Tedavi almış kanserli çocuklarda bazal ve indüklenmiş DNA zincir kırıkları sıklığı, DNA onarım kapasitesi, oksidatif DNA hasarı ve antioksidan savunmanın değerlendirilmesi
Evaluation of frequency and induced DNA strand breaks, DNA repair capacity and antioxidant defence in children cancer survivors
- Tez No: 303219
- Danışmanlar: PROF. DR. YILDIZ DİNÇER
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Biyokimya, Onkoloji, Genetik, Biochemistry, Oncology, Genetics
- Anahtar Kelimeler: Comet tekniği, DNA, DNA hasarı, DNA mutasyon analizi, DNA onarımı, Neoplazmlar, Polimorfizm-genetik, Prekürsör hücreli lenfoblastik lösemi-lenfoma, Comet assay, DNA, DNA damage, DNA mutational analysis, DNA repair, Neoplasms, Polymorphism-genetic, Precursor cell lymphoblastic leukemia-lymphoma
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Biyokimya Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Biyokimya Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Radyoterapi ve kemoterapinin geç dönem yan etkilerinden en önemlisi ikincil tümör gelişimidir. Bazal DNA hasarı ve DNA onarım yetersizliği kanser gelişimi için önemli bir risk faktörüdür. Kemoterapik ajanlar ve radyoterapi tümör hücrelerini tahrip ederken sağlıklı hücrelerin genetik yapısında da hasara neden olurlar. Tedavi sonrası sağ kalan kanserli çocuklarda oksidatif DNA hasarı ve DNA onarım kapasitesi ikincil tümör gelişimi açısından prediktiftir. Bu çalışmada ALL geçirmiş çocuklarda bazal ve indüklenmiş DNA hasarı, onarım sonrası DNA hasarı, oksidatif DNA hasarının göstergesi olan idrar 8-OHdG düzeyi ve serum total antioksidan kapasitenin değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışma grupları 30 sağlıklı, 30 ALL geçirmiş, tedavi sonrası tamamen iyileşmiş ve DNA onarım enzimlerinden XPD kodon 751, XRCC1 kodon 399 ve XRCC1 kodon 194 polimorfizmleri daha önce belirlenmiş çocuklardan oluşturuldu. Lökosit DNA'sında bazal ve indüklenmiş DNA hasarı ile DNA onarım sonrası hasar tek hücreli jel elektroforezi kullanılarak belirlendi. İdrar 8-OHdG düzeyi ELISA yöntemi, serumda total antioksidan kapasite spektrofotometrik yöntemle ölçüldü. ALL geçirmiş çocuklarda bazal ve indüklenmiş DNA hasarının kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek olduğu (P < 0,004 ve P < 0,01) ancak onarım sonrasındaki DNA hasarı açısından iki grup arasında anlamlı bir fark bulunmadığı tespit edildi. İdrar 8-OHdG düzeyi ve serum total antioksidan kapasite bakımından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı. DNA onarımı ile onarım enzimlerinden XPD kodon 751 ve XRCC1 kodon 399 polimorfizmleri arasında bir ilişki bulunmadı. Ancak XRCC1 194 Trp allelinin DNA onarımını arttırdığı belirlendi. ALL geçirmiş çocuklarda bazal DNA hasarı yüksekliğinin ve oksidasyona karşı artmış duayrlılığın DNA onarım kapasitesindeki bir eksiklikten kaynaklanmadığı sonucuna varıldı.
Özet (Çeviri)
Most important side effect of radiotherapy and chemotherapy is secondary malignancy. Basal DNA damage and DNA repair deficiency are impotant risk factors for cancer development. Chemotherapy and radiotherapy cause genetic damage in healthy cells. Oxidative DNA damage and DNA repair capacity are predictive for secondary malignancy in cancer survivors. In the present study, it has been purposed to evaluate basal and induced DNA damage, post repair DNA damage, urinary 8-OHdG and serum total antioxidant capacity in childhood ALL survivors. Study groups were constituted by 30 healthy children and 30 childhood ALL survivors who had no leukemia symptoms at least one year. Polymorphisms at repair genes, XPD codon 751, XRCC1 codon 399 and XRCC1 codon 194, had been previously analyzed. Basal, induced and post repair DNA damage in leukocytes were determined by Comet assay. Urinary 8-OHdG level and serum total antioxidant capacity were measured by ELISA and spectrophotometric method, respectively. Basal and induced DNA damage were found to be higher in ALL group versus control group (P < 0,004 and P < 0,01, respectively). No significant difference was determined between groups for post repair DNA damage, urinary 8-OHdG and serum total antioxidant capacity. There was no relation between DNA repair capacity and polymorphisms of XPD codon 751 and XRCC1 codon 399. However, XRCC1 194 Trp allele was found to be associated with high DNA repair in ALL survivors. In conclusion, increased basal DNA damage and susceptibility to oxidation are not derived from deficient DNA repair in childhood ALL survivors.
Benzer Tezler
- Onkolojik tedavide sisplatin ve/veya karboplatin almış kanserli çocuk hastalarda ototoksisitenin değerlendirilmesi
Evaluation of ototoxicity in children with cancer who received cisplatin and/or carboplatin during treatment
DİLEK İNCE
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2012
OnkolojiDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HATİCE NUR OLGUN
- Kanser tanısı almış ve kanser tanısı almamış çocuklarda akdeniz diyet kalite indeksi ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between the mediterraneanean diet quality index and quality of life in children diagnosed with cancer and not diagnosed with cancer
ALEYNA NUR KÜÇÜK
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
Beslenme ve Diyetetikİzmir Demokrasi ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SEDA ÇİFTÇİ
- Kanserli çocuklarda yorgunluk ölçeği'nin çocuk, ebeveyn ve sağlık çalışanı Türkçe formlarının geçerlik güvenirlik çalışması
The reliability and validity of the fatigue scale child, parent and staff Turkish version in child with cancer
GÜLÇİN ÖZALP
Yüksek Lisans
Türkçe
2010
OnkolojiEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. HATİCE BAL YILMAZ
- Kanserli çocuklarda yaşam kalitesinin değerlendirilmesi
Evaluation of health related quality of life in children with cancer
GANİYE BEGÜL KÜPELİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2009
OnkolojiHacettepe ÜniversitesiKlinik Onkoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CANAN AKYÜZ
- Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Onkoloji Bilim Dalı'nda izlenen kanserli çocuklarda kan ürünü transfüzyon desteklerinin gözlemsel değerlendirilmesi
Observational evaluation of blood product transfusion supports in children with cancer followed up in the Ankara University Faculty of Medicine, Department of Pediatric Oncology
BÜŞRA TUNALI ÖZCAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SONAY İNCESOY ÖZDEMİR