Geri Dön

Diyabetik nefropatili hastalarda vitamin D tedavisinin proteinüri üzerine etkisi

The effect of vitamin D treatment on proteinuria with diabetic nefhropaty patients

PDF İndir

  1. Tez No: 281305
  2. Yazar: ÜMİT ÇINKIR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. B.TAMER TETİKER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabetik nefropati, proteinüri, vitamin D, Diabetes mellitus, Diabetik nefropatiler, Komplikasyonlar, Vitamin D eksikliği, Diabetic nephropathy, proteinuria, vitamin D, Diabetes mellitus, Diabetic nephropathies, Complications, Vitamin D deficiency
  7. Yıl: 2011
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Çukurova Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Diyabetik neftropati son dönem böbrek yetmezliğinin majör nedenlerindendir. Proteinüri glomerüler hasarın derecesini göstermekle birlikte hastalığın son dönem böbrek yetmezliğine gidişini hızlandırmaktadır. Bu çalışmada diyabetik nefropatili hastalarda tedaviye vitamin D eklenmesinin proteinüri, lipid ve glukoz metabolizmasına etkileri araştırıldı.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Endokrinoloji ve Nefroloji polikliniklerinde Diyabetik nefropati tanısıyla takip edilen 30 hasta alındı. Aktif enfeksiyonu, kalp yetersizliği, kontrolsüz hipertansiyon, serum kreatinin >2 mg/dL olmayan ve kan şekeri yönünden stabil olan hastaların tedavilerinde hiçbir değişiklik yapmadan kontrendikasyon yoksa vitamin D 800 İ.Ü/gün eklendi. Tüm takip boyunca hastaların fizik muayeneleri kaydedildi. Kan basıncı, vücut ağırlığı izlendi. Çalışma başlangıcında (period [P] I), 3 aylık vitamin D tedavisinin sonunda (P II) ve vitamin D kesildikten 3 ay sonra (P III) kan şekeri, HbA1C, BUN, kreatinin, Na, K, Ca, P, total protein, albumin, total kolesterol, HDL kolesterol, LDL kolesterol, trigliserid, günlük proteinüri ölçümleri yapıldı.Bulgular: Hastaların 7'si ACE inhibitörü, 7'si ARB, 7'si ARB+ACE inhibitörü kullanıyordu. 9 hasta antihipertansif almamakta idi. PI (Başlangıç)'den PII (Vitamin D tedavisi ile)' ye göre; HbA1C, serum albumin, total protein, vitamin D ve kalsiyum değerlerindeki artış istatistiksel olarak anlamlı idi (p<0,05). PTH, günlük proteinüri ve mikroalbüminüride istatistiksel olarak anlamlı azalma saptandı (PTH için p:0,017, günlük proteinüri için p: 0,011 ve mikroalbüminüri için p: 0,064). PII'den (Vitamin D tedavisi ile) PIII'e göre (Vitamin D tedavisi kesildikten 3 ay sonra); serum albumin, total protein, vitamin D ve kalsiyum düzeylerindeki azalma istatistiksel olarak anlamlı idi. PTH, günlük proteinüri ve mikroalbüminüride artış istatistiksel olarak anlamlı idi (PTH için p= 0,012; günlük proteinüri için p=0,016; mikroalbuminüri için p=0,03). Günlük proteinüri >0,5 gr olan hastalarda proteinürinin azalması yönünden vitamin D daha etkili idi. Kan lipidlerinde LDL dışında değişiklik saptanmadı. Tedavi sırasında hafif hiperkalsemi dışında advers olay gelişmedi.Sonuç: Diyabetik nefropatili hastalarda tedaviye eklenen vitamin D (800 İ.Ü/gün)'nin istatistiksel olarak önemli oranda proteinüriyi azalttığı ve buna paralel olarak serum albumin düzeyini artırdığı saptandı. Mikroalbuminüride azalma gözlendi (p=0,064). Kan basıncı, böbrek fonksiyon testlerinde, lipid düzeylerinde değişiklik gözlenmedi. Ancak vitamin D'ye bağlı PTH düzeyinde baskılanma, hafif hiperkalsemi ve HbA1C düzeylerinde önemli artış saptandı. Açlık kan glukozu ve vücut kitle indekslerinde istatistiksel önemli değişiklik saptanmadı. Antihipertansiflerle vitamin D etkisi değişmedi. Vitamin D kesildikten sonra proteinüri, mikroalbuminüri ve HbA1C dahil tüm parametreler başlangıç değerlerine döndü. Sonuç olarak diyabetik nefropatili hastalarda, antiproteinürik etkisi nedeni ile Vitamin D tedavide bir seçenek olabilir diye düşünüldü.

