Geri Dön

Abdominal obezite ile insülin direnci arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

The relationship between abdominal obesity and insulin resistance

  1. Tez No: 314299
  2. Yazar: GAMZE ŞANLI AK
  3. Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. ZEYNEP ÖZERSON KOÇ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Abdominal Obezite, bel çevresi, BKI, HOMA, İnsülin Direnci, Abdomen, Beslenme, Karın yağı, Obezite, Vücut kitle indeksi, İnsülin, Abdominal obesity, BMI, HOMA, insulin resistance, waist circumference, Abdomen, Nutrition, Abdominal fat, Obesity, Body mass index, Insulin, Insulin resistance
  7. Yıl: 2012
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Haliç Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

İnsülin direncine yol açan en önemli faktör obezitedir,özellikle de abdominal bölgedeki yağlanmanın artışı insülinin kullanımını zorlaştırmaktadır. Bu çalışmadaki amaç abdominal (karın) bölgede yağlanma oranı yüksek olan bireylerde, insülin direnci gelişimi arasındaki bağlantıyı ortaya koymaktır.Çalışmaya, Haziran 2010- Ocak 2012 yılları arasında, İstanbul ili Nişantaşı semtinde bulunan Mezura Sağlıklı Beslenme ve Danışmanlık kliniğine zayıflama amacıyla başvuran, özellikle abdominal bölgedeki yağ oranı yüksek ve araştırmaya katılmayı kabul eden bireyler dahil edilmiştir. Çalışma grubundaki bireylerin; demografik ve insülin, açlık kan şekeri, HOMA-IR, total kolesterol gibi klinik verileri, beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite düzeyleri, BKİ, bel çevresi incelenmiştir.Çalışmamız, 60'ı kadın (%58,8) ve 42'si erkek (%41,2) toplam 102 kişiden oluşmaktadır. Çalışma grubunun yaş ortalaması 43,2±12,3 yıldır. Bireylerin 50'si (%49) lise mezunu, 44'ü (%43,1) lisans mezunu ve 8'i (%7,8) yüksek lisans mezunudur. Çalışmaya katılan bireylerin sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik düzeyleri yüksektir. Bireylerin 89'unda (%95,7) diyabet/insülin direnci vardır, 96'sının (%95) anne-babası şişmandır ve 60'ı (%58,8) çocukluk döneminde şişmanlık sorunu yaşamıştır. Ortalama beden kitle indeksi 31,3±4,9 kg/m2, bel çevresi 102,7±13,9 cm, insülin düzeyi 16,5±9,1 ?IU/ml ve HOMA-IR indeksi 4,4±2,6 olarak saptanmıştır. Bireylerin 90'ının (%88,2) abdominal (karın) bölgesi yağlanma düzeyleri yüksektir, 27'si (%26.5) düzenli olarak fiziksel aktivite yapmaktadır ve 95'i (%93,1) hızlı yemek yemektedir. İnsülin direnci gelişiminde, abdominal bölgedeki yağlanma, bel çevresindeki artış, BKİ ve düşük fiziksel aktivitenin rol oynadığı saptanmıştır. Hem diyabetik hem de diyabetik olmayan obez kişilerde, obezite ile insülin direnci arasında güçlü bir ilişki vardır. BKİ 20 kg/m2'den 30 kg/m2'ye yükseldiğinde, HOMA-IR indeksinin 2 kat arttığı görülmüştür.Obezite ve insülin direncini azaltabilmek için toplumun bilgilendirilmesi çok önemlidir. Özellikle abdominal bölgedeki yağlanma oranı yüksek olan bireyler, hastalık riskleri (diyabet, kalp-damar, tansiyon) açısından daha sıkı olarak takip edilmelidir.

Özet (Çeviri)

Obesity is the most important factor that effects the insulin resistance. Especially when abdominal obesity increases, insulin usage became more difficult. The aim of this study is to determine the relationship between high rate of abdominal obesity and insulin resistance.The participants were diagnosed with high abdominal obesity and the ones who wanted to lose weight by coming to Mezura Clinic in Istanbul between June 2010 and January 2012. They are asked their consents to participate in the study. This group were asked and analyzed demographic and clinic data including insulin, fasting blood glucose, HOMA-IR, total cholesterol, eating habits, physical activity, BMI and waist circumference.There were totally 102 participants in the study, 60 (%58,8) female and 42 (%41,2) male. Mean age was 43,2±12,3 years. The participants graduated from different levels, such as high school (49%, n= 50), university (43,1%, n= 44), and master (7,8%, n=8). The socio-economic and socio-cultural levels of the participants were high. The participants were diagnosed with diabetic (95,7%, n= 89), the parents of them were fat (95%, n= 96), and they experienced childhood obesity (58,8%, n= 60). Mean of body-mass index was 31,3±4,9 kg/m2, waist circumference was 102,7±13,9 cm, insulin level was 16,5±9,1 ?IU/ml and HOMA-IR index was 4,4±2,6. A group of participants (88,2%, n= 90) had high abdominal obesity, 27 participants (26.5%) did regular exercise activity and 95 ones (93,1%) ate meals faster. In conclusion, high abdominal obesity, increase of waist circumference, BMI and low physical activity have major roles in relationship with insulin resistance. There is a strong correlation between obesity and insulin resistance, in both obese and non-obese diabetic subjects. When the BMI increases from 20 kg/m2 to 30 kg/m2, HOMA-IR index increases up to two times.To decrease development of obesity and insulin resistance, it is very important to inform the society. The people with high abdominal obesity should be followed strictly in terms of increased risk of diseases (diabetes, cardiovascular disease, hypertension).

Benzer Tezler

  1. Orta-şiddetli plak psoriasisli erişkinlerde insülin direnci ile biyolojik tedaviler arasındaki ilişkinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between insulin resistance and biologic therapies in adults with moderate-to-severe plaque psoriasis: A retrospective study

    DİLAY YERLİOĞLU AK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Dermatolojiİstanbul Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALGÜN POLAT EKİNCİ

  2. Polikistik over sendromu olan kadınlarda plazma zonulin düzeyi ile insülin direnci, depresyon ve beslenme durumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    The relationship between plasma zonulin level and insulin resistance, depression and nutritional status in women with polycystic ovary syndrome

    ELİF ÇELİK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Beslenme ve DiyetetikGazi Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GAMZE AKBULUT

  3. Tip 2 diyabetli bireylerde serum nesfatin-1 düzeyi ile antropometrik ölçümler ve biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Assessment of relationship between anthrometric measurements and biochemical paramaters of serum nesfatin-1 level in individuals with type 2 diabetes

    ARİFE ABUHAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    BiyokimyaSelçuk Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. RAMAZAN KOCABAŞ

  4. Obez ve fazla kilolu hastalarda, HOMA-IR ve trigliserid glukoz indeksi ile absı ve brı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between HOMA-IR, and triglyceride glucose index with absi and bri in obese and overweight patients

    ESRA AYŞENUR SAĞIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İBRAHİM SOLAK

  5. Primer hipertansiyonu olan çocuk hastalarda epikardiyal yağ doku kalınlığının değerlendirilmesi

    Evaluation of epicardial adipose tissue thickness in pediatric patients with primary hypertension

    MURATHAN YAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NefrolojiEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İPEK KAPLAN BULUT