Geri Dön

Sıçanlarda dorsal random paternli fleplerde sistemik olarak verilen“dimetiloksalilglisin”in yaşayabilirlik üzerine etkisinin araştırılması

Study of the effect of dimethyloxalylglycine on flap viability in randomly patterned rat dorsal peninsula flaps

PDF İndir

  1. Tez No: 314444
  2. Yazar: VOLKAN SERDAR OTRAKÇI
  3. Danışmanlar: PROF. DR. KUTLU SEVİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Flep yaşayabilirliği, dimetiloksalilgilisin, vasküler endotelyal büyüme faktörü, HIF-1 yolağı, anjiogenez, Anjiyogenez inhibitörleri, Cerrahi flepler, HIF, Sıçanlar, Vasküler endotel büyüme faktörleri, Flap viability, dimethyloxalylglycine, vascular endothelial growth factor, HIF-1 pathway, angiogenesis, Angiogenesis inhibitors, Surgical flaps, HIF, Rats, Vascular endothelial growth factors
  7. Yıl: 2012
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: DMOG, HIF-1 alfa sistemi aracılığıyla etki eden pro-anjiogenik bir ajan olarak kabul edilmektedir. Flep cerrahisinde yeni damar oluşumunun önemi düşünüldüğünde DMOG flep kanlanmasının artırılmasına yardımcı olabilecek bir ajan olarak düşünülmelidir. Bu çalışmada sıçan dorsal yarımada fleplerinde DMOG'nin flep yaşayabilirliğine olan etkisi araştırılmıştır.Yöntem: Sıçanlar, her bir grupta 8 hayvan olacak şekilde 2 gruba randomizasyon yöntemi ile ayrıldı. 1. gruba Mcfarlene dorsal yarımada flebi kaldırılıp yerine iade edilmeden 24 saat önce intraperitoneal olarak sadece 1 cc PBS (pH 7,2) intraperitonel yolla enjekte edildi. 2. gruba ise aynı operasyondan 24 saat önce 40 mg/kg dozunda DMOG, 1 cc PBS (pH 7,2) içinde çözülerek intraperitoneal yolla enjekte edildi. Flepler kaldırılmadan önce fleplerin 1/3 proksimal noktalarından lazer Doppler ile kayıt alındı. Flepler yerine iade edildikten hemen sonra ve postoperatif 7. günlerde de aynı noktalardan kayıtlar tekrarlandı ve bu kayıtlar biyositatistiksel olarak karşılaştırıldı. Postoperatif 7. günlerde flepler fotoğraflandı ve hepsinin nekroz alanı / tüm flep yüzdesi planimetrik ölçüm yontemi ile hesaplandı. Daha sonra histopatolojik incelemeler için nekroz ve sağlam doku sınırlarından tam kat biyopsiler alındı ve hayvanlar sakrifiye edildi. Alınan biyopsiler ışık mikroskopu altında PMNL infiltrasyonu, ekstravaze eritrosit miktarı, papiller ve reitküler dermiste ödem ve yeni damar oluşumu açısından incelenip karşılaştırıldı.Bulgular: 2 grup arasında postoperatif 7. gün nekroz alanı oranları karşılaştırıldığında 2. grupta nekroz oranının anlamlı olarak daha az olduğu gözlendi. Laser Doppler ölçümleri karşılaştırıldığında da deney grubundaki sıçanlarda postoperatif 7. gün kan akımlarının kontrol grubundaki sıçanlara oranla operasyon öncelerine göre daha az oranda azaldıkları görüldü. Yapılan histopatolojik incelemelerde dimetiloksalilglisin (DMOG) uygulanılan deney grubunda kontrol grubuna göre PMNL infiltrasyonu, ekstravaze eritrosit miktarı anlamlı olarak düşük, yeni damar oluşumu ise yüksek bulundu.Sonuç: Yapılan bu çalışmada dimetikoksalilglisin, sıçan dorsal yarımada fleplerinde anijiogenezi artırarak ve enflamasyonu azaltarak flep yaşayabilirliğini artırmıştır.

