Geri Dön

Henoch schönlein purpurası ve HLA klas 1 antijenleri ilişkisi

HLA class 1 associatients in henoch schonleri purpura

  1. Tez No: 172005
  2. Yazar: HARUN PERU
  3. Danışmanlar: PROF.DR. ENVER HASANOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2006
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

37 7. ÖZET Henoch Schönlein purpurasında HLA doku tipini belirlemek tanısal bir yaklaşım değildir. Bu çalışmada HSP'de HLA Klas 1 antijenlerinin hastalığa yatkınlığa, hastalık şiddetine ve klinik heterojeniteye etkisi olup olmadığını araştırmak planlandı. Eklem, gastrointestinal ve böbrek tutulumları 0-3 arasında skorlanarak hastalığın klinik şiddetine göre yüksek ve düşük klinik skor olarak 2 gruba ayrıldı. HLA klas 1 antijenleri PCR yöntemi ile çalışıldı. Bu çalışmada HLA-A2, All, B35 antijenlerinin HSP'ye yatkınlık açısından artmış risk oluşturduğu gözlendi (sırasıyla OR: 1.714 %95CI: 1.088-2.700; OR:2.185 %95CI: 1.289- 3.703; OR:2.292 %95CI:1.451-3.619). HLA-A1, B49, B50 antijenlerinin HSP'ye yatkınlık açısından azalmış risk oluşturduğu gözlendi (sırasıyla OR:4.739 %95CI: 1.828-12.345; OR:3.268 %95CI:0.955-1 1.236; OR:7.462 %95CI:0.975-55.555). Eklem tutulumu açısından HLA-A3 ve B44 antijenleri anlamlı olarak daha sık bulunurken (sırasıyla p=0.001 OR:5.988 %95CI:2.087-17.241; p=0.006 OR:6.493 %95CI: 1.736-24.390), gastrointestinal ve böbrek tutulumu açısından ise farklılık saptanmadı (p>0.05). HLA-A1, B56, B58 antijenleri yüksek klinik skorla anlamlı olarak ilişkili bulunurken (sırasıyla p=0.020, OR: 1.714 %95CI: 1.088- 2.7; p=0.003, OR:2.185 %95CI: 1.289-3.703; p=0.000, OR:2.292 %95CI:1.451-3.619), nefrotik ve nefrotik düzeyde olmayan proteinürili HSP'liler arasında da hastalık şiddeti açısından herhangi HLA klas 1 antijenin farklılık oluşturmadığı gözlendi (p>0.05). Henoch Schönlein purpurasına yatkınlıkta HLA-A2, All, B35 antijeni taşıyan çocuklarda artmış risk; HLA-A1, B49, B50 antijenlerini taşıyanlarda ise azalmış risk bulunurken hastalık şiddeti ile ilişkili bir antijen bulunmadı. Sonuç olarak literatürdeki çalışmaların da farklı sonuçlan nedeni ile daha büyük sayıda hastayı kapsayan kontrollü çalışmalara gereksinim olduğunu düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Çocukluk çağı Henoch-Schönlein Purpurası ve Ailesel Akdeniz Ateşi arasındaki ilişki

    The Relation between Henoch-Schönlein Purpura and Familial Mediterranean Fever in childhood

    MUZZAFER SALİH HALİL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİL ARISOY

  2. Henoch-Schönlein purpurası olgularında ultrason ile invajinasyon tespiti

    Başlık çevirisi yok

    F. GÜLSÜN AKDOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    DOÇ.DR. YILDIRIM ÇINAR

  3. Henoch-Schönlein purpurasında plazma endotelin-1 düzeyleri

    Başlık çevirisi yok

    ALİ MUSLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. İSMAİL İŞLEK

  4. Henoch-Schönlein purpurasında uzun süreli prognoz ve mikroalbüminüri

    Long term prognosis in Henoch-Schönlein purpura and microalbuminuria

    BÜLENT BAŞTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ÖZGÜR KASAPÇOPUR

    PROF.DR. NİL ARISOY

  5. Henoch-Schönlein purpurasında streptokokların rolü

    The Role of the streptococci in the Henoch-Schönlein purpura

    RAMİ GÖKMEN ERCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ÖZGÜR KASAPÇOPUR

    PROF.DR. NİL ARISOY