Farklı ısınma yöntemlerinin esnekliğe, sıçramaya ve dengeye etkisi
Effect of different warm-up methods on flexibility jumping and balance
- Tez No: 352793
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. TÜLİN ATAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Spor, Sports
- Anahtar Kelimeler: Dinamik ısınma, denge, esneklik, statik ısınma, sıçrama, Egzersiz, Isınma, Spor, Balance, dynamic warm-up, flexibility, jump, Static warm-up, Equilibrium, Exercise, Warming, Sports
- Yıl: 2014
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı üç farklı ısınma yönteminin sıçrama, esneklik ve dengeye etkisini araştırmaktır. Materyal ve Metod: Bu çalışmaya Ondokuz Mayıs Üniversitesi Yaşar Doğu Spor Bilimleri Fakültesinde okuyan yaş ortalaması 22,002,00 yıl, vücut ağırlığı 75,149,98 kg, boy 178,148,08 cm olan 28 erkek öğrenci denek olarak katılmıştır. Deneklere 24 saat arayla üç farklı ısınma yöntemi uygulanmıştır. Bu üç farklı ısınma yöntemi statik ısınma, dinamik ısınma ve sadece ısınma koşusundan oluşmaktadır. Araştırma grubu her ısınma uygulamasından 4dk sonra sıçrama, esneklik, statik ve dinamik denge testine tabi tutulmuştur. Verilerin analizi için, tekrarlayan ölçümlerde varyans analizi ve ikili karşılaştırmalarda bonferroni testi kullanılmıştır. Bulgular: Verilerin analizi sonucunda, statik ısınma sonrası ölçülen esneklik değerlerinin, dinamik ısınma ve jogging ısınmaya göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,01). Sıçrama değerleri incelendiğinde, statik ısınma sonrası değerlerin jogging ısınma sonrası değerlerden istatistiksel olarak daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Dinamik denge ölçümlerinde ise ısınma yöntemleri arasında, ortalama denge hatası parametresi dışında, istatistiksel anlamda farklılık bulunamamıştır (p>0,05). Çift ayak gözler açık pozisyonda statik denge sonuçları incelendiğinde dinamik ve statik ısınma sonrası değerlerin jogging ısınma sonrası değerlerden daha iyi olduğu görülmüştür. Çift ayak gözler kapalı statik denge ve sağ ayak statik denge parametreleri incelendiğinde 3 farklı ısınma yöntemi arasında istatistiksel anlamda fark bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: Statik ısınma sonrasında esneklik değerlerinin dinamik ve jogging ısınmaya göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Sıçrama performansını ise statik ısınmanın jogging ısınmaya göre daha fazla arttırdığı tespit edilmiştir. Jogging ısınma sonrası denge değerlerinin statik ve dinamik ısınmaya göre daha kötü çıktığı görülmüştür.
Özet (Çeviri)
Aim: The aim of this study is to investigate the effect of three different warm-up methods on flexibility, jumping and balance. Materials and Methods: Twenty-seven male students (mean age 22.002.00 years; body weight 75.149.98 kg; and height 178.148.08 cm) from Ondokuz Mayıs University, Yaşar Doğu Faculty of Sport Sciences were enrolled in the study. Three different warm-up methods including static warm-up, dynamic warm-up and jogging warm-up were applied to the subjects at 24 hours intervals. Study group was subjected to jumping, flexibility and static and dynamic balance tests 4 minutes after each warm-up application. Repeated measures analysis of variance and Bonferroni method were used for the analysis of the data and pairwise comparisons respectively. Results: Data analysis showed that elasticity values measured after static warm-up were higher than those obtained after dynamic warm-up and jogging (p<0.01). Jumping values after static warm-up were found to be significantly higher than those obtained after jogging (p<0.05). In dynamic balance measurement, no statistically significant difference was observed between warm-up methods except for average balance error parameter (p>0.05). When static balance (bipedal and eyes open) results were analyzed, it was observed that values after static and dynamic warm-up were better than those obtained after jogging. On the other hand, analysis of static balance parameters (bipedal, close eyes and unipedal) revealed no statistically significant difference between three warm-up methods (p>0.05). Conclusion: Flexibility values after static warm-up were found to be higher than those obtained after dynamic and jogging warm-up. Static warm-up was found to cause greater increase in jumping performance in comparison with jogging. Balance values after jogging were worse than those obtained after static and dynamic warm-up.
Benzer Tezler
- Dinamik ve FIFA 11+ ısınma yöntemlerinin futbol oyuncularının esneklik, dikey sıçrama ve çeviklik performansları üzerine akut etkisi
The acute effects of dynamic and FIFA 11+ warming-up methods on flexibility, vertical jumping and agility performance of football players
UĞUR GÜLER
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
SporMarmara ÜniversitesiBeden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ KIZILET
- Futbolcularda dinamik tipte ısınma yöntemlerinin fiziksel performans üzerine akut etkisi
The acute effects of dynamic-type warm-up methods on the physical performance among the football players
MUHAMMED MUSTAFA AKTAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
SporSakarya Uygulamalı Bilimler ÜniversitesiAntrenörlük Eğitimi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERTUĞRUL GELEN
- Futbolcularda aralıklı ve statik germe yöntemlerinin anaerobik performans üzerine etkisi
The effects of cyclic and static stretching methods on anaerobic performance in soccer players
ONUR TÜTÜNCÜ
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
SporDokuz Eylül ÜniversitesiBeden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. AKSEL ÇELİK
- An experimental study on contactless support structures for laser powder bed fusion process
Lazer toz yatak ergitme prosesi için kullanılan temassız destek yapılarının üzerine deneysel bir çalışma
ALİCAN ÇELİK
Yüksek Lisans
İngilizce
2021
Metalurji Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiMetalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET ŞEREF SÖNMEZ
DR. ÖĞR. ÜYESİ EVREN YASA
- Ortam-tabanlı modülasyonlu özgün sistem tasarımları
Novel system design with media-based modulation
İBRAHİM YILDIRIM
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Elektrik ve Elektronik Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiElektronik ve Haberleşme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İBRAHİM ALTUNBAŞ
DOÇ. ERTUĞRUL BAŞAR