Epikardiyal yağ dokusu ile atriyal fibrilasyon arasındaki ilişki
Relationship between atrial fibrillation and epicardial adipose tissue
- Tez No: 359135
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. FARUK ERTAŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Epikardiyal yağ kalınlığı, ekokardiyografi, atriyal fibrilasyon, Aritmi-kardiyak, Epikardiyal yağ dokusu, Epicardial fat thickness, echocardiography, atrial fibrillation, Arrhythmia-cardiac, Epicardial fat tissue
- Yıl: 2013
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dicle Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Dahili Tıp Bilimleri Bölümü
- Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve amaç: Atriyal fibrilasyon (AF), klinik uygulamalarda en sık karşılaşılan aritmidir ve artmış mortalite ve morbitide ile ilişkilidir. AF patofizyolojisi kompleks olmasına rağmen inflamasyon ve AF arasındaki ilişkiyi destekleyen kanıtlar artmaktadır. Epikardiyal yağ kardiyak yapılara olan yakınlığı ve çeşitli proinflamatuar sitokinlerin kaynağı olması nedeniyle çoklu mekanizmalarla AF'nin patogenezinde sorumlu tutulmuştur. Çalışmamızın temel amacı ekokardiyografi ile ölçülen epikardiyal yağ doku kalınlığının (EYDK) atriyal fibrilasyon süresiyle korelasyonunu belirlemektir. Materyal ve metod: Temmuz 2012-Haziran 2013 tarihleri arasında Dicle Ünivertesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji hastanesi polikliniğine başvurup AF tanısı konan 60'ı hasta ve 20'si kontrol grubu olmak üzere 80 hasta çalışma açısından değerlendirildi. Atriyal fibrilasyon tanısı için başvuru esnasında tüm hastalardan 12 kanallı elektrokardiyografi cihazı ile 25mm/sn hız ve 10mm/mV kalibrasyon ile 12 derivasyonlu yüzey EKG kayıtları alındı. AF sınıflandırmasına göre atriyal fibrilasyonlu hastalar kronik, paroksismal , yeni başlangıçlı AF olarak 3 gruba ayrıldı. Yeni başlangıçlı AF terimi ilk kez tanı konmuş AF'li hastaları tanımlar, bu tanımlama AF'nin süresinden veya semptomlarından bağımsızdır. Paroksismal AF genellikle 48 saat içinde kendi kendine sonlanan AF'dir. Kronik AF, AF'nin varlığını hastanın veya doktorun kabul etmesi olarak tanımlanır. Hastaların demografik özellikleri sorgulandı. Tüm hastalara ekokardiyografik özellikleri belirlemek için 'General Electrics-Vivid 6'ekokardiyografi cihazı ile iki boyutlu ve M-mod ekokardiyografi uygulandı. EYDK parasternal uzun aks görüntüsünden sağ ventrikül serbest duvarının üzerinden ölçüldü. Elde edilen tüm veriler dökümente edilerek dosyalandı. Bulgular: Atrial fibrilasyon gruplarının her birinde 20 hasta vardı. Hastaların 39'u (%49) kadın ve 41'i (%51) erkekti. Hastaların ortalama yaşı 63 ± 6 yıldı. Hipertansiyon hastalarda saptanan en sık komorbid durumdu (%43.8). Kontrol grubundaki katılımcılara göre kronik AF hastalarında EYDK anlamlı olarak yüksek bulundu (sırasıyla 4.2 ± 0.9mm vs. 5.6 ± 0.9mm, p<0.001). Atrial fibrilasyonun farklı altgrup analizinde, kronik AF'de paroksismal ve yeni başlangıçlı AF'ye göre, EYDK anlamlı olarak daha yüksek bulundu (sırasıyla 4.5 ± 0.9mm, p=0.001 ve 4.2 ± 1.0mm, p<0.001). Epikardiyal yağ doku kalınlığı kontrol, paroksismal ve yeni başlangıçlı AF grupları arasında karşılaştırıldığında anlamlı fark yoktu (sırasıyla 4.2 ± 0.9mm, 4.5 ± 0.9mm ve 4.2 ± 1.0mm). Sonuç: Epikardiyal yağ dokusundaki kalınlığın uzamış AF süresiyle ilişkili olduğu görüldü. Ekokardiyografik epikardiyal yağ kalınlığının ölçülmesi kolay ve güvenli bir yöntemdir. Bu nedenle, epikardiyal yağ dokusunun ekokardiyografik değerlendirmesi kardiyovasküler hastalıkların tanısı ve risk sınıflandırması için kullanabilir. Epikardiyal yağ dokusu AF'nin tedavisi için önemli bir hedef organ olabilir.
