Geri Dön

Çevreden izole edilen suşların antimikrobiyal direnç durumları ve klinik suşlarla karşılaştırılması

Research about antimicrobial resistance of environmental samples and their comparison with clinical strains

  1. Tez No: 336839
  2. Yazar: ELİF KARAASLAN
  3. Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. SİBEL DÖŞLER
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Acil servis-hastane, Antibiyotikler, Antienfektif ajanlar, Tuvalet, Çevre, İlaçlara direnç, İlaçlara direnç-mikrobiyal, Emergency service-hospital, Antibiotics, Anti infective agents, Toilet, Environment, Drug resistance, Drug resistance-microbial
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Eczacılık Bölümü
  12. Bilim Dalı: Farmasötik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Tarih boyunca insanlar ve çeşitli enfeksiyonlara neden olan mikroorganizmalar arasında aralıksız devam eden bir savaş bulunmaktadır. Neredeyse antibakteriyel ilaçların yayılmaya başladıkları andan itibaren bakteriler de direncin birçok çeşidini geliştirmiş ve antimikrobiyal kullanımı arttıkça, patojenlerin sahip olduğu direnç mekanizmalarının seviyesi ve karmaşıklığı da artmıştır. Dirençli patojenlerin sadece hastanelerle sınırlı olmadığı ve toplum kaynaklı enfeksiyonlarda da etken oldukları bilinmektedir. Bu çalışmada insanların günlük yaşantıları sırasında patojen mikroorganizmalarla karşılaşabilecekleri ortamlardan olan çevre ve hastane tuvaletlerinden örnekler alınarak izole edilen mikroorganizmaların antibiyotiklere direnç durumları ile dirence neden olan genlerinin belirlenmesi ve hastalardan izole edilen suşlarla kıyaslanması amaçlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre izole edilen Gram pozitif kok şeklindeki bakterilerin başta ampisilin (%71.4-87.5) olmak üzere azitromisin ve eritromisine, Gram negatif enterik ve non-enterik çomak şeklindeki bakterilerin ise sırasıyla en fazla piperasilin (%23,8-%64,7) ve seftazidime (%61.5-%100) karşı dirençli oldukları saptanmıştır. Çevre kaynaklı suşlarda mecA ve ermA pozitif Gram pozitif kok şeklinde bakteriye rastlanmazken hastane kaynaklı suşların %88.9?unun mecA, % 11.1?inin ise ermA pozitif olduğu, Enterobacteriaceae suşlarının tamamının blaSHV ve blaCTX-M-1 pozitif oldukları gözlenmiştir. Çalışmamızda çevre, hastane ve hasta kaynaklı S. aureus ve diğer stafilokokların direnç profillerindeki benzerlikler, S. aureus suşlarının hem toplum hem de hastane kaynaklı enfeksiyonlarda yaygın bir etken olduğunu vurgulamaktadır. Çevre ve hastane tuvaletlerinden izole edilen Gram negatif Enterobacteriaceae ve non-Enterobacteriaceae üyelerinde daha az direnç gözlenmesi umut verici olsa da toplum ve hastane kaynaklı suşlar arasında direnç genlerinin geçişinin her zaman mümkün olacağı ve bu durum S. aureus?da olduğu kadar ciddi boyutlara ulaşmadan çeşitli önlemlerin alınması gerektiği düşüncesindeyiz.

Özet (Çeviri)

Throughout the history, there has been a continuous battle between microorganisms and mankind. As soon as antibacterial drug use began, bacteria responded immediately by developing many forms of resistance. While the usage of antimicrobial drugs increased, the level and complexity of pathogens? resistance mechanisms simultaneously amplified. It is well known that resistant pathogens are not limited to hospital environment and they affect community acquired infections. In this study our aim was to investigate the strains isolated from public and hospital restrooms, which are one of the places for humans to come into contact with pathogen microorganisms, for their antibacterial resistance profile, existence of some resistance genes and compare these results with clinical strains. According to the results obtained from this study Gram positive cocci were resistant mainly to ampicillin (71.4-87.5%), followed by azyithromycin and erythromycin; Gram negative enteric and non-enteric bacteria were resistant mostly to piperacillin (23.8%-64.7%) and ceftazidime (61.5%-100%). There was no mecA and ermA positive Gram positive cocci, but 88.9% of the hospital associated strains were mecA, 11.1% of them were ermA positive, moreover all Enterobacteriaceae were blaSHV and blaCTX-M-1 positive. In our study, when we compared the resistance profiles of environment and hospital associated S. aureus and other staphylococci with the clinical ones, the similarities between them emphasises that S. aureus is a major pathogen at both environmental and hospital settings. Although the low resistance levels of the Gram negative Enterobacteriaceae and non- Enterobacteriaceae is hopeful, we think that since resistant gene exchange among environmental and hospital associated strains can always occur, there has to be some precautions to avoid this situation before it has become a serious resistance problem as it is in S. aureus.

Benzer Tezler

  1. Avrupa Topluluğu'nun bürokratik yapısı

    Başlık çevirisi yok

    GÜNİZ ODYAKMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Uluslararası İlişkilerİstanbul Üniversitesi

    Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BENER KARAKARTAL

  2. Kentsel yakın çevre alanlarının rekreasyonel amaçlı düzenleme kararlarını belirleyen etmenler ve Antakya (Hatay) kentsel yakın çevresinde uygulanması

    The Faktors defininig the recreational planning of the urban nearby regions and the application at Antakya (Hatay) urban nearby regions

    ERDOĞAN YAŞLICA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Şehircilik ve Bölge PlanlamaGazi Üniversitesi

    DOÇ. DR. İBRAHİM BOYNUKALIN

  3. Mimari çevrede değişme sürecinin analizi Ulus-Çankaya aksi (Ankara) üzerinde bir deneme

    Başlık çevirisi yok

    MUSTAFA KANDİL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    MimarlıkKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. D. ZAFER ERTÜRK

  4. Ekonomi ve ekoloji ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    ŞULE DOĞANTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Çevre Mühendisliğiİstanbul Üniversitesi

    İktisat Bilim Dalı

    PROF. DR. YÜKSEL ÜLKEN