İndirekt bonding ile yapıştırılan braketlerin bağlanma kuvvetleri üzerine farklı ışık kaynaklarının etkisi: laboratuar ve klinik çalışması
The effects of different light sources on the bond strength of brackets bonded with indirect technique- a laboratory and clinic study
- Tez No: 195360
- Danışmanlar: PROF.DR. İLTER UZEL
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2007
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Çukurova Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Ortodonti Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalısmanın amacı ısıkla sertlesen Transbond XT rezinin indirekt yapıstırma materyali olarak kullanılabilirligini arastırmaktır. Çalısmanın in vitro kısmında farklı ısık kaynaklarının ve uygulanan farklı ısınlama sürelerinin etkileri arastırılmıs; mine braket ara yüzünde meydana gelen baglanma dayanımı ölçülmüs ve dis üzerinde kalan adeziv miktarı degerlendirilmistir. Bunun için 120 adet küçük azı disi 6 esit gruba ayrılmıstır. Tüm gruplarda braketler çalısma modelindeki alçı dislere Transbond XT rezin ile yapıstırılmıs ve aktarma kasıkları hazırlanmıstır. lk grupta braketler daimi dislere kimyasal sertlesen Sondhi Rapid-Set kullanılarak yapıstırılmıstır. Diger tüm gruplarda ise bu asamada primeri ile seyreltilmis Transbond XT rezin kullanılmıstır. Asitle pürüzlendirilmis mine yüzeyine primer uygulamasını takiben aktarma kasıkları modeller üzerine yerlestirilmistir. kinci grupta adeziv, Plazma ark ısık kaynagı ile 5 saniye süreyle sertlestirilmistir. 3., 4. ve 5. gruplarda LED ısık kaynagı sırasıyla 5, 10 ve 20 saniye süreyle kullanılmıstır. 6. grupta ise 40 saniye süreyle konvansiyonel halojen ısık kaynagı kullanılmıstır. Tüm disler akrilik bloklara yerlestirilmis ve basma tipi baglanma dayanımı testine tabi tutulmustur. En düsük basma tipi baglanma dayanımı degerleri `Sondhi Rapid Set' indirekt yapıstırma materyalinin kullanıldıgı kontrol grubunda, en yüksek degerler ise seyreltilmis Transbond XT rezinin LED ile 20 s ısınlandıgı grupta elde edilmistir. Yapılan `Tamhane Post Hoc Testi' sonucunda ise Sondhi (p=0.01), LED 5 s (p=0.03) ve LED 10 s (p=0.02) gruplarında elde edilen baglanma dayanımları ile LED 20 s grubunda elde edilen baglanma dayanımları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmustur. ARI skorları açısından gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıstır. İn vivo çalısmada 20 hastada rasgele seçilen 2 segmentte disler LED ile 20 s ısınlanan seyreltilmis Transbond XT rezin ile indirekt olarak, kalan diger 2 segmentte ise yine LED ile 20 s ısınlanan Transbond XT rezin ile direkt olarak braketlenmistir. Braketlerin kopma oranları 6 ay süreyle takip edilmistir. Ayrıca, bu iki yapıstırma yönteminin periodontal dokular üzerine olan etkileri `Dis eti indeksi' ve `Plak indeksi' ile incelenmistir. 6 aylık takip periyodu sonunda test edilen iki yapıstırma yönteminin kopma oranları ve periodontal dokular üzerine olan etkileri arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıstır.
Özet (Çeviri)
The aim of this study was to test the efficacy of light cured Transbond XT resin as an indirect bonding material. In the in vitro part of the study the effects of different light sources and curing times were investigated. The bond strength between the enamel bracket interfaces was measured and the amount of adhesive remaining on the tooth was evaluated. One hundred and twenty premolars were divided into 6 groups. In all groups, brackets were bonded on duplicate stone models with Transbond XT resin and transfer trays were prepared. In the first group, brackets were transferred to teeth using chemically cured Sondhi Rapid-Set. In all other groups, diluted Transbond XT resin was used. Following primer application on etched enamel surfaces, the trays were placed over the models. In Group 2, adhesive was cured for 5 s with Plasma light. In Groups 3, 4 and 5 curing times were 5, 10 and 20 s with LED, respectively. In Group 6, conventional halogen was used for 40 s. All teeth were placed in acrylic and were tested in shear mode. The lowest bond strength values were recorded with the Sondhi material and the highest with the 20 s LED. The Tamhane Post Hoc Test revealed that the bond strengths of Sondhi (p=0.01), LED 5 s (p=0.03) and LED 10 s (p=0.02) groups were statistically lower than LED 20 s group. No significant differences were found in ARI scores among the groups. In the in vivo study, randomly selected 2 segments were bonded indirectly with diluted Transbond XT resin cured with LED for 20 s on 20 patients. The remaining last 2 segments were bonded directly with Transbond XT resin cured with LED for 20 s. The failure rates of the brackets were observed for 6 months. The effects of these two bonding methods on the periodontal tissues were evaluated with `Gingival Index? and `Plaque Index?. At the end of the 6 month observation period, no significant differences were found between the effects of tested two bonding methods on the periodontal tissues.
Benzer Tezler
- Dijital indirekt bonding tekniğinin mikrosızıntı ve bağlanma dayanımı açısından etkinliğinin in vitro olarak değerlendirilmesi
In vitro evaluation of the efficiency of digital indirect bonding technique on microleakage and bonding strength
HASAN ÇAVUŞ
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2019
Diş HekimliğiPamukkale ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SERPİL ÇOKAKOĞLU
- Direkt ve indirekt bonding tekniğinde proflaktik ozon uygulamasının etkinliğinin in vitro olarak değerlendirilmesi direkt ve indirekt bonding tekniğinde proflaktik ozon uygulamasının etkinliğinin in vitro olarak değerlendirilmesi direkt ve indirekt bonding tekniğinde proflaktik ozon uygulamasının etkinliğinin in vitro olarak değerlendirilmesi
Di̇rekt ve i̇ndi̇rekt bondi̇ng tekni̇ği̇nde proflakti̇k ozon uygulamasinin etki̇nli̇ği̇ni̇n i̇n vi̇tro olarak değerlendi̇ri̇lmesi̇ di̇rekt ve i̇ndi̇rekt bondi̇ng tekni̇ği̇nde proflakti̇k ozon uygulamasinin etki̇nli̇ği̇ni̇n i̇n vi̇tro olarak değerlendi̇ri̇lmesi̇ di̇rekt ve i̇ndi̇rekt bondi̇ng tekni̇ği̇nde proflakti̇k ozon uygulamasinin etki̇nli̇ği̇ni̇n i̇n vi̇tro olarak değerlendi̇ri̇lmesi̇
NURBENGÜ YILMAZ
Doktora
Türkçe
2015
Diş HekimliğiCumhuriyet ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERCAN CENK DORUK
- İndirekt yapıştırma tekniğinde kullanılan yapıştırıcıların bağlanma dayanıklılıklarının in vitro ve in vivo karşılaştırılması
In vitro and in vivo comparison of the indirect bonding resins
HANDE PAMUKÇU
Doktora
Türkçe
2016
Diş HekimliğiBaşkent ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖMÜR POLAT ÖZSOY
- Gümüş nanopartiküllerle modifiye edilen ortodontik kompozitin makaslama bağlanma dayanımı ve antibakteriyel özelliklerinin incelenmesi
Investigation of shear bond strength and antibacterial properties of orthodontic composite modified with silver nanoparticles
REFİKA SALİHA OLKUN ALKAN
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2017
Diş HekimliğiKırıkkale ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FERABİ ERHAN ÖZDİLER
- Farklı bonding teknikleri ile uygulanan adeziv flash free braketlerin mine demineralizasyonu ve periodontal sağlık üzerine etkilerinin değerlendirilmesi
Effects of adhesive flash free brackets with different bonding techniques on enamel demineralization and periodontal health
CANAN AKSU KIZILDAĞ
Doktora
Türkçe
2023
Diş HekimliğiPamukkale ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
Assoc. Prof. Dr. SERPİL ÇOKAKOĞLU