Presidents, the state and“democracy”in Turkey: The ideas and praxis of Süleyman Demirel
Türkiye'de cumhurbaşkanları, devlet ve“demokrasi”: Süleyman Demirel'in düşünceleri ve icraatı
- Tez No: 250479
- Danışmanlar: PROF. DR. METİN HEPER
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
- Anahtar Kelimeler: Cumhurbaşkanı, Demirel, Süleyman, Demokrasi, Devlet, Parlamenter sistem, Seçkinler, Türkiye, President, Demirel, Süleyman, Democracy, State, Parliamentary system, Elites, Turkey
- Yıl: 2010
- Dil: İngilizce
- Üniversite: İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi
- Enstitü: Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü
- Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, Giovanni Sartori'nin iki boyutlu demokrasi teorisinden ve Alan Siaroff'un cumhurbaşkanlarının yetkilerini temel alan sınıflandırmasından yararlanarak Türk parlamenter sisteminde cumhurbaşkanının işler bir demokrasi kurma sürecinde oynayabileceği ?devleti merkeze alan rol?ünü analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışma ilkin Türkiye'de cumhurbaşkanlarının belirli koşullarda nasıl daha fazla yetkiye sahip duruma geldiğini tartışmaktadır. 1982 Anayasası ile cumhurbaşkanının, halk tarafından seçilmediği ve dolayısıyla seçilme kaynaklı bir meşruiyetten yoksun olduğu halde, Anayasanın 104. maddesinin müphem çerçevesinden istifade ederek ?düzeltici? bir rol üstlenebileceğini ileri sürmektedir. Başka bazı parlamenter sistemlerdeki mevkidaşlarından farklı olarak Türkiye'de cumhurbaşkanı, sembolik ve pasif bir siyasi aktör olmanın aksine geniş yetkilere sahiptir. Süleyman Demirel'in cumhurbaşkanlığı dönemine odaklanan bu çalışma ikinci olarak cumhurbaşkanının yetkilerini yorumlayışının ve bunu pratiğe aktarışının işler bir demokrasiyi kurma sürecine nasıl bir etki yapabileceğini tartışmaktadır. Çalışma, Demirel'in demokrasinin vazgeçilmezi olarak gördüğü işleyen devlet kavramına öncelik veren bir siyasi üslup geliştirdiğini ileri sürmektedir. Bu durum, Demirel'in cumhurbaşkanı olarak devletin siyasi dokusunu koruma hususunda ?ki Demirel'de rejimin demokratik yapısını muhafaza etmekle doğrudan ilişkilidir- oynadığı aktif rolün arkasında yatan sebebi açıklamaktadır. Siyasi seçkinlerin arasından geliyor olmasına karşın Demirel cumhurbaşkanlığı süresince devlet seçkinleriyle diyalog kurabilmiş ve bu sayede her zaman problemli bir çizgide seyreden devlet seçkinleri-siyasi seçkinler ilişkisine denge getirmeyi kısmen başarabilmiştir.
Özet (Çeviri)
This study aims to analyze the ?statist? role that a president in the Turkish parliamentary system may play in maintaining a viable democracy, drawing on Giovanni Sartori?s bidimensional democracy theory and Alan Siaroff?s classification based on assessments of the nature of presidents. This study firstly discusses how under certain circumstances presidents come to have more powers in Turkey. It is argued that with the 1982 Constitution the president may assume a ?corrective? role, despite lacking the legitimacy of popular elections, through benefiting from the vagueness of Article 104 of the Constitution. Unlike counterparts in some other parliamentary systems, the president in Turkey is not a symbolic and passive political actor but enjoys extensive powers. Focusing on the presidential term of Süleyman Demirel, this study secondly discusses how the president?s interpretations of his power and the way he puts this into practice may have had an impact on the maintenance of a viable democracy. The study suggests that Demirel developed a political line that prioritizes the effective functioning of the state, which he sees as indispensable for democracy. This explains the incentive behind Demirel?s active role as the president in protecting the political fabric of the state, which for him is directly linked with preserving the democratic nature of the regime. Despite coming from the circles of political elites, Demirel was able to set up a dialogue with the state elites when he was president, and thus was moderately successful in achieving a balance in the chronically troubled relationship between the state elites and the political elites.
Benzer Tezler
- Endüstriyel demokrasi bağlamında Türkiye'de kamu sendikacılığı üzerine bir araştırma
Public unionism in Turkey in the context of industrial democracy a qualitative research
VOLKAN ALİ OKYAY
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileriSüleyman Demirel ÜniversitesiÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MURŞİT IŞIK
- Dünya ekonomisindeki işbirliği çabaları ve KEİB Projesi örneği
Cooperation initiatives in the world economy and the example of BSECR Project
KAZIM UĞUR KIZILASLAN
- Demokrat Parti Döneminde iktidar-sivil toplum kuruluşları ilişkileri: 1950-1960
Relations with non-governmental organizations Period ruling Democratic Party: 1950-1960
ALİ ŞAĞAN
Doktora
Türkçe
2013
Türk İnkılap TarihiMarmara ÜniversitesiAtatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEMİL ÖZTÜRK
- Tek parti döneminde müstakil mebuslar ve CHP Müstakil Grubu (1931-1946)
Independent deputies and the independent group of Republican People's Party (RPP) during the one-party period (1931-1946)
MURAT YILMAZ
Doktora
Türkçe
2002
Siyasal BilimlerAnkara ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LEVENT KÖKER
- Suriyeli mültecilerin Türkiye medyasındaki sınıfsal temsili
Class representation of Syrian refugees in Turkish media
FERAY ARTAR
Doktora
Türkçe
2019
SosyolojiAnkara ÜniversitesiSosyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MÜZEYYEN AYTÜL KASAPOĞLU