Geri Dön

Ratlarda intraperitoneal ve sistemik rapamisin uygulamasının postoperatif peritoneal adezyonlar üzerine etkisi

Effects of intraperitoneal and systemic rapamycin administration on postoperative peritoneal adhesions in rats

PDF İndir

  1. Tez No: 297475
  2. Yazar: ABDULLAH İNAL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SERDAR SAYDAM
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Postoperatif adezyon, intraperitoneal rapamisin, sistemik rapamisin, Adezyonlar, Cerrahi-abdominal, Periton, Postoperatif dönem, Rapamisin, Sıçanlar, Postoperative adhesion, intraperitoneal rapamycin, systemic rapamycin, Adhesions, Surgery-abdominal, Peritoneum, Postoperative period, Rapamycine, Rats
  7. Yıl: 2011
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Cerrahi sonrası oluşan intraabdominal adezyonlara bağlı komplikasyonlar ve olumsuz sonuçlar sıktır. Bağırsak obstrüksiyonu, daha sonra yapılacak cerrahi bir işlemde yanlış enterotomi gibi korkutucu komplikasyonlar sadece morbidite değil, mortaliteye de yol açabilir. Rapamisin (RAPA) immunosupresif, antitumoral, antifungal özellikleri bulunan karbosiklik bir lakton-laktam makrolid antibiyotiktir. Bugün rapamisin transplantasyon sonrası immunosupresyonda ve koroner ve periferik arter stentlerinde rutin kullanımdadır. Ratlarda politetrafluoroetilen (PTFE) greft yerleştirilmesinden sonra perigreft adezyonları azalttığı gösterilmiştir. İmmunosupresyonun postoperatif adezyonlar önlenmesi üzerine olumlu etkisi bildirilmiştir. Bu çalışmada selektif bir immunosupresif olan rapamisin'in postoperatif peritoneal adezyonlar üzerine yüzeyel ve sistemik etkisinin tanımlanması ve karşılaştırılması amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Çalışmada ortalama 300-350g ağırlığında, erkek, Wistar-albino ratlar kullanıldı. Her biri yedi rat içeren intraperitoneal rapamisin, oral sistemik rapamisin ve kontrol grupları oluşturuldu. Tüm ratlarda peritoneal adezyon modeli oluşturuldu. Postoperatif 7. günde eksplore edilen ratlar çalışma yapısından habersiz bir cerrah tarafından makroskopik adezyon skorlaması ile değerlendirildi. Adezyon gelişen ratlarda bantla birlikte etkilenen organlarda çıkarılırken, gelişmeyenlerde ise çekum anterior duvarı ile parietal periton cilt hariç tüm katları içerecek şekilde patolojik örnekleme için eksize edildi ve ratlar sakrifiye edildi.Bulgular: Yapılan değerlendirmeler sonunda makroskopik değerlendirme skorları için üç grup arasında(intraperitoneal rapamisin, oral-sistemik rapamisin, kontrol) istatistik olarak anlamlı fark bulundu(p=0.002).İntraperitoneal rapamisin ve oral-sistemik rapamisin grupları için istatistik olarak anlamlı fark saptanmadı(p=0.062). İntraperitoneal rapamisin ve kontrol grupları arasında istatistik olarak anlamlı fark bulundu(p=0.001). Oral sistemik rapamisin ve kontrol grupları arasında istatistik olarak anlamlı fark yoktu(p=0.021).Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda rat modelinde intraperitoneal rapamisin uygulanmasının postoperatif adezyonları önlemede anlamlı etkiye sahip olduğu gösterilmiştir.

