Geri Dön

Periton diyalizi ile tedavi edilen hipertansiyona sahip kronik böbrek yetmezlikli hastalarda oksidatif stresin önemi

The importance of oxidative stress in patient with chronic renal failure who had hypertention treated with periton dialysis

PDF İndir

  1. Tez No: 242113
  2. Yazar: ŞERAFETTİN DEMİRCİ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. M. RAMAZAN ŞEKEROĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Biyokimya, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Antioksidan savunma, kronik böbrek yetmezliği, oksidatif stres, hipertansiyon, periton diyalizi, Antioxidants defense, chronic renal failure, oxidative stress, hypertension, peritoneal dialysis
  7. Yıl: 2009
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yüzüncü Yıl Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Kronik böbrek yetmezliğinde lipid peroksidasyonunun arttığı ve oksidatif stres ile KBY'nin ilerlemesi arasında bir ilişki olduğu bildirilmektedir. Bu çalışma, periton diyalizi ile tedavi edilen hastalarda oksidatif stresin durumu ve hipertansiyonun oksidatif stresteki değişikliğe bir etkisinin olup olmadığının araştırılması amacıyla yapıldı. Bu amaçla; periton diyalizi ile tedavi edilen toplam 50 hasta; tansiyon seviyeleri 135/90 mmHg ve üstünde olanlar hipertansif, daha alt seviyeler normotansif grup olarak ikiye ayrıldı. Kontrol grubu olarak ise 25 sağlıklı birey alındı. Çalışmada; lipid peroksidasyonunun bir göstergesi olan malondialdehit seviyesi, hipertansif grupta (2.72±1.51) kontrol grubuna (1.60±0.25) göre anlamlı olarak yüksek bulunurken (p<0.001), normotansif gruptaki (1.78±0.53) artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Ancak hasta grupları arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.001). Protein oksidasyonunun göstergesi olan ileri oksidasyon protein ürünü seviyesi (sırası ile kontrol, normotansif ve hipertansif grupta; 187.44±24.06, 168.01±8.96 ve 197.75±73.69) açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0.05). Myeloperoksidaz aktivitesi; (sırası ile kontrol,normotansif ve hipertansif grupta; 55.51±6.94, 57.26±53.26 ve 62.81±33.98) kontrole göre diyaliz gruplarında kısmi bir artış göstermesine rağmen istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Antioksidan etki gösteren katalaz (sırası ile kontrol,normotansif ve hipertansif grupta; 418.44±235.02, 258.54±123.30 ve 189.41±68.96) ve Glutatyon peroksidaz aktiviteleri (sırası ile kontrol,normotansif ve hipertansif grupta; 366.03±72.91, 260.80±86.46 ve 236.71±90.45) hem normotansif hem de hipertansif grupta kontrollere göre düşük bulunurken (p<0.001), hasta grupları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0.05). Bu çalışmanın sonuçları, periton diyalizi hastalarının sağlıklı kontrollere göre artmış oksidatif stres ve azalmış antioksidan seviyelerine sahip olduğunu ve hipertansiyonun, periton diyalizi hastalarında oksidatif stresin artışında ek bir etkiye sahip olabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

It has been reported that chronic renal failure (CRF) increases lipid peroxidation and there is a relationship between oxidative stress and the progression of CRF. This study was carried out to investigate the status of oxidative stress in the patients treated with peritoneal dialysis and whether hypertension had an effect on changes in oxidative stress. For this purpose, a total of 50 patients treated with peritoneal dialysis were divided into two groups: The patients with blood pressure levels of 135/90 mmHg and above were considered hypertensive, the patients with lower blood pressure were considered normotensive. The control group included 25 healthy individuals. In this study, malondialdehyde level, an indicator of lipid peroxidation, was significantly higher in the hypertensive group (2.72±1.51) compared to the control group (1.60±0.25) (p<0.001), while the increase in the normotensive group (1.78±0.53) was not statistically significant (p> 0.05). However, the difference between patients groups was statistically significant (p<0.001). The level of advanced oxidation protein product, an indicator of protein oxidation level, was not statistically significant between the groups (in control, normotensive and hypertensive groups; 187.44±24.06, 168.01±8.96, 197.75±73.69, respectively) (p>0.05). Myeloperoxidase activity had a partial increase in the dialysis groups compared to the control group, but this increase was not statistically significant (in control, normotensive and hypertensive groups; 55.51±6.94, 57.26±53.26, 62.81±33.98, respectively) (p>0.05). While the activities of antioxidant catalase (in control, normotensive and hypertensive groups; 418.44±235.02, 258.54±123.30, 189.41±68.96, respectively) and glutathione peroxidase (in control, normotensive and hypertensive groups; 366.03±72.91, 260.80±86.46 ve 236.71±90.45, respectively) decreased in both normotensive and hypertensive groups compared to the control group (p<0.001), there was not a significant difference between patients groups (p>0.05). The results of this study show that peritoneal dialysis patients have increased-oxidative stress and decreased antioxidant levels and hypertension might have an additional effect in increasing oxidative stress in peritoneal dialysis patients.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    788418

    Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle periton diyalizi yapılan çocuk yaş grubu hastalarda plazma S100A12 düzeyi ile karotis intima media kalınlığı karşılaştırması ve ateroskleroz ilişkisi

    The relationship of plasma S100A12 levels and carotis intima media thickness and athosclerosis in pediatric patients who have peritoneal dialysis due to chronic renal failure

    RAMAZAN GÜRBÜZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHTAP AKBALIK KARA

  2. Tez No

    204042

    Hemodiyaliz ve periton diyaliz hastalarında ekokardiyografi ile tespit edilen kardiyak bulguların değerlendirilmesi

    The evaluation of cardiac findings detected by echocardiography in hemodialysis and peritoneal dialysis patients.

    MUSTAFA MADEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    NefrolojiSelçuk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. N. YILMAZ SELÇUK

  3. Tez No

    763803

    Marmara Üniversitesi Hastanesinde takipli periton diyalizi hastalarının son on yılda acil servise başvuru nedenleri

    Reasons for presenti̇ng to the emergency department in the last ten years of patients with follow-up peritoneal dialysis at Marmara University Hospital

    LAMIYYA ASGAROVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EBRU AŞICIOĞLU

  4. Tez No

    872258

    Periton diyalizi ve hemodiyaliz alanson dönem böbrek hastalarında denosumab'ın kas gücüne etkisi

    Perithoneal dialysis and hemodialisiseffect of denosumab on muscle strength in end-stage renal patients

    ZHALA HUMMATLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıKocaeli Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERKAN DERVİŞOĞLU

    DOÇ. DR. SİBEL GÖKÇAY BEK

  5. Tez No

    131921

    Hemodiyaliz ve periton diyalizi hastalarında lipid profili, homosistein ve karotis intima media tabakası kalınlığının karşılaştırılması

    Comparison of lipid profili, homocysteine levels and carotid intima media thickness between hemodialysis and periton dialysis chronic renal failure patients on

    SERDAL ADANA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    NefrolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. TUĞRUL SEZER

Geri Dön