Geri Dön

Türkiye'de siyaset kurumu ve milliyetçilik

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 21179
  2. Yazar: AHMET ARSLAN
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. M. CİHAT ÖZÖNDER
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Milliyetçilik, Siyasi hayat, Nationalism, Political life
  7. Yıl: 1992
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Siyaset kurumu ile milliyetçilik sosyolojik olarak birbirleriyle yakından ilgili ve aralarında neden sonuç ilişkisi bulunan iki olgudur. Tabii olarak siyaset aynı zamanda sosyolojik bir kurumdur. Siyasi davranış, aynı zamanda sosyal davranışını bir yansımasıdır. Milliyetçilik sosyal ve siyasi davranışı belirleyen olgulardan birisidir, özellikle son yüzyıl içerisinde yükselen milliyetçi hareketler bütün insanlığı topyekün ilgilendirir bir nitelik kazanmıştır. Sosyal bir davranış olarak milliyetçilik zamanla kurumlaşma sürecine girmiş ve siyasi kimlik aracı olarak fonksiyon ifa etmiştir. Toplumdaki bütün sosyal kurumlar birbirleriyle neden sonuç ilişkisi içerisindedirler. Birbirleriyle etkileşim süreci içine de girerler. Sözkonusu etkileşim zaman zaman çeşitli değişkenlerin dominat (baskın) rol oynadıkları da görülmüştür, işte siyaset kurumu ile milliyetçilik arasında ki etkileşim de bu gerçeklik çerçevesindedir. Türkiye'de milliyetçilik siyasi hayata hemen hemen Cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte kurumlaşmış bir şekilde tesirini hissettirmeye başlamıştır. Yeni devletin asıl niteliğinin“milli devlet”olması, aynı zamanda resmi ideolojinin de“Türk Milliyetçiliği'' kaynaklı olmasına yol açmıştır. Fakat ilk dönemdeki niteliğin daha çok batıcı - laik ve jekoben olması, dikey ve yatay mobiliteye imkân vermemesi milliyetçiliğin siyasi hayatta ileriki süreçte ”dipten gelen dalga“ olarak kurumlaşmasına yol açmıştır. Bu nedenle Türk Milliyetçiliği'nin 1940lı yıllardan itibaren kazandığı en başat özellik ”halkçı“ olmasıdır. 1950 yılından itibaren demokratikleşme sürecinin hız kazanması ve ”sokakta ki vatandaşın yeni kazanımlara sahip olması“yerli”ve“halkçı”değerlerin siyasette tesirli olmaya başlamıştır. Sözkonusu“yerli”ve“halkçı”değerlerin tesir aracı da Milliyetçilik olmuştur. Bu çalışmada daha çok milliyetçiliği kurumlaşmış siyasette oynadığı rol üzerinde durulmuş ve Milliyetçi Hareket Partisi örneğinde ideolojik milliyetçiliğin siyasi bir kimlik aracı olarak siyasette oynayabileceği rol gösterilmeye çalışılmıştır.

Özet (Çeviri)

SUMMARY Politics and nationalism are two phenomena winch are closely interelated so ciologically and which have a causal relationship between them. Naturally, politics is a sociological institution at the same time. Political behaviour is also a reflection of so cial behaviour. Nationalism is one of the determinants of social and political behaviour. The na tionalist movements that emerged in the last century particularly have become a matter of concern to the entire mankind. Nationalism as a form of political behaviour has institutionalized in the course of time and functioned as a vehicle of political iden tity. All social insttitutions that exist in a society have a causal relationship with one another. They are also in interaction with one another. In this interaction certain variab les are observed to have played a dominant role from time to time. The interaction between politics and nationalism must be seen within this framework. Nationalism in Turkey has, ever since the foundation of the republics, exerted its influence on political life in an institutionalized way. The fact that the main character of the new state is a“national state”has caused the official ideology to be based on“Turkish Nationalism”. However, the western-oriented, seculer and jacobin nature of the early nationalism and the fact that it did nok allow vertical and horizontal mobility have subsequently led to the institutionalization of nationalism as an“undercurrent”in political life. For this reason, the main feature of Turkish Nationalism after the 1940's has been its“popularism”. As the democratization processe gathered pace and“the man in the street”made new gains after 1950,“local”and“popular”values have become influential in politics. Nationalism has become a vehicle through wihch these values exert their inf luence. This study has mainly dwelt upon the role played by nationalism in institutionali zed politics, and an attempt has been made to demonstrate the role that can be played in politicis by ideological nationalism as a vehicle of political identity in the case of the Nationalist Movement Party.

Benzer Tezler

  1. The Family in the Kemalist project of modernty in Turkey (1928-1950)

    Kemalist modernleşme projesinde 'Aile' (1928-1950)

    SELDA ŞERİFSOY

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1999

    Siyasal BilimlerBoğaziçi Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YEŞİM ARAT

  2. Avrupa Birliği'nde siyasi bütünleşme ve Türkiye

    Polical integration of the European Union and Turkey

    SELMA GÜVEN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    Siyasal BilimlerAnkara Üniversitesi

    Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FÜSUN ARSAVA

  3. Demokratik Sol Parti

    Başlık çevirisi yok

    MERİÇ ERDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Siyasal Bilimlerİstanbul Üniversitesi

    PROF.DR. CEMİL OKTAY

  4. Türkiye'de siyaset kurumu ve devletçilik olgusu (1908-1960)

    Başlık çevirisi yok

    İHSAN KESER

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Siyasal BilimlerHacettepe Üniversitesi

    Sosyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. M. CİHAT ÖZÖNDER

  5. State policies on women and family in the early 1990 s

    1990'ların başında devletin kadın ve aile politikaları

    NALAN SOYARIK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1994

    Siyasal Bilimlerİhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi

    Siyaset Bilimi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. KADIOĞLU AYŞE