Sistemik lupus eritematozusda serum interlökin-1 ve interlökin-6 düzeyleri
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 31297
- Danışmanlar: PROF. DR. NURŞEN DÜZGÜN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Lupus eritematozus-sistemik, İnterlökin 1, İnterlökin 6, Lupus erythematosus-systemic, Interleukin 1, Interleukin 6
- Yıl: 1993
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
6. ÖZET ve SONUÇ: * Çalışma, 1991-1992 yılları arasında Ankara üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi immünoloji Bilim Dalı klinik ve polikliniklerinde takip ve tedavi edilen 83 sistemik lupus eritematozus'lu (SLE) hasta (yaşlan ortalama 28.92+9.59 olan 63 kadın/ 6 erkek, 69aktif/ 43 remisyon) ile 25 sağlıklı kontrol (yaşları ortalama 30.21±9.43 olan 14 kadın/ 11 erkek) ve ayrıca“hasta kontrol grubu ”nu oluşturan 17 multiple myeloma'h (MM) (yaşları ortalama (î9.52±10.23 olan 10 erkek/ 7 kadın) ve 17 non-Hodgkm lenfoma'h (NHL) (yaş ortalamaları 34.12+11.14 olan 11 erkek/ 6 kadın) hastaları kapsamaktadır. * SLE'li hasta gruplarında (aktif ve remisyon dönemlerinde), sağlıklı kontrol grubunda ve hasla kontrol grubunu oluşturan MM ve NHL'lı hasta serumlarında ELISA yöntemiyle IL-la ve IL-6 düzeyleri ölçüldü. Ayrıca SLE nin laboratuvar aktivite kriterlerinden eritrosit sedimantasyon hızlan, antî-ds DNA, kompleman fraksiyonları (C3, C4), G-reaktif protein, a2-globulin düzeyleri takip edildi ve“SLE aktivite skoru”değerlendirildi. * SLEli hasta grubunda en sık görülen semptom halsizlik idi (%S9). Aktif SLE grubunda halsizlik görülme oranı %99 a çıkıyordu. İkinci sıklıkta görülen semptom poliartralji idi (%89.9). Aktif SLE'de poliartrit görülme oranı %43.5. cilt bulgusu %68J, serözit %\7A, renal tutulum % 49.3, hematolojik tutulum % 23.2. nörolojik tutulum % 13.5 oranında bulundu. * Serum IL-la düzeyleri, aktif SLE'li (8.92±6.05 pg/ml) ve remisyondaki SLE'li hastalarda (11.03±5.38 pg/ml), sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük düzeylerde idi (p<0.01, p<0.01). 40* Aktif ve remisyon dönemindeki SLE'li hastaiardaki serum IL-1« düzeyleri, MM'lı hastalara göre anlamlı olarak düşük düzeyde iken(p<0.01. p<0.01), NHL grubundaki değerlere göre anlamlı fark saptanmadı(p>0.05, p>0.05). * Serum IL-la düzeyleri açısından aktif SLE (8.92±6.05 pg/ml) ve remisyondaki SLE'i olgular (11.03±5.38 pg/ml) arasında anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). * SLE'li olgularda, serum IL-lo: düzeyleri ile aktivite kriterleri (eritrosit sedimartasyon hızı. anti-ds DNA C3, C4, C-reaktif protein, a2-globulin düzey leri) arasında anlamlı ilişki bulunmadı (p>0.05). * SLE'li hastalarda serum IL-loc düzeyleri ile organ tutulumları arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). * Kortikosteroid ve immünosupresif alan ve almayan SLE'li hastalar arasında serum IL-la düzeyleri açısından anlamlı farkbulunmadı (p>0.05). * Serum IL-6 düzeyleri, aktif SLEli hastalarda (88.87±207.03 pg/ml), sağlıklı kontrol grubuna (17.43+3.73 pg/ml) göre anlamlı olarak yüksek bulunurken (p<0.01), remisyon grubundaki SLE'li olgularda (8.01± 12.44 pg/ml) sağlıklı kontrole göre anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). * Aktif SLE'li hasta grubu ile, MM ve NHL grupları arasında serum IL-6 düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmadı (p>0.05, p>0.05). Serum IL-6 düzeylerinin, remisyondaki SLE'li hasta grubunda, MM ve NHL grubuna göre 41anlamlı olarak düşük, olduğu saptandı (p<0.01, p<0.01). * SLEli hastalarda serum 1L-6 düzeyleri ile laboratuvar aktivite kriterlerinden eritrosit sedimantasyon hızı. anti-ds DNA, CKP ve «2-globulin düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde korelasyon saptandı (p<0.01). * SLEli hastalarda deri bulguları, poliartrit, serözit ve hematolojik tutulum olan gruplarda serum IL-6 düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.01). Renal ve nörolojik tutulum ile serum IL-6 düzeyleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0.05). * Kortikosteroid ve immünosupresif alan ve almayan SLEli hastalar arasında serum IL-6 düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). * Sonuç olarak; aktif SLE'li olgularda anlamlı derecede yüksek düzeylerde bulunan serum IL-6 düzeylerinin, immün hiperaktivite ve bazı klinik bulgularla ilişkili olduğu saptanmıştır. Serum IL-la düzeylerinin hem aktif, hem de remisyondaki SLE olgularında düşük düzeylerde bulunması. IL-6 düzeylerindeki artışın, IL-1 üretimini suprese edebileceği görüşünü destekler görünmektedir. Hastalık aktivitesine bağlı olmadan serum IL-la düzeylerinin düşük bulunması, serum IL-la düzeylerinin ölçümünün hastalığın klinik ve laboratuvar aktivitesinin takibinde önemli olmadığını düşündürmüştür. Buna karşılık serum IL-6 düzeylerinin ölçümünün, SLE'de hastalık aktivitesinin değerlendirilmesinde ve hastalığın takibinde değerli bir ölçüt olabileceği kanısındayız. 42
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Sistemik lupus eritematozuslu hastalarda serum solubl interlökin-2 reseptör düzeyleri
Başlık çevirisi yok
BEKİR YAZAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Allerji ve İmmünolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NURŞEN DÜZGÜN
- Sistemik lupus eritematozus ve romatoid artritte otoantikorlar ve sIL-2 reseptörünün araştırılması
Autoantibodies and sIL-2 receptor levels in systemic lupus erythematosus and rheumatoid arthritis
RAMAZAN GÜNEŞAÇAR
Yüksek Lisans
Türkçe
1994
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇukurova Üniversitesiİmmünoloji Bilim Dalı
PROF.DR. EREN ERKEN
- Sistemik lupus eritematozusda lupus aktivite indeksi ile prolaktin arasındaki ilişki
Lupus activity index and basal prolactin levels in systemic lupus erythematosus
MUSTAFA ESKİN
- Sistemik lupus eritematosusda immünoglobulinler ve dolaşan immün kompleksler
Başlık çevirisi yok
KAMURAN KONCA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EREN ERKEN