Özet (Çeviri)

Purpose: Consequences and complications of postsurgical adhesions are substantially high. Fearsome complications such as inadverdent enterotomy during reopening of abdomen or bowel obstruction may cause not only morbidity but also mortality. Rapamycin (RAPA) is a carbocyclic, lactone-lactam macrolide antibiotic with immunosuppresive, antitumoral, and antifungal properties. Currently rapamycin has clinical usage in posttransplantation immunosuppression and in coronary and peripheral artery vascular stents on routine basis. Rapamycin has reduced perigraft adhesions in rats after polytetrafluoroethylene (PTFE) graft placement. Immunosuppression has positive effect on postoperative adhesion prevention. We aimed to define and compare systemic and intraperitoneal effect of rapamycin on postoperative peritoneal adhesions.Material and Method: In our study we used male albino-Wistar rats weighing between 300-350g. Three groups, each containing seven rats for intraperitoneal rapamycin, systemic rapamycin, and control groups have been constituted. A peritoneal adhesion model created on each rat. On postoperative 7. day all rats were surgically explored and evaluated with a macroscopic adhesion scoring system by a surgeon who is blinded to the study. In rats which developed adhesions, peritoneal bands excised with affected organs, and in rats with no adhesion, ceacal anterior wall and parietal periton with whole abdominal wall including all layers of except from skin excised for pathologic evaluation.Results: After macroscopic evaluation scores assessed, there were statistically significant difference between three groups (intraperitoneal rapamycin, oral-systemic rapamycin, control)(p=0.002). There were no statistically significant difference between intraperitoneal rapamycin and oral-systemic rapamycin groups(p=0.062). There were statistically significant difference between intraperitoneal rapamycin and control groups(p=0.001). There were no statistically significant difference between oral-systemic rapamycin and control groups(p=0.021).Conclusion: This study showed that in an rat model intraperitoneal rapamycin administration has significant effect on postoperative adhesion prevention

Benzer Tezler

  1. Tez No

    297466

    Ratlarda sistemik rapamisin uygulamasının postoperatif peritoneal adezyonlar üzerine etkisi

    Effects of systemic rapamycine administration on postoperative peritoneal adhesions in rats

    ALİ CEM GÜMÜŞGERDANLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Genel CerrahiDokuz Eylül Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. SEYMEN BORA

  2. Tez No

    525625

    Tamoksifen verilen ratlarda deferoksamin'in intraperitoneal ve lokal uygulamasının otolog yağ grefti yaşayabilirliği üzerine etkisinin araştırılması

    Investigation of the effect of intraperitoneal and local application of deferoxamine on autologous fat graft survival in tamoxifen given rats

    BURAK YAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Plastik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    UZMAN MURAT İĞDE

  3. Tez No

    311245

    Sistemik endotoksemi şekillendirilmiş ratlarda marbofloksasin, diklofenak sodyum ve metilprednizolonun serum sitokin seviyeleri ve biyokimyasal değerler üzerine etkisinin araştırılması

    Investigation of the effect of marbofloxacin, diclofenac sodium and methylprednisolone on serum cytokine levels and biochemical parameters in systemic endotoxemia induced rats

    AHMET CİHAT ÖNER

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Veteriner HekimliğiYüzüncü Yıl Üniversitesi

    Farmakoloji ve Toksikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ ŞAHİN

  4. Tez No

    480849

    Ratlarda deneysel monoküler deprivasyon ambliyopisi modelinde, intraperitoneal olarak uygulanan rolipramın görme, uzaysal ve görsel bellek üzerindeki davranışsal ve vizüel kortikal plastisite üzerindeki biyokimyasal etkisi

    Biochemical effect of intraperitoneally-administered rolipram on visual cortical plasticity and its behavioral effect on vision, spatial and visual memory in experimental monocular deprivation amblyopia model in rats

    ONUR SİNAN ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Göz HastalıklarıKocaeli Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZGÜL ALTINTAŞ

    DOÇ. DR. OĞUZ MUTLU

  5. Tez No

    638893

    Bifosfonat uygulanan ratlarda diş çekimi sonrası lokal ve sistemik melatonin uygulamasının kemik iyileşmesi üzerine etkisinin incelenmesi

    Evaluation of local and systemic application of melatonine on bone recovery after tooth extraction in bisphosphonate applied rats

    CANAN GÖKÇE KULFEL

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Diş Hekimliğiİnönü Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HİLAL ALAN

Geri Dön