Özet (Çeviri)

Aim: DMOG is accepted as an pro-angiogenic compound that acts thorough HIF-1 pathway. As we know the importance of anjiogenesis in flap surgery, DMOG should be considered as a compound that can increase anjiogenesis in flaps. In this study we investigate the effect of DMOG on flap viability on randomly patterned rat semi-island flaps.Methods: Rats were divided into 2 groups with 8 rats in each one within randomised pattern. 1 cc of PBS (pH 7,2) alone was injected intraperitoneally 24 hours before the elevation of Mcfarlene dorsal peninsula flap to the rats of group 1. 40 mg/kg DMOG that was dissolved in 1 cc of PBS (pH 7,2) was injected intraperitoneally 24 hours before the elevation of same flaps in group 2. Before the elevation of flaps in both groups, laser Doppler recordings were taken from the proximal 1/3 points of the flaps. Immediately after the elevation of the flaps and on postoperative day 7, inscriptions were repeated from the same points and the results were compared biostatistically. Photographs were taken on preoperative day 7 and the percentage of necrosis area over the total flap area was calculated by planimetric calculation. Finally full thickness biopsies were taken from the margins of viable tissue / necrosis areas from all of the flaps and then animals were sacrified. Biopsies were examined under light microscopy and compared for the PMNL and extravasated erytrocyte counts, edema formation in papillary and reticular dermis and new vessel formations.. Results: After the examination and comparison of both groups in terms of the percentage of necrotic areas, less percantage of necrotic areas were observed in group 2. When we compare the laser Doppler recordings, recordings from the rats in experiment group on postoperative day 7 was less diminished than the experiment group from the preoperative measurements. PMNL and extravasated erythrocyte counts were found to be less abundant whereas new vessel formation were found to be more abundant in histopathologic assessments of the animals in experiment group compared to control group.Conclusion: In this study, DMOG improved flap viability in rat dorsal peninsula flaps by increasing anjiogenesis and decreasing inflamatory reaction.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    242137

    Flep yatağı izole edilmiş sıçan dorsal cilt flebi yaşayabilirliğine sildenafil sitratın etkilerinin araştırılması

    Effect of sildenafil citrate on random pattern rat dorsal skin flaps viability

    EMİN SIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiCelal Bayar Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET SEYHAN

  2. Tez No

    289080

    Resveratrolün sıçan random deri fleplerinin yaşayabilirliği üzerine etkisi: Deneysel çalışma

    The effect of resveratrol on the survival of random skin flaps in rats: An experimental study

    ALİ CEM AKPINAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELMA SÖNMEZ ERGÜN

  3. Tez No

    326522

    Sıçan sırtında oluşturulan random paternli cilt flep modelinde tadalafil'in flep yaşayabilirliği üzerine olan etkisinin araştırılması

    Siçan sirtinda oluşturulan random paternli cilt flep modelinde tadalafil?in flep yaşayabilirliği üzerine olan etkisinin araştirilmasi

    CEM ÇERKEZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiAnkara Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEKİ CAN

  4. Tez No

    282034

    Ratlarda random paternli dorsal deri fleplerinde Botulinum Toksin A'nın cerrahi geciktirme üzerine etkisi

    The effect of Botilinum Toxin A on surgical delay in random pattırn dorsal skin flap in rats

    AYSEL DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahiİnönü Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HIDIR KILINÇ

  5. Tez No

    299007

    Ratlarda deri fleplerinin yaşayabilirliğini artırmada n- asetil sistein'in etkisi

    Effects of n-acethyle cysteın on ımprovements of skın flap vıabılıty ın rats

    ALİ BAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiFırat Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALPAGAN MUSTAFA YILDIRIM

Geri Dön