Geri Dön

Mesane ve posterior üretra yaralanması oluşturulmuş sıçanlarda mezenkimal kök hücrenin iyileşmeye etkileri

The healing effects of mesenchymal stem cell application on the rats with experimental bladder and posterior urethral injuries

  1. Tez No: 340569
  2. Yazar: BERAT DİLEK DEMİREL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. RIZA RIZALAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Cerrahisi, Pediatric Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: mesane yaralanması, posterior üretra yaralanması, intravenöz mezenkimal kök hücre, intralezyoner mezenkimal kök hücre, Kök hücreler, Mesane, Sıçanlar, Yara iyileşmesi, Yaralar ve yaralanmalar, Üretra, Bladder injury, posterior urethral injury, intravenous mesenchymal stem cell, intralesional mesencyhmal stem cell, Stem cells, Urinary bladder, Rats, Wound healing, Wounds and injuries, Urethra
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET AMAÇ: Bu çalışmada, sıçanlarda deneysel olarak oluşturulan mesane ve posterior üretra yaralanmalarında intravenöz veya intralezyoner mezenkimal kök hücre (MKH) tedavisinin yara iyileşmesi ve fibrozis gelişimi üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. GEREÇ ve YÖNTEM: Çalışmada 40 adet, erkek, Wistar albino türü sıçan randomize olarak 4 eşit gruba ayrıldı. Grup 1 (kontrol)? de laparatomi yapıldı. Mesane açıldı ve herhangi bir işlem uygulanmadan kapatıldı. Grup 2 (sham)?de mesane ve posterior üretrada yaralanma oluşturuldu. Grup 3 (IVMKH)? te yaralanmaya ek olarak intravenöz MKH tedavisi uygulandı. Grup 4 (İLMKH)? te yaralanmaya ek olarak intralezyoner MKH tedavisi uygulandı. 21 gün sonra sakrifiye edilen sıçanlardan mesane çıkarıldı. Histopatolojik olarak fibrozis ve inflamasyon gelişimi, Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörü (VEGF) ve CD105 boyanması değerlendirildi. Fibrozis ve inflamasyon skorlaması, VGEF ve CD105 boyanma yoğunluğu ve şiddeti skorlaması yapıldı. İstatistiksel değerlendirme için SPSS 13.0 programı, Ki-kare yada Fisher testi kullanıldı. p?0.05 anlamlı kabul edildi. BULGULAR: Çalışma sonunda fibrozis ve inflamasyon değerlendirildiğinde, kontrol grubu ile İLMKH grubunun arasında anlamlı farklılık saptanmadı (Kontrol grubu 9/10 fibrozis ve inflamasyon yok, İLMKH grubu 5/10 fibrozis ve inflamasyon yok, fibrozis için p=0.070, inflamasyon için p=0.48). Sham grubu ile iVMKH grubu ve İLMKH grubu fibrozis açısından karşılaştırıldığında anlamlı fark saptandı (Sham grubunda 8/9 orta yada yoğun fibrozis ve inflamasyon, İVMKH ve İLMKH grubunda orta yada yoğun derecede fibrozis veya inflamasyon yok, İVMKH için p=0.034, İLMKH için p=0.011). iVMKH ve İLMKH grupları arasında anlamlı fark saptanmadı ( iVMKH grubunda 2/9, İLMKH grubunda 5/10 fibrozis ve inflamasyon yok, fibrozis için p=0.198, inflamasyon için p=0.248). VEGF boyanma yoğunluğu ve şiddeti değerlendirildiğinde sham grubu ile İLMKH grubu arasında anlamlı fark saptandı (Sham grubunda 1/9, İLMKH grubunda 5/10 boyanma yok, p=0.017). CD105 boyanma yoğunluğu ve şiddeti değerlendirildiğinde hiçbir grup arasında anlamlı fark görülmedi (kontrol grubunda 6/9, sham grubunda 7/9, iVMKH grubunda 7/9, İLMKH grubunda 6/9 % 50? den az boyanma, p ? 0.05). SONUÇ: Bu çalışmada, üroepitel yaralanmalarında MKH uygulamasının fibrozis gelişimini anlamlı derecede engellediği yada azalttığı görüldü. Çalışmamız, mesane ve posterior üretra yaralanmalarında MKH uygulamasının başarılı olduğunu ve ileride bu hasta grubunun tedavisi için alternatif methotlar geliştirilebileceği umudunu verdi.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Aim: In this experimentally induced bladder and posterior urethral injury study on rats, we tried to determine the effects of intravenously or intralesional applied mesenchymal stem cell (MSC) treatment on wound healing and fibrosis development. Material And Method: Forty male albino Wistar rats are randomly assigned to 4 different study groups. Rats in group 1 (control) undergone laparotomy. Bladder is opened and closed surgically without any intervention. Rats in group 2 (sham) undergone surgically induced bladder and urethral injury. Rats in group 3 (IVMSC) received intravenous MSC treatment after the injury. Rats in group 4 received intralesional MSC (ILMSC) treatment after the injury. After 21 days rats are sacrificed and bladders are removed for investigations. Histologically, development of inflamation and fibrosis, vascular endothelial growth factor (VEGF), and CD105 staining are examined. Score for fibrosis and inflamation and score for density and intensity of VGEF and CD105 staining are calculated. For the statistical analysis, SPSS 13.0 software and Chi-square and Fisher?s test are utilized. A p<0.05 value is set for statistically significance. Results: There is no statistically significant difference between the control group and ILMSC group for the development of fibrosis and inflamation (9/10 fibrosis and no inflamation in control group versus, 5/10 fibrosis and no inflamation in ILMSC group; p=0.070 for fibrosis, p=0.48 for inflamation). When the sham group is compared with IVMSC and ILMSC groups for fibrosis, difference was found to be statistically significant ( 8/9 moderate to intense fibrosis and inflamation, IVMSC and ILMSC group has no moderate to dense fibrosis and inflamation; p=0.034 for IVMSC, p=0.011 for ILMSC). No significant difference is observed between IVMSC and ILMSC groups ( no fibrosis and inflamation in 2/9 of IVMSC group and 5/10 of ILMSC group; p=0.198 for fibrosis, p=0.248 for inflamation). When VEGF staining density and intensity is investigated significant difference is observed between sham and ILMSC groups ( no staining in 1/9 of sham group and in 5/10 of ILMSC group, p=0.017). No significant difference is observed among groups for CD105 staining density and intensity ( less than %50 staining is observed in 6/9 of control group, 7/9 of sham group, 7/9 of IVMSC group, 6/9 of ILMSC ; p>0.05). Conclusion: Our results suggest that MSC treatment significantly prevents or reduces the development of fibrosis in uroepithelial injury. Our results supports the conclusion that MSC has promising success on bladder and posterior urethral injury and give hope for development of future alternative treatment modalities is possible for these patients .

