel fonksiyon, fiziksel rol, ağrı, genel sağlık, emosyonel fonksiyon ve mental sağlık alt ölçeklerinden aldıkları puan ortalamalarının eğitim almayan gruptaki olguların puan ortalamalarına göre daha yüksek olduğu saptandı (p<0,001). Eğitim almayan grupta hemodiyaliz (%77,7), eğitim verilen grupta ise periton diyalizi (%54,6) tedavisi gören olguların daha fazla olduğu belirlendi (p<0,001). Diyaliz yetersizliği bulgularından olan“EPO”,“Fosfat”,“PTH”,“KT/V”ve“BUN”değerleri eğitim almayan grupta istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olarak bulundu (p<0,01). Eğitim alan grup ile karşılaştırıldığında almayan grupta yer alan olguların hemoglobin değeri daha düşük (p<0,01), rezidüel renal fonksiyon düzeyi daha yüksek (p<0,01) idi. Sonuçlar diyaliz öncesi dönemde sistematik eğitim uygulamalarının hastalarda yaşam kalitesini iyileştirdiğini, özbakım yeterliliğini arttırdığını, depreif özellikleri azaltarak psikososyal iyiliği arttırdığını ve klinik sonuçlar üzerinde pozitif etkisinin olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

In this controlled, cross-sectional and study we aimed to compare the effectiveness of two different approaches applied prior to dialyisis and evaluate the clinical results, self-care capacity, quality of life and psychological status of patients who have started the treatment in a 'planned' way through education or in an 'acute emergency status'. The research has been conducted at Ministry of Health Şişli Etfal Training and Research Hospital, Nephrology Department and Nişantaşı Dialysis Centre. Totally 202 patients (108 who have attented a systematic education programme-the case group; and 94 who have not taken any education-the control group) enrolled to the study. Data regarding quality of life, self-care capacity and depressive condition were obtained through Short Form-36 Scale, Self-care Scale, Patient's Health Questionnaire( PHQ-9) as well as through Patient's Definition Form which includes sociodemographic, chlinical and biochemical results of patients. Ethics aprroval was taken. The mean of self-care score in control group (82,35±21,48) was found lower than the mean of self-care scores in the case groups (98,04±11,38 and 98,33±8,45) (p<0,001). The frequencies of moderate and severe depression were more than the frequencies of case groups (respctiveley 31,9 % vs 20,2 % and 12,8 %; p<0,001). The mean scores of SF-36 and its subscales as physical functions, physical roles, pain, general health, emotional functions and mental health in case group were higher than those scores in the control group (p<0,001). Hemodialysis were more choosen in the control group (77,7 %), while peritoneal dialysis preference was more in the case group having predialysis training (54,6%) (p<0,001).“EPO”,“Phosphate”,“PTH”,“Creatinine”and“BUN”values, which are determinants of inadequate dialysis, were significantly high in the control group(p<0,01). In the control group, hemoglobin value was lower than the case group (p<0,01), while residuel renal function level was higher (p<0,01). These results indicated that the systematic predialysis patient education helped to improve the quality of life, developed self-care capacity, increased psychosocial health by decreasing depressive features and thus brought a positive effect on the clinic results.

Benzer Tezler

  1. Sürekli ve aralıklı renal replasman tedavilerinin hemodinami, renal fonksiyon ve sistemik inlamatuar cevap sendromu- sepsis gelişimi üzerine etkilerinin karşılaştırılması

    Continuous and intermittent renal replacement therapies hemodynamics, renal and systemic inlamatuar response function comparison of the effects on the development of syndrome-sepsis

    ÖNDER KURKU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Anestezi ve ReanimasyonMersin Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALİ AYDIN ALTUNKAN

  2. SAPD hastalarında antikoagülan sistem ve fibrinolitik sistemin değerlendirilmesi, eritropoietin tedavisinin bu sistemler üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    ALİ FATİH KISAARSLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZÜBEYDE GÜNDÜZ

  3. Periton diyalizi ve hemodiyaliz alanson dönem böbrek hastalarında denosumab'ın kas gücüne etkisi

    Perithoneal dialysis and hemodialisiseffect of denosumab on muscle strength in end-stage renal patients

    ZHALA HUMMATLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıKocaeli Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERKAN DERVİŞOĞLU

    DOÇ. DR. SİBEL GÖKÇAY BEK

  4. Yoğun bakım ünitesinde akut böbrek hastalığı tanısı olan olgularda hemodiyaliz tedavisinin mortaliteye etkisi

    The effect of hemodialysis treatment on mortality in patients with acute renal disease in intensive care unit

    ESRA DENİZ KAHVECİOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    NefrolojiZonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. YASİN ÖZTÜRK

  5. Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle hemodiyaliz tedavisi uygulanan diyabetik nefropatili ve non-diyabetik hastalarda oksidatif stres ve hücresel immünitenin belirlenmesi

    Determination of oxidative stress and cellular immunity in patients with diabetic nephropathy and non-diabetic which hemodialysis in treatment due to chronic renal failure

    EMRE AVCI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    BiyokimyaGazi Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERDİNÇ ÇAKIR

    DOÇ. DR. ŞULE COŞKUN CEVHER