Özet (Çeviri)

Background: Diabetic nephropathy is one of the major reasons of the end stage renal failure. Proteinuria indicates the level of the glomerular damage aswell accelerating the disease to the final stage kidney deficiency. In this study, the effects of adding vitamin D on the treatment of patients with diabetic nephropathy on the metabolism of proteinuria, lipid, and glucose was examined.Materials and Methods: Thirty patients being monitored with diabetic nephropathy diagnosed in Faculty of Medicine Endocrinology and Nephrology policlinics in Cukurova University were included in this study. Without changing anything in the treatment of the patients without an active infection, cardiac insufficiency, uncontrolled hypertension, serum creatine >2.0 mg/dL and with stable blood glucose, vitamin D 800 IU/daily was added if no contraindication was found. All along the monitoring process, the physical examinations of the patients were recorded. Blood pressure and body weight were monitored. At the beginning of the study (period [P] I), after 3 month treatment of vitamin D (P II), and after 3 month discontinue of vitamin D (P III), blood glucose, HbA1C, BUN, creatinine, Na, K, Ca, P, total protein, albumin, total cholesterol, HDL cholesterol, LDL cholesterol, triglycerides and daily proteinuria were measured.Findings: Seven of the patients were using ACEI, 7 of them were using ARB, and 7 of them were using ARB+ACEI. 9 patients were not taking anti-hypertensive drugs. PI (at the beginning) versus PII (with vitamin D treatment); increase of HbA1C, serum albumin, total protein, vitamin D and calcium levels were statistically significant (p< 0,05). Statistically significant decreases were identified in PTH, daily proteiuria and microalbuminuria (For PTH p:0,017; daily proteinuria p: 0,011 and microalbuminuria p: 0,064). PII(with vitamin D treatment) versus PIII (after 3 month discontinue of vitamin D); decrease of serum albumin, total protein, vitamin D and calcium levels were statistically significant. İncrease at PTH, daily proteinuria and microalbuminuria statistically significant (For PTH p= 0,012; daily proteinuria p=0, 016; microalbuminuria p=0,03). For the patients with daily proteinuria > 0.5 g, vitamin D was more efficient to decrease proteinuria. No changes in blood lipids were identified, but LDL. During the treatment, no adverse situation occurred except for mild hypercalcemia.Conclusion: Vitamin D (800 IU/daily) added on the treatment of the patients with diabetic nephropathy was found statistically significant in decreasing proteinuria and correspondingly in increasing serum albumin level. Decrease of microalbuminuria was identified (p=0.064). No deterioration was observed in blood pressure, kidney function tests and lipid levels. However, inhibition in vitamin D dependent PTH levels, mild hypercalcemia and significant increase in HbA1C were observed. No significant change was identified in fasting glucose and body mass index. The effect of vitamin D did not change in patients taking antihypertensive. After ceasing vitamin D, all parameters including proteinuria, microalbuminuria and HbA1C changed back to the initials values. Consequently, regarding to its antiproteinuric effect, vitamin D was thought being a treating option for the patients with diabetic nephropathy.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    359830

    Hemodiyaliz hastalarında üremik pruritus ile 25 hidroksi vitamin D arasındaki ilişki

    The relationship between uremic pruritus and 25-hdyroxy vitamin D in hemodialysis patients

    DİLEK GÖKÜSTÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    NefrolojiBaşkent Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMRE TUTAL

  2. Tez No

    334196

    Diyabetik nefropati ve D vitamini arasındaki ilişki

    The association of vitamin D with diabetic nephropahty

    FERİDE PINAR ALTAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVİM GÜLLÜ

  3. Tez No

    359384

    Tip 2 diyabetes mellitus'a bağlı kronik böbrek hastalığı olan hastalarda serum paratiroid hormon düzeyi ile arteriyel sertlik parametreleri arasındaki ilişki

    The relationship between serum parathyroid hormone level and arterial stiffness parameters in TYPE 2 diabetes mellitus patients with chronic kidney disease

    ALİ TOPCU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    NefrolojiSelçuk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. RENGİN ELSÜRER AFŞAR

  4. Tez No

    440379

    Diyabetik nefropatili hastalarda kolekalsiferol'ün (vitamin D3) albüminüri üzerine etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Determining of the vitamin D3 effect on albuminuria among the patients with diabetic nephropathy: A retrospective study

    BEYTULLAH ALTINKAYNAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    NefrolojiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GARİP ŞAHİN

  5. Tez No

    449006

    Diyabetik olmayan, böbrek fonksiyon testleri normal hipertansif bireylerde 25 OH vitamin D düzeyinin kantitatif proteinüri ve sirkadiyen kan basıncı değişikliği ile ilişkisi

    The relation of 25 oh vitamin D levels in non-diabetic, hypertensive individuals with normal kidney function test with quantitative proteinuria and circadian blood pressure change

    BURCU MERYEM ATAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    NefrolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SALİH İNAL

    PROF. DR. MUHAMMET CEM KOÇKAR

Geri Dön