Benzer Tezler

  1. Posterior üretral valvli pediatrik hastaların klinik izlem ve sonuçları

    Clinical follow-up and results of children with posterior urethral valve

    MEHMET YAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DEMET EĞLENOĞLU ALAYGUT

    UZMAN DİLEK ORBATU

  2. Posterior üretral valv (PUV) hastalarında ve ailelerinde hayat kalitesi anketi ve aile etki ölçeği değerlendirmesi

    Evaluation of quality of life questionnaire and impact on family scale on posterior urethral valve (PUV) patients and their parents

    KAAN KAHRAMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NİLÜFER GÖKNAR

    PROF. DR. CENGİZ CANDAN

  3. Doğum şeklinin, stres üriner inkonitans gelişimine etkisinin 3.trimesterde ve postpartum dönemde pelvik taban ultrasonografi ile araştırılması

    Exploring the effect of birth mode on stress urinary incontiunence development using pelvic floor ultrasonography in the third trimester and postpatum period

    YAĞMUR KILIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PINAR KUMRU

    DR. REYYAN GÖKÇEN İŞCAN

  4. Mesane tümörlü ve sistoskopi yapılan diğer hastalarda random biyopsi ile karsinoma insitu araştırılması

    Investigating carcinoma in situ with random biopsy in the patients with bladder cancer and other patients cystoscopy performed on

    TAYLAN ÖZGÜR KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    ÜrolojiTrakya Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OSMAN İNCİ