Efficacy of tigecycline in experimental catheter releated ınfection
Deneysel kateter enfeksiyonlarinda tigesiklinin etkinliği
- Tez No: 225920
- Danışmanlar: DOÇ. DR. REŞAT ÖZARAS
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2008
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Damar içi kateterler modern tıp tedavisinin önemli, vazgeçilmez araçlarındandır. Hastalarda santral venöz kateter kullanımının artmasıyla beraber enfeksiyonlarında da önemli artış gözlenmiştir. Kateter enfeksiyonlarında en sık karşılaşılan etkenlerden biri koagülaz negatif stafilokoklardır. Antibiyotik dirençleri ve kateter lümeni içerisinde ?slime faktör? etkisi ile oluşturduğu biyofilm tabakası tedaviyi daha zor hale getirir. Mikroorganizmanın patojenitesi ile slime oluşumu arasında doğrudan bir ilişki mevcuttur.Tigesiklin, tetrasiklin türevi olan minosiklinlerin yarı-sentetik derivesidir. Yapılan in vitro ve in vivo çalışmalarda, tigesiklinin biyofilm tabakası üzerine etkili olduğu gösterilmiştir.Bu çalışmada tigesiklinin kateter ilişkili enfeksiyonlarda etkinliğinin araştırılması amaçlandı. Çalışmada 24 adet tavşan sekizerli üç gruba ayrılarak, tavşanların tümüne polietilen kateter takıldı. Kateterlerden 108 koloni oluşturan birim/ml S. epidermidis inoküle edildi. İnokulasyondan 72 saat sonra tedavi başlandı; Grup I'e (Heparin kontrol grubu) kateter takıldıktan sonra hergün 0,5 ml heparin (100 IU/ml), Grup II'ye (Vankomisin-heparin grubu) 0,5 ml vankomisin-heparin solusyonu (3 mg vankomisin + 100 IU heparin), Grup III'e (Tigesiklin-heparin grubu) ise 0,5 ml tigesiklin-heparin solusyonu (14 mg/kg günde iki kez + 100 IU heparin) 5 gün süre ile uygulandı. Tedavi öncesinde ve sonrasında kateter-perifer kan kültürleri alındı. Tedavi bitiminde kan kültürleri tekrar edildi, kateter uçları mikrobiyolojik olarak ve tarama (scanning) elektron mikroskopisi ile değerlendirildi.Çalışmanın sonucunda, tigesiklinin tedavide en az vankomisin kadar etkili görüldü. Tigesiklin verilen grupta kateterde oluşan biyofilm tabakasının vankomisin ile tedavi edilen gruba göre daha az olduğu belirlendiÇalışmada elde edilen sonuçlara göre, yeni bir ilaç olan tigesiklinin, seçeneklerin az ve etkinliklerinin sınırlı olduğu kateterle ilişkili enfeksiyon tedavisinde, önemli ve etkili bir alternatif olacağı düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Central venous catheters are critical devices in medical practice. As catheter use increases, the rate of catheter-related infections (CRI) increases. One of the most frequent etiologies CRI in is coagulase-negative staphylococci (CNS). The treatment of CRI is challenging due to resistance to antibiotics and the emergence of the biofilm over the lumen of catheter. The virulence of the microorganism is associated with the emergence of the biofilm.Tigecycline is a semi-synthetic derivative of minocycline. In vivo and in vitro studies show its effect on strains producing biofilm.In this study, in a rabbit model of CRI, 24 rabbits were divided into 3 groups and were inserted polyethylene catheters. Single dose of Staphylococcus epidermidis was given through the catheters. After 72 hours, they were treated: Group I (Heparin-control ) was given 100 IU/mL heparin . Group II (Vancomycin-heparin) was given mixed solution of vancomcyin-heparin (3 mg vancomcyin and 100 IU heparin), and Group III (Tigecycline-heparin) was given mixed solution of tigecycline-heparin (tigecycline 14 mg/kg bid and 100 IU heparin) for 5 days. Before, after the treatment and after the end of therapy, peripheral and catheter lumen blood cultures were obtained. Catheter tips were studied by microbiological methods and scanning electron microscopy.We noted that tigecycline will be as effective as vancomycin, and its activity on the biofilm layer is more effective.This study suggests that tigecycline, can be a promising agent for the treatment of CRI which is a therapeutic challenge with limited number of effective drugs.
Benzer Tezler
- Ratlarda deneysel metisilin dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) osteomiyelit modelinde daptomisin, tigesiklin ve teikoplanin antibiyotiklerinin etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of efficiency of daptomycin, tygecylin and, teicoplanin in experimental methicillin resistant staphylococcus aureus (MRSA) osteomyelitis rat models
ASLIHAN BURCU YIKILGAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiTurgut Özal ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATMA NURHAYAT BAYAZIT
- Çoklu ilaca dirençli acinetobacter baumanii suşlarında in vitro kolistin - tigesiklin kombinasyonunun sinerjistik etkinliğinin araştırılması
Investigation of synergistic efficacy of invitro colistine - tigecycline combination in acinetobacteria
FİDAN DOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYTEN KADANALI
- Farklı antibiyotik - heparin kateter kilit solüsyonlarının biyofilm içindeki metisiline dirençli staphylococcus aureus izolatlarına ın vitro etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the in vitro efficacy of various heparin-antibiotic catheter lock solutions to the methicillin-resistant staphylococcus aureus isolates embedded in the biofilm
ÖZLEM GÜLER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyolojiİstanbul ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HALUK ERAKSOY
- Tigesiklin ve vankomisin antibiyoterapi etkinliklerinin in vitro metisiline dirençli staphylococcus aureus (MRSA) ile oluşturulan biyofilm modelinde karşılaştırılması
Comperative activities of tigecycline and vancomycin against methicillin resistant staphylococcus aureus (MRSA) in vitro biofilm model
HALİL ASLAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiDokuz Eylül ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NUR YAPAR
- Tigesiklin kullanılan çocuk hastalarda klinik ve laboratuvar yanıtın değerlendirilmesi
Evaluation of clinical and laboratory response in pediatric patients using tigecycline
KAAN ASLAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEskişehir Osmangazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ENER ÇAĞRI DİNLEYİCİ