Özet (Çeviri)
Introduction and purpose: Atrial fibrillation is the most commonly seen type of arrythmia in clinical settings and is associated with increased morbidity and mortality. Although AF pathophysiology is complex, there is increasing evidence supporting the relationship between inflammation and AF .Epicardial fat has been implicated in the pathogenesis of AF by multiple mechanisms because of its proximity to cardiac structures and its sources several proinflammatory cytokines. The main purpose of our study is to determine the correlation of epicardial fat thickness (EFT) measured by echocardiography with the duration of atrial fibrillation. Materials and methods: A total of 80 patients involving twenty control and sixty patients with the diagnosis of AF presenting to our cardiology policlinic between July 2012 and June 2013 were included into the study. To diagnose atrial fibrillation, at the presentation, all the patients had a 12-derivation surface ECG recording by using a 12 gated ECG machine with a 25mm/s velocity and 10mm/mV calibration. According to the classification of patients with chronic atrial fibrillation, they were divided into 3 groups: chronic, paroxysmal, new-onset AF. New-onset AF defines patients with AF diagnosed for the first time; this definition is independent of symptoms or the duration of AF. Paroxysmal AF is often self-terminating AF within 48 hours. In chronic AF, the presence of AF is defined as a patient or physician acceptance. To determine echocardiographic features, we performed a 2-dimensional and M-mode echocardiography (measuring on the free wall of the right ventricle from the parasternal long-axis view) to all of the patients, using a 'General Electrics-Vivid 6' Echocardiography machine. EFT was measured on the free wall of the right ventricle from the parasternal long-axis view.All the data were documented and filed. Results: Each of the other groups of AF consisted of 20 patients. Of the patients, 39 (%49) were female, and 41 (%51) were male. The mean age of the patients was 63 ± 6 years. Hypertension is the most common comorbid situation identified in the patients. EFT was determined to have increased significantly in patients with chronic AF as compared to patients in the control group (5.6 ± 0.9mm vs. 4.2 ±0.9mm, p<0.001). In subgroup analysis of different types of AF, EFT was also observed to have increased remarkably in chronic AF with respect to paroxysmal and new onset AF (4.5 ± 0.9mm and 4.2 ± 1.0mm, respectively). In terms of EFT measurements, there were no significant differences between control and new-onset, paroxysmal AF groups (4.2 ±0.9mm , 4.5 ± 0.9mm and 4.2 ± 1.0mm, respectively). Conclusion: Epicardial adipose tissue thickness was found to be associated with prolonged AF duration. Echocardiographic measurement is an easy and safe method for epicardial fat assessment. Therefore, echocardiographic assesment can be used for risk stratification and diagnosis of CV diseases. Epicardial adipose tissue could be an important target organ for the treatment of AF.
Benzer Tezler
- Kalıcı kalp pili implante edilmiş hastalarda gelişen atriyal fibrilasyon ile epikardiyal yağ arasındaki ilişki
Relationship between epicardial fat and atrial fibrillation development in patients with permanent pacemaker
YUSUF HOŞOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
KardiyolojiKaradeniz Teknik ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ABDULKADİR KIRIŞ
- Hemodiyaliz hastalarında epikardiyal yağ dokusu miktarı ve aritmi arasındaki ilişki
Relationship between epicardial adipose tissue thickness and arithmy in hemodialysis patients
FATMA BETÜL GÜZEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
NefrolojiKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZKAN GÜNGÖR
- Atriyal fibrilasyon tanısı ile kardiyoversiyon yapılan hastalarda kardiyoversiyon başarısı ile epikardiyal yağ kalınlığı arasındaki ilişki
Evaluating the relation between epicardial fat thickness and cardioversion success of atrial fibrillation patients
SAVAŞ ÖZER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
KardiyolojiKaradeniz Teknik ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MERİH KUTLU
- Epikardiyal yağ dokusu ölçümünün koroner arter baypas greftleme operasyonu uygulanan hastalarda postoperatif dönemde ritim problemleri ve morbidite ile ilişkisi, belirteçlerin analizi
The relationship of epicardial fat tissue measurement with rhythm problems in the postoperative period in patients with coronary artery bypass graft operation and analysis of markers
KUDRET ATAKAN TEKİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURAT BÜLENT RABUŞ
- Obezitesi olmayan kronik böbrek hastalarında leptin ve adiponektin düzeylerinin geleneksel kardiyovasküler hastalık risk faktörleri ve epikardiyal yağ dokusu ile ilişkisi
Başlık çevirisi yok
MERYEM EKŞİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FERAY AKBAŞ