Geri Dön

İnflamasyon ve renin-angioensin sisteminin farklı artiyal fibrilasyon tiplerinin patofizyolojisindeki rolü

The role of inflammantion and renin-anjrotensin system in pathophysiology of different types of atrial fibrillation

  1. Tez No: 193644
  2. Yazar: ÖMER GEDİKLİ
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. ABDULLAH DOĞAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2004
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Süleyman Demirel Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

55ÖZETAtriyal fibrilasyon (AF), klinik pratikte sık görülen bir taşiaritmidir. Önemlibir morbitide ve mortalite nedeni olan AF aynı zamanda hastaneye yatışa en sıkneden olan aritmidir. Ayrıca AF önemli bir tromboemboli nedenidir. Son yıllarda AFnükslerinin önlenmesindeki başarısızlıklar, AF patogenezinde yeni arayışlara nedenolmuştur. Sistemik inflamasyon veya atriyumlarda lokal renin-anjiotensin sistemi enpopüler iki mekanizma olarak gözükmektedir. Çalışmamızda sistemik inflamasyongöstergelerinin ve renin-anjiotensin sistemi aktivasyonunun farklı AF türlerindekirolünü araştırdık.Çalışmaya Mayıs 2002 ile Mayıs 2003 tarihleri arasında yeni başlangıçlı,persistan veya permanent AF'u olan 85 ardışık hasta alındı. Kontrol grubu olarak 30sağlıklı birey alındı. Hastaların demografik özellikleri, AF için risk faktörleri ve rutinekokardiyografik ölçümleri kaydedildi. Sistemik hastalığı olanlar, anti-inflamatuarveya anjiotensin converting enzim inhibitörü kullananlar ve kalp yetmezliği olanhastalar çalışmadan dışlandı. Serum hs-CRP, plazma renin aktivitesi ve IL-6ölçümleri için kan alındı.Çalışmada AF hastalarının hs-CRP ve IL-6 düzeyleri kontrol grubundananlamlı olarak yüksek bulunurken (sırasıyla 0.64±0.6'a karşı 0.24±0.1, mg/dl,p=0.000; 75±161'e karşı 14±13, pg/ml, p=0.001) plazma renin aktivitesi her ikigrupta benzer bulundu (1.05±1.21'e karşı 0.81±0.6, (ng/ml)/saat, p=0.3). Subgrupanalizinde hs-CRP ve IL-6 düzeyleri kronik AF (sırasıyla 0.75±0.7'e karşı 0.24±0.1,mg/dl, p=0.000; 93±194'e karşı 14±13, pg/ml, p=0.004) ve yeni başlangıçlı AF(sırasıyla 0.43±0.27'e karşı 0.24±0.1, mg/dl, p=0.001; 43±57'e karşı 14±13, pg/ml,p=0.011) subgrubunda daha yüksek idi ve bu yükseklik kronik AF grubunda dahabelirgindi. Sekonder AF grubunda hs-CRP düzeyleri yüksek iken lone AF grubundakontrol grubununkine benzerdi. Permanent AF ile persistan AF arasında inflamasyonparametreleri benzerdi. Plazma renin aktivitesi bütün AF subgruplarında farklıbulunmadı. Multivaryant analizde, ileri yaş, ejeksiyon fraksiyonu ve hs-CRP, AFvarlığı için bağımsız belirleyicileri olarak bulundu. AF varlığı, yüksek hs-CRP içintek bağımsız belirleyiciydi (t:2.5, p<0.013).56Bulgularımız inflamasyonun AF'un hem tetiklenmesinde hem de süreklilikkazanmasında rolünün olabileceğini göstermektedir. AF, renin anjiotensin sistemindesistemik bir aktivasyona yol açmamaktadır.

