Geri Dön

Verapamil ve diltiazem'in laringoskopi ve trakeal entubasyona bağlı kardiyovasküler değişikliklere etkilerinin karşılaştırılması

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 30055
  2. Yazar: ZAFER ÇUKUROVA
  3. Danışmanlar: DR. RAİFE TORUN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Diltiazem, Entübasyon-intratrakeal, Hipertansiyon, Kalsiyum kanal blokerleri, Laringoskopi, Taşikardi, Verapamil, Diltiazem, Intubation-intratracheal, Hypertension, Calcium channel blockers, Laryngoscopy, Tachycardia, Verapamil
  7. Yıl: 1993
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada laringoskopi ve trakeal entubasyonda ref leks olarak ortaya çıkan kardiyovasküler etkileri önlemede, ülke mizde ı.v. preparatı bulunan kalsiyum kanal blokerlerinden Vera pamil ve Diltiazem'in etkileri karşılaştırıldı. 20' şer kişilik üç hasta grubu rastgele ayrılarak tra keal entubasyonun neden olduğu stimülasyonun tek doz hızlı vera pamil ve diltiazem enjeksiyonu ile önlendiği iki hasta grubunda OAB, RPP ve KAH değişiklikleri zamana bağlı olarak değerlendiril di. Premedikasyonda, 0.1 mg/kg diazem, 0.01 mg/kg atropin operas yondan yaklaşık 45-60 dak. önce i. m. olarak uygulandı. Anestezi, 0.3 mg/kg etomidat ve 0.2 mg/kg vekuronyum verildikten sonra en- tubasyon gerçekleştirilerek sağlandı. Anestezinin idamesi % 1 en- fluran ve 02 ile birlikte % 50 N20 ile devam ettirildi. Radial artel kanülü yerleştirildikten sonra OAB ve KAH değerleri stabi lize olana kadar 02 tatbik edildi. 60 hastanın tamamında larin goskopi ve entubasyon indüksiyondan 2 dak. sonra ortalama 15-20 sn. 'de ve bir kerede uygulandı. 1. grup hastalara 0.1 mg/kg ve rapamil, 2. grup hastalara 0.3 mg/kg diltiazem, 3. grup hastalara ise 2cc serum fizyolojik (SF) bolus tarzında ve entubasyondan 45 sn. önce, indüksiyondan 75 sn. sonra uygulandı. İlaç verilmeden önce ve ilaç uygulandıktan 6 dak. sonraki tüm değerler 15 sn.'lik aralarla monitörden kaydedildi. Bütün ölçümler cilt insizyonundan tamamlandı. Her üç hasta grubunda da KAH'da, entubasyondan sonra48 4. dakikaya kadar anlamlı artış gözlendi. (p<0.05) Kontrol gru bunda ise bu anlamlı artış 6. dak. kadar devam etti. 3 grup arasında artışlarda anlamlı bir fark izlenmedi. Entubasyon sonrası ortaya çıkan OAB ve RPP değerlerindeki anlamlı artış kontrol gru buna göre verapamil ve diltiazem grubunda anlamlı derecede engel lendi. Verapamil ve diltiazem grupları arasında OAB ve RPP artışını önlemede anlamlı fark izlenmedi. Verapamil ve diltiazem'in KAH'ı kontrol grubuna göre anlamlı derecede etkilemediği, buna karşın ortalama arter basıncı ve RPP artışını önlemede her iki ilaç arasında fark bulunmadığı kararına varıldı. Bu nedenle her iki ilacında özellikle iskemik hipertansif hastalarda, KİBAS bulunan hastalarda ve entubasyona yanıt olarak oluşan hemodinamik etkilerin istenmediği diğer durumlarda, hipertansif atakları önlemede güvenle kullanılabileceği kanısına varılddi.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön