Geri Dön

Doksorubisin ve trastuzumab'a bağlı deneysel kardiyotoksisitenin önlenmesinde melatonin, 1400W ve merkaptoetilguanidin'in yeri

The role of melatonin, 1400W and mercaptoethylguanidine in doxorubicin and trastuzumab induced cardiotoxicity

  1. Tez No: 224385
  2. Yazar: MUSTAFA ÖZTÜRK
  3. Danışmanlar: PROF.DR. FİKRET ARPACI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Onkoloji, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Doksorubisin, Trastuzumab, Kardiyotoksisite, Melatonin, NOS, Doxorubicin, Trastuzumab, Cardiotoxicity, Melatonin, NOS
  7. Yıl: 2007
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gata
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Doksorubisin (DOKS) ve Trastuzumab (TRAST) çok yaygın kullanılan antikanser ajanlardır. DOKS ve TRAST'ın en önemli yan etkileri kardiyotoksisitedir. Bu iki ilaç birlikte kullanıldığında additif kardiyotoksisiteye neden oldukları için kombine kullanımları tavsiye edilmemektedir. Bu çalısmada Melatonin (MEL), Merkaptoetilguanidin (MEG) ve 1400w'nin, DOKS veya DOKS+TRAST`a bağlı deneysel kardiyotoksisite olusturulan ratlarda kuruyucu etkisi arastırıldı. Bu amaçla DOKS (20mg/kg) ve TRAST (10mg/kg) dozlarında kullanılarak ratlarda kardiyotoksisite gelistirildi. Toplam 66 Sprague-Dawley türü rat kullanılarak 9 grup olusturuldu ve ratlar DOKS (toksisite grubu), DOKS+MEL, DOKS+MEG, DOKS+1400w, DOKS+TRAST (toksisite grubu), DOKS+TRAST+MEL, DOKS+ TRAST+MEG, DOKS+ TRAST+1400w ve kontrol gruplarına ayrıldı. Ratlara kardiyotoksisite indüksiyonundan 36 saat öncesinden baslanarak 72 saat sonrasına kadar 12 saatte bir MEL (10mg/kg), MEG (10mg/kg.) veya 1400W (10mg/kg) uygulandı. Kalp dokusunda malondialdehit (MDA), süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon perokidaz (GPx) ve serum CKMB düzeylerine bakılarak kalbin patolojik incelemesi yapıldı. Kontrol grubuna göre DOKS veya DOKS+TRAST ile kardiyotoksisite olusturulan ratlarda kalp dokusunda MDA düzeyleri yüksek (0.152±0.023 vs 0.653±0.078, 0.847±0.117 mmol/g protein p< 0.05), SOD ve GPx düzeyleri ise düsük bulundu (1940.80±164.12 vs 791.67±65.49, 475.50±98.08 U/g protein ve 519.03±74.98 vs 95.50±14.09, 57.82±19.26 U/g protein p< 0.05). MEL, MEG veya 1400W verilen gruplar toksisite gruplarıyla kıyaslandığında kalp dokusunda MDA düzeyleri düsük, SOD ve GPx düzeyleri ise yüksek bulundu (p< 0.05). MEL, MEG veya 1400w verilen gruplar toksisite gruplarıyla kıyaslandığında serum CKMB düzeyleri düsük bulundu (p<0.05). Ultrastrüktürel incelemelerde toksisite gruplarında kalpte hücresel ödem, miyokard nekrozu, vakuolizasyon, miyofibrillerin düzensiz dağılımı ve inflamatuar hücre infiltrasyonu belirgindi. MEL, MEG veya 1400W uygulanan gruplarda miyokard nekrozu ve inflamatuar hücre infiltrasyonu görülmedi ve diğer bulgular ise daha hafif düzeyde bulundu. Sonuç olarak, MEL, MEG ve 1400w DOKS veya DOKS +TRAST kökenli deneysel kardiyotoksisitenin azaltılmasında etkili bulundu.

Özet (Çeviri)

Doxorubicin (DOX) and Trastuzumab (TRAST) are commonly used anticancer agents. The main complication of DOX and TRAST is cardiotoxicity. It is not recommended to use these agents together, because of additional cardiotoxicity. This study focused on the protective effect of Melatonin (MEL), Mercaptoethylguanidine (MEG) or 1400w in DOX or DOX+TRAST induced cardiotoxicity in rats. Cardiotoxicity was induced with DOX (20mg/kg) and TRAST (10mg/kg) on 66 Sprague-Dawley rats and these were divided in 9 groups (DOX (toxicity group), DOX+MEL, DOX+MEG, DOX+1400w, DOX+TRAST (toxicity group), DOX+TRAST+MEL, DOX+TRAST+MEG, DOX+TRAST+1400w and control group). Rats were given DOX (20 mg/kg), TRAST (10mg/kg), and treated 36 hours before to 72 hours after cardiotoxicity induction with MEL (10 mg/kg), MEG (10mg/kg) or 1400w (10mg/kg). Cardiac Malondialdhyde (MDA), superoxide dismutaz (SOD), glutation peroxidase (GPx) and serum CKMB levels were examined and pathologic examinations were done. MDA levels were significantly higher when compared control group rats with DOX or DOX+TRAST cardiotoxicity induced rats (0.152±0.023 vs 0.653±0.078, 0.847±0.117 mmol/g protein p< 0.05). SOD and GPx levels were significantly lower (1940.80±164.12 vs 791.67±65.49, 475.50±98.08 U/g protein and 519.03±74.98 vs 95.50±14.09, 57.82±19.26 U/g protein p< 0.05). MEL, MEG or 1400W treated groups had lower cardiac MDA, higher SOD and GPx levels when compared with toxicity groups (p< 0.05). Serum CKMB levels were lower in MEL, MEG or 1400W treated groups, when compared with toxicity groups (p< 0.05). Ultrastructural analysis showed cellular edema, myocardial necrosis, myocardial vacuolization, and disordered myofibrillary structure and inflamatory cell infiltration in toxicity groups. Myocardial necrosis and inflamatory cell infiltration were not seen in MEL, MEG or 1400W treatment groups. Other pathologic findings were only moderately seen. Conclusion: MEL, MEG and 1400W are effective in DOX or DOX +TRAST induced cardiotoxicity.

Benzer Tezler

  1. Her2 pozitif meme kanseri hastalarında adjuvan tedaviye 9 haftalık Trastuzumab eklenmesi: Retrospektif analiz

    Addition of nine weeks of Trastuzumab to adjuvant chemotherapy in Her2 positive breast cancer patients: Retrospective analysis

    MEHMET ÖZEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    OnkolojiHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. M. KADRİ ALTUNDAĞ

  2. Functional analysis of ERBIN gene in breast cancer drug resistance

    ERBİN geninin meme kanseri ilaç direncinde fonksiyonel analizi

    GİZEM SUNAR

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2021

    Biyolojiİhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. IŞIK YULUĞ

  3. Doksorubisin uygulaması ile oluşan konjestif kalp yetmezliğinin sıçan iskelet kasında, kontraktilite, sarkolemmal eksitabilitie ve nöromüskler aşırım üzerine etkileri

    Effects of doxorubicine-induced congestive heart failure on rat skeletal muscle contractile properties, sarcolemmal excitability and neuromuscular transmission

    AHMET MERT ERTUNÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Eczacılık ve FarmakolojiHacettepe Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. RÜŞTÜ ONUR

  4. Aspirin ve doksorubisin'in farelerde (Mus musculus) programlanmış hücre ölümü (apoptozis) üzerine enzimatik düzeyde etkilerinin karşılaştırmalı olarak araştırılması

    Investigation as comprasion of effects in enzymatic level of aspirin and doxorubicin on programmed cell death (apoptosis) in mice (Mus musculus)

    GÜLHAN AKŞİMŞEK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    BiyolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZAFER EREN

  5. Doksorubisin ve asetilsalisilik asit verilmiş farelerde (Mus musculus) karaciğerde oluşan histolojik değişikliklerin ışık mikroskobu düzeyinde araştırılması

    Light microscopy investigation of histological changes in liver induced by doxorubicin and acetylsalicylic acid in mice

    AYŞE BAŞARDI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    BiyolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. BANU EREN