Özet (Çeviri)

57SUMMARYAtrial fibrillation (AF) is the most common tachyarrhythmia in clinicalpratice. AF which is an important cause of morbidity and mortality is the mostcommon arrhythmia leading to hospitalization. It is also an important reason forthromboemboli. Recently, the failure in the preventing of AF relapses has led to newsearches in the pathogenesis of AF. Systemic inflammation and local renin-anjiotensin system in atria seem to be most popular mechanisms of AF. Weinvestigated the role of systemic inflammation markers and activation of renin-anjiotensin system in the different categories of AF.From May 2002 to May 2003, consecutive 85 patients with recent onset AF,persistent or permanent AF were enrolled in the study. Control group consisted of 30healthy people. The baseline characteristics, the risk factors for AF and transtorasicechocardiographic measurements of the patients were recorded. The patients withsytemic illness, heart failure and who used anti-inflamatuar agents or angiotensinconverting enzym inhibitors were excluded from the study. Blood samples weredrawn to measure the serum level of hs-CRP and plasma levels of IL-6 and reninactivity.In the present study the levels of hs-CRP (0.64±0.6 vs 0.24±0.1, mg/dlp=0.000) and IL-6 (75±161 vs 14±13, pg/ml, p=0.001) in overall AF group weresignificantly higher than those of control group. Whereas, plasma renin activity wassimilar in both groups (1.05±1.21 vs 0.81±0.6, (ng/ml)/h, p=0.3). In subgroupanalysis, the levels of hs-CRP and IL-6 in both chronic (0.75±0.7 vs 0.24±0.1, mg/dl,p=0.000, 93±194 vs 14±13, pg/ml, p=0.004, respectively) and new onset AF(0.43±0.27 vs 0.24±0.1, mg/dl, p=0.001; 43±57 vs 14±13, pg/ml, p=0.011) groupswere significantly higher compared with control groups. The elevation of hs-CRPand IL-6 was more prominent in the chronic AF subgroup (each p<0.05). The levelof hs-CRP was significantly higher in secondary AF subgroup, whereas hs-CRP levelin lone AF subgroup was similar to control group. Inflammation markers werecomparable between persistent and permanent AF subgroups. Plasma renin activitywas not to be different among all subgroups. In multivariate analysis, advanced age,58EF and hs-CRP were found to be independent predictors of AF existence. AF wasonly an independent predictor for the elevated hs-CRP levels.Our results show that inflammation may have a role in both occurence andperpetuation of AF. AF itself can not lead to systemic activation of renin-anjiotensinsystem.

Benzer Tezler

  1. Ratlarda periton fibrozisi gelişimini önlemede irbesartan ve spironolaktonun etkileri

    The efficacy of irbesartan and spironolactone in preventing peritoneal fibrosis in rats

    İSMAİL RIFKI ERSOY

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    NefrolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TANER ÇAMSARI

  2. Steatoz ve steatohepatite bağlı oluşan karaciğer harabiyeti (KC yağlanması) durumlarında ACE gen polimorfizmi incelenmesi

    Investigating ACE gene polymorphism in fatty liver disease patients from the cause of steatoz and steatohepatitis

    ENGİN SARI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    BiyomühendislikEge Üniversitesi

    Biyomühendislik Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MEHMET ŞENGÜN ÖZSÖZ

    Y.DOÇ.DR. ULUS SALİH AKARCA

  3. Primer hipertansiyonda hücresel immun sistem değişiklikleri ve losartan tedavisinin etkisi

    Başlık çevirisi yok

    ALPER SÖNMEZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    KardiyolojiGata

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  4. Diyabetik nefropati gelişimine aldosteron blokajının etkileri

    The effects of aldosterone receptor blockade on diabetic nephropathy

    AYTEN ÜSTÜNDAĞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ARMAĞAN TUĞRUL

  5. Koroner Arter Hastalarında Hipertansiyonun İnflamatuar Reaksiyona Additif Etkisi

    The Effect of Hypertension on Inflammatory Reaction in Diseases of Coronary Artery Patients

    ALİ TANER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    KardiyolojiAfyon Kocatepe Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    YRD. DOÇ. DR. MEHMET MELEK